Jente

De operatie achter de rug!

2012-02-15T22:27:00.000+01:00

Even een klein berichtje uit het ziekenhuis. Het was een zware operatie, ik lig hier dus nog wel even. Maar alles is goed verlopen en tot nu toe valt het me niet tegen. En nu op weg naar het herstel!

Aftellen

2012-02-10T09:33:00.011+01:00

Het aftellen is begonnen, zo langzamerhand moet ik de tas gaan inpakken voor volgende week.
Een stapeltje nieuwe pyamabroeken, leuke shirts, een makkelijk vest... ik heb maar van alles gekocht, want toen ik mijn revalidatieprogramma erbij pakte zag ik dat ik heel wat uurtjes over de gangen moet lopen. Ze zetten je daar flink aan het werk... en dan moet je je wel prettig voelen in wat je aanhebt. Verder een stapeltje tijdschriften en boeken. Een klein borduursetje, dat ik toevallig voor mijn verjaardag kreeg. Wat lintjes, vilt en knoopjes... ook leuk om mee te prutsen mocht ik me vervelen. Een mp3-speler met mooie muziek...

En tja.. wat neem je verder mee?

Veel goede moed, in gedachten alle lieve wensen, het meeleven & de gebeden van de mensen om ons heen, de knuffels die ik de afgelopen week al in 't voren kreeg van de kinderen (want straks ben je er niet...), vertrouwen dat we allemaal, thuis en in het ziekenhuis, in goede Handen zijn. Maar makkelijk zal het absoluut niet zijn, een zware buikoperatie door de gynaecoloog en de chirurg, wachten op de uitslagen, een lijf dat nooit meer zal zijn zoals nu is. Het is moeilijk en 't maakt me ook verdrietig dat het nodig is, maar het moet om gezond te worden en hopelijk ook te blijven. En op een bepaalde manier, een ingewikkelde & moeilijke manier, is het dan toch goed, omdat het moet.

Voorlopig zal ik dus waarschijnlijk niet bloggen, ik wil er verder niet al te veel inhoudelijk over kwijt op het www. Misschien alleen even een kort berichtje om te zeggen hoe het gaat. En als ik daarna weer zin en energie heb om over de 'gewone dingen' te schrijven, zien jullie me vanzelf weer verschijnen!

Van alles wat

2012-01-31T13:38:00.026+01:00

Het is hoog tijd om hier weer eens wat van me te laten horen... het is al zo lang geleden zie ik ineens! Het gaat allemaal redelijk goed hier. Ik loop nog steeds rond en wacht op de oproep voor de operatie, waarschijnlijk zal dat over een week of twee zijn. En tot die tijd probeer ik hier thuis alles zo veel mogelijk te regelen en op orde te brengen. 'k Heb al heel wat rommelhoekjes en laatjes aangepakt, de stapel broeken-met-kapotte-knieën is verdwenen, te kleine kleren zijn uit de kasten gehaald, heerlijk die ruimte en dat overzicht... Ik dacht.. het wordt nog wel eens wat met mij, als huisvrouw ;-) De voorraadkasten hebben we geleidelijk aan bijgevuld, net als de vriezers. Gisteren heb ik een reuze pan erwtensoep gekookt, het was er echt weer voor! We hebben er gisteren van gegeten en er zitten twee porties in de vriezer. Ik ga de komende week nog een paar keer dubbel koken. Dan kan m'n man straks een snelle hap uit de vriezer pakken als dat een keer zo uitkomt, voor hem wel zo makkelijk. Verder heb ik wat versneld begeleiding voor één van de kinderen kunnen regelen, dat voelt ook wel rustig dat dat nu rond is. Het gaat nu goed met hem, maar als ik straks een tijdje niet thuis ben en alles anders loopt dan normaal kan dat ook zo maar veranderen. Het is fijn om te merken hoe mensen meedenken, zo wilde die mevrouw straks een paar keer naar school komen om met onze zoon aan de slag te gaan, zodat wij geen mensen hoefden te regelen om hem te komen brengen. Dat doet je echt goed.

Afgelopen zaterdag hebben we een hele periode van heen en weer fietsen op de meest onhandige tijd van de week afgesloten in een propvol zwembad. Onze oudste zoon mocht afzwemmen!

Hij helemaal blij, want hij "was er helemaal klaar mee" zoals hij vaak verzuchtte. Wij ook helemaal blij! Voor hem, maar ook voor onszelf :-). We waren al bezig om een overplaatsing naar een andere groep te regelen, want ik kan straks weken niet rijden en om half zes kun je ook de buurvrouw niet vragen om bij te springen. Nu is dat niet meer nodig en staat er een diploma te pronken in de boekenkast!

Vorige week heb ik trouwens zelf ook wat meegemaakt... als ik er aan terugdenk zit ik zo maar weer te glimlachen. We hadden heel wat aan ons hoofd, ineens allerlei extra zorgen. Na een dag vol afspraken en telefoontjes stond er rond etenstijd ineens een vriendin A. voor de deur om een pyjama te brengen. Die had ze me al beloofd, ze maakte er een heel verhaal van en bleef kletsen. En ze vroeg: "Is K. er nog niet? We hadden vanavond toch een activiteit van de wijk (van de kerk)?" Ik zei, "Nee hoor, er is niets. Ik heb geen mailtjes gezien, niets gehoord.... Misschien heb je het verkeerd begrepen?" (en dacht stiekem... en ik wil eigenlijk ook he-le-maal niks van de wijk vanavond, ik wil gewoon rust...) En zo ging het even verder "... En ik moet nu eten want ik moet zo naar de kapper met de jongste en -wat mopperig- F. is ook nog niet thuis, die zou een half uur geleden al thuis zijn." Nou ja.. ze hield het kletsen dapper vol :-) Eindelijk kwam m'n man binnen, ging aan tafel zitten en deed heel verbaasd dat A. er was. Vriendin bleef maar plakken, schepte het eten van de kinderen op en ging erbij zitten... Even later kwam K. en die zei vrolijk: "Nou, dan gaan we maar hè?"
"We gaan??" Ik snapte er nog steeds niet zoveel van... Wat een verrassing! We gingen samen uit eten! Ze hadden achter mijn rug om samen met m'n man een heel complot gesmeed en kwamen me min of meer ontvoeren! :-)) Toen het kwartje gevallen was en ik was bijgekomen van de schrik ging ik snel naar boven om me wat op te frissen. Kort daarna fietste ik achter de dames aan naar de stad, naar een leuk klein restaurantje. We hebben genoten van een heerlijk, gezellig avondje! Zo super en hartverwarmend!! Dan kun je er daarna echt weer helemaal tegen!

Zo.. en nu ga ik snel aan de slag. Ik heb even het rijk alleen, had gisteren en vanochtend een zieke thuis en dan ga je toch niet zoveel boven aan de slag, dat vind ik niks gezellig. Maar nu kan ik mooi de badkamer doen, kan ik dat ook weer afstrepen van mijn lijstje.

Knutselplezier met oude kranten

2012-01-10T16:05:00.004+01:00

Na twee weken vakantie is het overdag weer lekker rustig in huis. De kinderen zijn weer naar school, m'n man weer aan het werk en alle afspraken en onderzoeken in het ziekenhuis zijn gelukkig achter de rug. Gelukkig vielen de extra dingen die op de scan gevonden waren mee. Al met al hebben we er heel wat uurtjes gezeten op allerlei afdelingen en veel te horen gekregen. Er staan alleen nog een paar bel afspraken en dan is het wachten tot ik geopereerd word. Het liep allemaal erg door elkaar heen, de leuke en gezellige dingen die we met elkaar deden en de moeilijke en spannende zaken. Toch was er wel een soort balans en was het een goede tijd volgens ons en een leuke vakantie volgens de kinderen. We waren blij dat zij de afgelopen weken toch zo hebben beleefd.

In de vakantie hebben de kinderen zich tijden vermaakt met oude kranten, dikke lol hadden ze samen met de buurkinderen. Ze lagen allemaal op de grond met een krant en gingen "krantje verpesten", dat is: woorden doorstrepen en zo gekke zinnen maken, poppetjes tekenen, advertenties nog mooier maken.

Verder werden er collages gemaakt, eentje maakte er zelfs een lange boekrol met allerlei berichten. Een hele klus, die eigenlijk nooit af is (want hoe langer, hoe leuker). Toen we 's morgens een artikeltje uit een nieuwe krant misten, rende hij naar zijn boekrol en ging driftig op zoek naar ons ontbrekende nieuws ... oeps... iets te gretig geknipt ;-).

Maar verder was het leuk om te zien hoe ze uren druk waren met oud papier, scharen, plakband en stiften. Hoe simpel kan het soms zijn.

Het is me al veel vaker opgevallen, dat ze zoveel plezier hebben met oude verpakkingen, lege dozen, takken en bamboestengels, bladeren of dennenappels, dopjes en lege flesjes, oude t shirts. Eigenlijk doen ze dit veel liever, dan met kant en klare spullen of knutseldozen. Ze maken er echt van alles mee, iets waar ze mee kunnen spelen zoals tunnels of vliegtuigjes, maar ook uitvindingen en grappige apparaten. Ik vind het erg leuk dat ze zo druk kunnen zijn met 'afval' en oude spullen en hun fantasie gebruiken om dingen te bedenken. En een voordeel vind ik ook dat ze zo al spelend nadenken over hoe je iets kunt hergebruiken. Jong geleerd is oud gedaan, denk ik dan maar...

Kerstvakantie klusjes

2011-12-30T23:27:00.003+01:00

Deze vakantie hebben we voor ons doen al heel wat eurootjes laten rollen en onze jongste deed vrolijk mee. Hij had een handeltje op MP en kocht, nadat hij twee 'kinderachtige' treinensets had verkocht, afgelopen week een echte lego trein, die toevallig in de aanbieding was. Een mooie aankoop, waar hij jarenlang plezier van kan hebben. Wat een blij koppie heeft ie als hij er mee speelt en hij lijkt ook ineens zo groot, hij lijkt van trots wel tien centimeter gegroeid :-). "Ik ben nu de enige in huis met elektrische lego, en ik ben nog wel de jongste!" (voegt hij er altijd nog even met een brede smile aan toe). Aangestoken door onze opruimwoede (en de lucratieve verkopen van de jongste) ruimen de andere twee ineens ook op en worden er verschillende dingen klaargezet om te verkopen. Hopelijk houdt die opruimdrang een tijdje aan... dat zou me een hoop tijd schelen...

Opruimen, dingen wegdoen, klussen in huis -eindelijk- doen, dingen regelen en afhandelen.. dat zijn bij ons echt van die kerstvakantieklusjes. Nog net even in het oude jaar wat dingen doen of afronden, zodat je redelijk opgeruimd en met een korte to-do lijst het nieuwe jaar begint. Dat voelt altijd goed. Vandaag deed ik zo'n klusje in de moestuin. We brachten alle spullen van mijn oude tuin naar de nieuwe tuin. Mijn contract loopt morgen af en alles moet dan netjes zijn voor een volgende tuinier. Er staat alleen nog wat boerenkool, maar die mag vast wel blijven staan tot volgende week. Dan haal ik het op en maken we het in, ik denk wel een maaltje of zeven. Lekker! En dan moeten we weer een tijdje geduld hebben tot we weer wat kunnen oogsten, want de nieuwe tuin is vrijwel leeg.

Morgen gaan we niet veel bijzonders meer doen. Wat rommelen in huis, naar een verjaardag en ik ben van plan appelbeignets te bakken, dat doe ik ieder jaar, een lekkere traditie. Aan oliebollen durf ik me niet goed te wagen, die bestellen we daarom altijd bij de kerk. Ze zullen beide vast goed smaken. 's Avonds gaan we naar de kerk en zijn we verder gezellig samen thuis. Misschien gaat de vuurkorf nog even aan. Dat hebben we deze week vaker gedaan, de kinderen vinden dat echt super gezellig.

En dan is dit jaar alweer voorbij. Iedereen een gezellige jaarwisseling gewenst

en ik wens jullie een goed en liefdevol 2012,

samen met de mensen die je dierbaar zijn!

Bijpraten

2011-12-28T23:39:00.023+01:00

Een deel van de eerste week van de kerstvakantie is alweer achter de rug. Het is fijn om samen thuis te zijn en tijd te hebben voor elkaar, om leuke dingen te doen of om juist klusjes aan te pakken van de dat-moet-ook-nog-eens-gebeuren-lijst. Daar stonden heel wat klusjes op die eindeloos vooruit geschoven werden. Maar met het idee dat ik binnenkort toch een tijdje uit de running ben door een operatie, besloten we maar eens wat dingen aan te pakken. Verrassend hoe snel sommige dingen geregeld of opgelost kunnen worden als je het maar eenmaal doet ;-) Waarom dan toch altijd dat uitstellen? Maar goed, dat zullen wel meer mensen herkennen vermoed ik zo. De kringloop heeft inmiddels een flinke voorraad kleding ontvangen en onze kast is mooi opgeruimd, net als de garage. We hebben eindelijk een normale spiegel boven onze wastafel hangen, hebben eindelijk een nieuw koffiezetapparaat (na twee jaar ouderwets opgieten begon het me toch wat tegen te staan :-) en we hebben nog wat andere dingen gekocht.

Het voelt goed om eens door te pakken - al is de aanleiding natuurlijk wat minder. Zo wie zo is het een beetje een 'rare' vakantie, net als de kerstdagen die toch anders waren dan andere jaren door de berichten die we kregen. Afgelopen week waren we in het ziekenhuis en opnieuw kwamen we heel anders naar buiten dan dat we er in gingen. We hadden een lang gesprek met de arts. De eerste uitslagen waren nog net niet 'echt fout', maar pas na de operatie kan de poliep verder onderzocht worden en voorlopig moeten we dus afwachten. De operatie blijkt forser dan we dachten, een groot deel van de dikke darm moet verwijderd worden en dat valt best tegen. En er waren op de scan nog twee dingen gezien die niet helemaal gewoon waren. Ook niet gelijk super zorgelijk, maar het moet wel onderzocht worden en tot die tijd blijft 't onzeker wat het is. We hopen -en bidden- dat het mee mag vallen. Komende week hebben we verschillende afspraken in het ziekenhuis voor een onderzoek en om de operatie verder te bespreken.

Al met al is een behoorlijk intensieve tijd, er komt in korte tijd veel op ons af. De dag voordat we de uitslagen kregen liet iemand een mooi gedicht achter op m'n blog, dat ons raakte en bemoedigde

I don't know about tomorrow, I just live from day to day;
I don't borrow from it sunshine, for its skies may turn to gray;
I don't worry o'er the future, for I know what Jesus said,
And today I'll walk beside Him, for He knows what is ahead.

Many things about tomorrow I don't seem to understand;
But I know Who holds tomorrow, and I know Who holds my hand.

I don't know about tomorrow, it may bring me poverty;
But the One Who feeds the sparrow, is the One Who stands by me;
And the path that be my portion, may be thru the flame or flood,
But His presence goes before me, and I'm covered with His blood.

Many things about tomorrow I don't seem to understand;
But I know Who holds tomorrow, and I know Who holds my hand."

--Ira Stanphill

In dat vertrouwen, zoals het in die laatste zin zo mooi verwoord staat, proberen we de rust wat te bewaren, bij de dag van vandaag te leven en proberen we in gedachten niet teveel vooruit te lopen met allerlei "wat-als' scenario's. Tussen alle zorgen door proberen we te genieten van de goede en leuke dingen die er ook zijn. En dat lukt de ene keer beter, de andere keer wat minder. En juist dan is het fijn als je merkt dat er mensen meeleven. Mensen om ons heen. Maar ook via m'n blog... want wat kregen we een boel lieve en warme reacties van jullie! Ook via de mail en zelfs kaartjes via de post! Het heeft ons erg goed gegaan, af en toe lees ik 't nog eens over. Heel erg bedankt namens ons allebei!

Moeilijk nieuws

2011-12-13T21:02:00.015+01:00

En zomaar ineens, in een half uurtje

kreeg ons leven vorige week een heel andere wending.

Een hele spannende, onzekere wending.

Ik was in het ziekenhuis voor een controle,

mijn eerste darmonderzoek sinds we weten van het gen.

En helaas vonden ze iets dat er niet moest zijn, iets kleins,

maar de arts vertrouwde het niet en wil het verder onderzoeken.

Zo gek.. je gaat het ziekenhuis in als mens

en verlaat het even later als patiënt, met een tasje vol informatie,
flesjes vloeistof, te drinken voor de CT scan eind van deze week,

een kaartje met afspraken met de specialist, met de regieverpleegkundige oncologie.

We hopen en bidden dat de uitslag nog een beetje meevalt,

maar ook als het meevalt moet ik geopereerd worden, het moet er snel uit.

We zijn dankbaar dat het nu al is ontdekt,
nu het nog goed te opereren is, want dat verzekerde de arts gelijk (gelukkig).

Stel dat we het niet geweten hadden van dat gen... ging er door ons heen.

Maar tegelijk erg geschrokken, dat het er nu al zit.

Het leek altijd alsof we dit voor 'later' hadden laten uitzoeken,

maar 'later' is flink naar voren geschoven, naar nu.

En dat is moeilijk en het roept natuurlijk allerlei emoties en gedachten op.

De komende tijd zal het hier waarschijnlijk wat stiller zijn,
de energie en aandacht zijn nu thuis flink nodig.
Maar ik weet dat een heel aantal van jullie via het www meeleven,

daarom wilde ik het jullie laten weten, al is het moeilijk nieuws om te vertellen.
Ik laat de uitslag t.z.t. wel weten en hoe het verder gaat.

'n Grote dochter

2011-12-02T09:55:00.015+01:00

Te midden van alle sintkriebels, pepernoten en pietenmutsen

hadden we afgelopen week een jarige Jet in huis,
onze oudste werd alweer 10 jaar!

Een dochter van tien, dat klinkt toch wel even anders dan eentje van negen.

Niet alleen onze dochter, maar ook wij voelden ons een heel stuk ouder ;-)
Want waar is de tijd gebleven, zo lang geleden leek het nou ook weer niet
dat ze thuis werd geboren, op die regenachtige middag in november.

Het is een lieve, tevreden en een tikje 'n stoere meid, altijd lekker bezig.

Ze wist niet zoveel te vragen, ze had toch alles al?

Nou ja.. scouting of survivalspullen wilde ze wel, 'n experimentendoos of een Donald Duckje ofzo...

Ze is uiteindelijk lekker verwend met allerlei leuke en lekkere dingen.
Ze begint iedere keer helemaal te stralen als ze met haar junior zakmes mèt zaag op pad gaat,

als echte scout de rimboe in, haar weg banend in de ´rietvelden´ achter ons huis :-)

We gaan ook nog een keertje samen op pad...

Ik gaf haar een 'bon' voor een moeder-dochter uitje, omdat ze tien is geworden.

Gewoon gezellig weg, lekker wat eten, ondertussen wat babbelen over van alles.

We hopen dit vaker te doen, als ze naar de brugklas gaat en zestien wordt.

Ook met de jongens als die zo ver zijn, maar dat duurt gelukkig nog even ;-)
Dat leek ons allebei een mooi extra cadeau, samen iets ondernemen,
als vader of moeder tijd en aandacht hebben voor hem of haar alleen
en de speciale momenten en leeftijden markeren voor nu, voor later.

Dat hebben we dus nog te goed!
Nu ga ik snel aan de slag met de laatste dingen voor het volgende feest...

...want morgen komt deze beste man al bij ons op bezoek.

Bedankje, ontmoetingen en hulp in de keuken

2011-11-24T22:06:00.015+01:00

Tjonge... wat een boel hartverwarmende reacties en mailtjes kreeg ik de afgelopen dagen van jullie! Zoveel lieve woorden en het meeleven, zelfs dat mensen voor ons willen bidden. Bijzonder dat je ook digitaal zo bij elkaar betrokken kunt raken en je je gesteund kunt voelen. Het heeft ons erg goed gedaan (voor deze keer heb ik heb m'n man een keer laten meelezen...). Dank jullie wel!

Wat op een heel andere manier bijzonder voelde, was dat een paar bloglezeressen zich hadden opgegeven voor een workshop. Afgelopen maandag was het dan zo ver. Het was erg leuk om deze vrouwen in het echt te ontmoeten. A. had als verrassing lekkere zelfgebakken cakejes voor ons meegenomen. Wat over was mochten de kinderen de dag er na opeten.... en dat vonden ze uiteraard helemaal niet erg :-) L. had ik al eens eerder ontmoet en het was leuk om elkaar weer te zien. Jammer genoeg hadden twee mensen zoveel last van de mist, dat ze onderweg niet verder konden. Gelukkig is er nog een ronde, hopelijk lukt het om er dan bij te zijn, E. Verder waren er nog een paar moeders van school en er werd gezellig over en weer gepraat en ook hard doorgewerkt. De tijd vloog voorbij en al weer veel te snel ging iedereen met mooie windlichtjes naar huis.

Verder verliep alles rustig de afgelopen week, waren er gelukkig ook allerlei gewone en leuke dingen. Zoals een gezellig feestje... ik was jarig vorige week en ben flink verwend door iedereen. Ook door m´n man en kinderen, van hen kreeg ik o.a. een keukenmachine (en natuurlijk dropjes.. een gezinstraditie). Ik wilde al jaren een goede keukenmachine, vooral om wat kneedwerk van me over te nemen omdat ik vaak last heb van mijn handen. Na heel wat vergelijk- en nadenkwerk (want het is een hele aanschaf) werd het de K.enwood KM262. De meeste machines vielen af, omdat ze snel stuk bleken te draaien op het kneden van deeg maar deze leek er geschikt voor. En nu staat dus dit hulpje op het aanrecht te pronken...

Ik heb er een heerlijk suikerbroodje mee gemaakt. Zo wordt het een stuk makkelijker om zelf brood te bakken, ik wil het echt weer vaker gaan doen.

Appeltaartdeeg maken ging lastiger, maar daar zit ook niet zoveel vocht in. Binnenkort wil ik er ook eens gehakt mee kneden, want dat is normaal een erg vervelende klus en dat wordt nu vast een eitje :-) En er zaten ook veel andere handige hulpstukken bij: een garde, een klopper (voor bv. kruidkoek), een blender, diverse raspen, een citruspers... en die valt erg goed in de smaak...

Ze staan nu in de rij om een handje te helpen :-). Erg gezellig om zo samen bezig te zijn en ook lekker gezond. We hebben ook verschillende smoothies geprobeerd, ik wist niet dat dat zo lekker was. Ik ga binnenkort maar eens op zoek naar wat recepten, want een extra vitamineshotje kan geen kwaad in deze tijd van het jaar.

Bijpraten...

2011-11-17T21:55:00.008+01:00

Al weken geleden kregen we hier niet zulk goed nieuws, het houdt ons erg bezig en het heeft veel gevolgen. Ik dacht eerst, ach.. laat ik jullie er niet mee 'lastig vallen'. M'n blog moet vooral leuk, informatief, creatief of gezellig zijn (denk ik dan..), en de rest los ik wel achter de schermen op met m'n man, familie en vrienden. Af en toe lukt het me om een creatief en ik denk ook wel gezellig berichtje te plaatsen ;-), maar vaak weet ik gewoon niet zo goed waar ik over moet bloggen, want ik heb mijn hoofd er niet helemaal bij. Daarom wil ik jullie kort bijpraten, misschien dat het bloggen me daarna ook makkelijker valt en als ik een tijdje niet blog, dan weten jullie waarom. En dan weten jullie ook waarom ik niet meer zo vaak een berichtje achterlaat op jullie blogs, ik lees en leef wel stilletjes mee, maar verder kom ik momenteel -jammer genoeg- niet.

Wie al langer meeleest weet dat er in onze familie een erfelijkheidsonderzoek liep. Voor de zomervakantie kregen we bericht dat het gen, dat in mijn familie darm- en baarmoederkanker veroorzaakt, gevonden was. Ik heb zelf onderzoek laten doen en ik ben ook drager. Slecht nieuws dat moest bezinken, een plek moest krijgen. Tegelijk is het erg dubbel, want het is slecht nieuws dat goed is om te weten. Ik kom nu onder goede controle te staan en drager zijn betekent ook niet dat je ziek wordt. Ik ben afgelopen week bij de MDL-arts geweest, binnenkort krijg ik mijn eerste darmonderzoek. En ik moet die week ook naar de gynaecoloog, waar we het ook over onderzoeken gaan hebben en over een vrij ingrijpende preventieve operatie. Vooral dat laatste is een flinke beslissing die je liever niet neemt als je halverwege de dertig bent. Maar omdat mijn moeder al jong baarmoederkanker heeft gekregen en jong is overleden, moeten we er toch serieus over nadenken. En natuurlijk hebben meer mensen in de familie onderzoek laten doen, uitslagen gekregen, preventieve onderzoeken te ondergaan. Best intensief en moeilijk, al brengt het ons ook samen en zijn veel relaties een stuk dieper en opener geworden. Ook met vrienden en mensen uit onze kerk, waar we goed mee kunnen praten, die meeleven, voor ons bidden. Dat doet zo goed en we voelen ons er vaak ook rustig onder, in vertrouwen dat ons leven in goede Handen is, dat Hij er is en voor ons zorgt.

Verder nog veel moeilijks in het leven bij verschillende mensen om me heen, veel verdriet, zorgen en rouw. Samen met mensen oplopen als ze het moeilijk hebben is ergens 'mooi', het is fijn als je iets kunt betekenen. Maar het raakt me vaak ook, ik denk er veel over na... en eerlijk gezegd denk ik dan soms best: wat maakt het dan uit of je de verwarming een weekje eerder of later aanzet, wat langer of korter onder de douche staat, wel of geen plastic zakjes om je prei doet. Niet omdat het me niet interesseert: duurzaamheid, consuminderen, bewust leven.. dat zijn echt belangrijke dingen voor me. Maar ze staan momenteel niet echt boven aan mijn agenda.. daarom is het hier dus wat stiller dan normaal. Het komt allemaal wel weer als de eerste onderzoeken achter de rug zijn denk ik. Nou.. dit was een stukje van mijn verhaal. Ik zal er verder denk ik niet al te veel over bloggen omdat het zo persoonlijk is, maar ik wilde het wel graag kort vertellen zodat jullie een beetje weten wat er speelt.

Heel veel windlichtjes

2011-11-01T13:37:00.014+01:00

Gisteravond had ik de eerste workshop bij mij thuis,

een goede stok achter de deur om de bezem er eens flink door te halen

en de benedenverdieping een schoonmaak- en opruimbeurt te geven

(had ik dat gelijk maar weer gehad, zo aan het begin van de week :-)

`s Avonds na het eten de laatste dingen snel aan kant gemaakt,
want al snel zou de vriendin, waar ik de avond samen mee organiseerde, voor de deur staan.
Samen zetten we de tafel en het aanrecht vol met allerlei spulletjes:

labels, linten, décopatch, stempels, kraaltjes, vilt en nog veel meer.

Wat is het toch snel veel als je alles bij elkaar zet...

Na wat koffie & theedrinken was het tijd om aan de slag te gaan!

Er werd flink doorgewerkt, want iedereen wilde vier potten versieren

voor iedere Adventszondag één

Het was een gezellige drukte. Scharen, linten en vragen gingen constant over de tafel.

Heb jij nog dit.. ?
Waar ligt dat...?
Hé, wat leuk, hoe doe je dat?
En hoe hebben jullie het vorig jaar gedaan met Advent?

De combinatie van stofjes & lintjes (mijn afdeling)
en papier & stempels (de afdeling van mijn vriendin)

of stof & stempels en lintjes & papier

leverde erg gezellige windlichtjes op

bij iedereen...
zowel bij de crea-handige vrouwen
als bij degenen die zichzelf minder creagenen toedichten

Leuk ook om te zien dat iedereen met dezelfde materialen een heel eigen uitstraling
aan de potjes geeft, van 'landelijk' rustig tot uitbundig 'PiP' met gehaakte bloemen en kantjes.

Bijna jammer dat we nu nog een paar weken moeten wachten

voordat ze gebruikt kunnen worden ...

En dan op naar de volgende avond... want het is zeker voor herhaling vatbaar!
Ik moet wel heel wat spullen inkopen, want met meer dan twintig potjes gaat het hard.
Maar dat is absoluut geen straf.. ;-) er is zoveel leuks te koop.

***

Verschillende lezeressen gaven aan dat het hen leuk leek om een keer mee te doen.
Ik hoop dit najaar nog twee workshops te geven, bij mij thuis in Z.wolle.
21 november - windlichtjes voor Advent (geen plekken meer vrij)
13 december - kerstdecoraties maken van stof en vilt
Wil je meer info, dan kun je mailen naar: jente75@gmail.com

Plannen voor het najaar

2011-10-19T21:21:00.014+02:00

Verschillende mensen vroegen me de laatste tijd: "Organiseer je nog een workshop dit najaar? We hebben er zin in om weer aan de slag te gaan!" Ik had er zelf eerst helemaal niet zo'n zin in, mijn hoofd staat er niet erg naar vanwege alle extra drukte die het met zich meebrengt. Maar tegelijk begon het te kriebelen, want het is zo gezellig! Toen al bijna tien mensen het gevraagd hadden èn een vriendin zei: "als we het nou eens samen organiseren die eerste avond?" dacht ik, waarom eigenlijk ook niet? En begon plannen te maken voor dit najaar. Workshops rond het thema advent en kerst. Van te voren heb ik soms best de kriebels, maar ik krijg er ook ontzettend veel energie van als het zo ver is. En de winst van de avonden is voor een vriendin van mij die werkt in Afghanistan, in het alfabetiseringswerk. Dat motiveert extra om aan de slag te gaan!

mijn adventshoekje van vorig jaar met (vanwege tijdgebrek) 'kale' potjes

En nu ben ik dus bezig met allerlei praktische dingen, maak met die vriendin plannen en voorbeelden, zoek ik alle spullen bij elkaar, bedenk wie er een uitnodiging moet krijgen, etc. Binnenkort, op de eerste avond, gaan we aan de slag met glazen potjes. Die pimpen we tot leuke windlichtjes die je met advent kunt gebruiken op de vier adventszondagen. We zijn gewend om in de kerk iedere zondag een kaars aan te steken, in totaal vier kaarsen. Thuis kun je dit natuurlijk ook doen, in je gezin. Ik vind het mooi om samen als gezin toe te leven naar het Kerstfeest, dat we bewust stilstaan bij die bijzondere gebeurtenis dat Jezus voor ons naar de aarde kwam. En ik vind het leuk om te horen hoe anderen dat doen, om van elkaar te leren. Vandaar de eerste avond een gecombineerde insteek, creatief bezig zijn en bezig zijn met geloofsopvoeding.

De tweede avond zal algemener zijn, gewoon samen bezig zijn met stof en lintjes om decoratie dingen te maken of om nogmaals windlichtjes te maken. Een derde avond wil ik proberen om kransen of bakjes te maken. Ik weet het nog niet helemaal zeker, heel veel ervaring heb ik er zelf niet mee :-). Aan de andere kant... soms moet je niet alles 100% onder controle willen hebben en het gewoon doen... hier en daar om advies vragen, voldoende materiaal in huis halen, koffie en thee op tafel zetten en aan de slag gaan... dat is genoeg voor een gezellige avond!

kerst decoraties maken - vorig jaar

Eigenlijk zou je het eens moeten proberen... Gewoon een stel vriendinnen of moeders van school uitnodigen, je crea spullen op tafel zetten, een schaal koekjes en een pot koffie en thee erbij en dan gewoon samen aan de slag gaan! Het hoeft echt niet ingewikkeld te zijn. Ik heb gemerkt dat als je dan samen rond de tafel zit, je ineens tijd hebt: tijd voor elkaar, tijd voor jezelf & tijd om creatief bezig te zijn. Drie dingen die er in ons (vaak) drukke leven nogal eens bij in schieten en die zo waardevol zijn en je weer energie geven. Dus... gewoon eens doen!

Insteken, draad omslaan...

2011-10-15T21:41:00.022+02:00

Wat lekker dat we nog een heel aantal zonnige dagen hebben gehad! Zeker na woensdag, die regendag, was dat dubbel genieten. Ik moest die ochtend wel `tig` keer door de regen: de een moest naar school, de ander naar een vriendje, de derde werd getest en zat een tijdje in de stad. Dat voelde best raar.. we hebben er bewust voor gekozen en staan er helemaal achter, maar als je je kind afzet voor een onderzoek, dan komt het ineens wel erg dichtbij. Ik dacht ook aan al die keren dat ik aan de andere kant van de tafel zat als hulpverlener en nu zitten we zelf in een traject. De ouders die ik geholpen heb, hadden vaak te maken veel moeilijker situaties en ik merk dat ik met terugwerkende kracht nog meer respect heb gekregen voor een heel aantal van hen nu ik -een beetje- heb ervaren hoe het kan zijn.

Gelukkig gaat het sinds de zomervakantie best goed. Tijdens de gesprekken blijkt dat we heel wat dingen die de psychologe zegt al een tijdje doen. Nieuwe tips voeren we in en de bevestiging die we krijgen doet ons goed, juist omdat het vaak zoeken is hoe je met alles om moet gaan. Met ´gemiddelde´ kinderen kun je vrij makkelijk aan een vriendin vragen: hoe doe jij dat? Maar met kinderen die wat meer ´gebruiksaanwijzing´ hebben ligt dat toch wat anders. Je kunt minder vergelijken, moet veel meer zelf aan de slag en creatief denken om alles thuis prettig te laten verlopen. Want je kind reageert toch vaak anders dan verwacht en je moet dan oplossingen bedenken, die je bij je andere kinderen nooit nodig zult hebben. Soms weet je echt even niet meer wat je moet bedenken en moet je hard op zoek naar je reservevoorraad geduld :-) Soms is het ook verrassend eenvoudig en zit je ineens met het kind - dat vlak daarvoor niet aan tafel mee kon eten, apart zat en dat uiteindelijk overprikkeld en boos door het huis liep - samen op de bank, met je arm hem heen en om samen aan de slag te gaan...

Insteken, draad omslaan, doorhalen en af laten gaan... - heel rustig, samen, met je kind dicht tegen je aan, geborgen, veilig - Insteken, draad omslaan, doorhalen en af laten gaan, en nog een keer en nog een keer... "wat ben ik al ver, hè mama.." Het was een onverwacht mooie afsluiting van de dag, met een rustig, tevreden ventje tegen me aan.

En vandaag dus qua weer een onverwacht mooie afsluiting van de week. Ik ging met de jongste nog even naar mijn tuintje, om de boel op orde te brengen voor de winter. Hij vindt het leuk om met me mee te gaan en hij kletst dan honderd uit. Hij had geluk, de najaarsframboos had goed zijn best gedaan en er waren veel rijpe frambozen. Hij kon dus flink smullen :-)

We kwamen thuis met een fleurig mandje vol bloemen, wat miezerige preiplantjes (die ik morgen ga roerbakken alsof het lente-uitjes zijn), een flinke bos peterselie en een mini courgette, die kon zo in stukjes op mijn droogapparaat. Die staat de hele dag al aan, om appelschijfjes te drogen. De appels van onze boom blijken ook gedroogd erg lekker te zijn en ik wil daarom een voorraadje maken. Lekker als snack, of in stukjes door de pannenkoeken. En terwijl ik daarmee bezig was wilde de oudste graag appelmoes maken, een leuk idee. Zij haalde de appels, ik zocht wat potten bij elkaar. En zo zaten ineens samen te schillen en te kletsen, te roeren in de pan met appels. Leuk om zo met alle drie de kinderen heel verschillende dingen te doen, precies wat bij hen past. Een momentje samen, met de aandacht alleen voor hem of haar. Dat doet iedereen goed.

Herfstwandeling en knutselen

2011-10-10T09:42:00.147+02:00

We maakten gisteren een klein wandelingetje

gewoon een ommetje in de buurt, in een rustig zondagmiddag tempo.

De kinderen die lekker vooruit renden, of juist een heel eind achter bleven

op zoek naar eikels, takjes, blaadjes (en plassen regenwater...)
Wij waren wat aan het praten en aan het genieten van de rust, van de kinderen

"Kijk eens", zei onze dochter, en ze wees naar een tak

"de oude, dorre blaadjes vallen er bijna af,

maar er zitten al nieuwe knoppen aan voor volgend jaar!"

Voor haar was het een losse opmerking, maar ik bleef er over nadenken.
Wat mooi is dat eigenlijk, dacht ik, het oude blad verdort, binnenkort is alles kaal,

en toch is er al de belofte van het nieuwe voorjaar, pril en kwetsbaar in de knop.
Het voelde als een soort bemoediging van Boven, in een periode waarin er veel op ons afkomt,
waarin moeilijke berichten een plek moeten krijgen in ons leven.
Al is het herfst, het wordt weer lente. Kijk maar naar de knoppen,
Ik beloof het!

We liepen ons rondje, de kinderen verzamelden van alles en nog wat
knutselden er lekker mee, zoals klassieke spinnenwebben

maar ook een vrolijke danseres, die naast de laatste zonnebloemen uit de moestuin
haar dansje maakt

En ik maakte met wat appeltjes, takjes en besjes een herfsthoekje

samen met oude spulletjes zoals het Bijbeltje
het handgemaakte portemonneetje, een gezellig lantaarntje
en een moederdagcadeautje van de jongste

Een sfeervol plekje op de tafel is het geworden.
Ik heb nog een heel voorraadje herfstvondsten liggen,
vooral veel appeltjes en allerlei soorten dennenappels.
Leuk voor een krans, het mos in de tuin groeit namelijk erg goed,
hebben we daar ook mooi een bestemming voor :-)

En deze keer laat het het berichtje wel staan...

ik kon vandaag mijn draai niet zo vinden en bleef het eerste bericht maar veranderen.

Maar nu dus alsnog...

Over een nieuwe hobby en een ribje minder

2011-10-07T22:22:00.005+02:00

Na het enthousiaste verhaal op 't blog van Good Old Household kon ik het niet laten... Toen ik een winterjas op de kop had getikt voor m'n dochter bij een tweedehands winkeltje in de stad besloot ik er zelf een sjaal bij te breien. Ik voelde mezelf wel een beetje bij de kassa staan, met m'n bolletjes garen en breinaalden. Ik ga dus breien... eens kijken of ik genoeg geduld kan opbrengen :-) Mijn crea projecten zijn vaak van die klussen die binnen een uurtje of twee gepiept zijn (en liever nog binnen een uur).

De jas bleek net te klein en is inmiddels doorverkocht aan 't buurmeisje. De bolletjes wol gaan niet op de pennen voor een sjaal maar voor een plaid, voor op de bank. Dat lijkt me wel gezellig. En mocht dat teveel van mijn geduld vergen, dan kan ik altijd nog kussenhoesjes maken van de afzonderlijke lappen, had ik bedacht.

Ik had bij het tweedehands winkeltje nog meer gekocht. Voor zo'n achttien euro kocht ik een bijna nieuwe broek voor de jongste, regenlaarzen en snowboots voor de middelste en een mooie blouse voor de oudste. Ik was erg blij dat ik er geslaagd was, want ik voel de rib die ik vorige week kwijt was bij de schoenenzaak nog steeds nazeuren... :-( Ik had al twee zaterdagochtenden met dochter door de stad gelopen. Gewapend met goede moed, een boel dropjes en allerlei tegoedbonnen. Maar we konden niets vinden wat ze leuk vond, er nog was in haar maat en wat dan ook nog goed zat. Het bedrag dat ik bereid was uit te geven werd steeds een tientje hoger. We moesten wat vinden, want haar zomerschoenen vielen uit elkaar, er zat een gat in de zool en als het weer zou omslaan had ze niets anders om aan te trekken. Tot slot was ik het zo zat dat ik besloot naar de laatste schoenenwinkel te gaan die ik kon bedenken en daar gewoon te kopen wat leuk was en paste. Ik zag het niet zitten om nog een keer allerlei winkels langs te gaan, we hebben al genoeg andere dingen aan ons hoofd. Het voelde helemaal niet consuminderachtig, ik vond ze zo duur dat ik -bij wijze van spreken- bijna niet durfde te kijken toen in pinde. Maar goed... ze heeft nu mooie, goede laarzen, die fijn zitten, die mooi staan. En verder ben ik blij dat de jongens hun schoenen nog passen :-) en ga ik maar regelmatig naar dat leuke winkeltje, waar ik vandaag zo goed geslaagd was.

Ik ben wel een beetje benieuwd naar hoe anderen dit doen. Koop jij wel eens iets duurders dan je wilde, gewoon omdat je het winkelen uiteindelijk zat bent (en je je eigen tijd ook geld 'waard' vindt)? Of hou je vast aan de prijs die je in je hoofd hebt en zoek je verder?

Appels plukken

2011-10-03T16:41:00.035+02:00

Wat een heerlijk zonnig weekend hebben we achter de rug!

Een mooi moment om de appelboom eens leeg te plukken

Met drie paar helpende handen ging dat lekker vlot

De weegschaal werd van zolder gehaald

want iedereen was erg benieuwd naar de opbrengst...

22 kilo mooie rode appels van dat ene boompje! Wat een super oogst.

Hebben we mooi een appeltje voor de dorst :-)

- Komt goed uit ook, zaterdag is er helemaal niemand geweest bij de open huizen dag.
Behoorlijk balen... want daar doe je het niet natuurlijk voor.
F. had nu wel de tijd om buiten wat onderhoudswerk te doen,
heel wat snoeiwerk, dakramen lappen en meer van dat soort klusjes.

Een fijn gevoel dat het er een stuk netter uitziet,

voor het geval dat er toch nog 's iemand komt kijken...-

Nog meer hergebruik

2011-10-01T12:10:00.012+02:00

Ineens is het alweer bijna twee weken verder... Nog bedankt voor de leuke reacties op de onderzetters. We gebruiken ze nog steeds met plezier. Leuk is dat, om dingen een nieuwe bestemming te geven, restjes die iets leuks worden, 'afval' dat een nieuwe functie krijgt. Zo dacht ik ineens aan de ruimte waar onze wasmachine staat, 't washok. We hebben dit grotendeels ingericht met restanten. Een oude stofzuigerstang werd een kledingrek

een oude aanrechtplaat die mijn schoonouders overhadden na de verbouwing van de keuken werd een werkplank en een gekrompen tafelkleed werd een gordijn voor een stellingkast

En dan ziet het er ineens een stuk gezelliger en georganiseerder uit, in plaats van dat je tegen dozen in een rommelige stellingkast aankijkt. Het washok, het trappenhuis en de hal moeten hoognodig geschilderd worden, dat staat voor dit najaar op de planning. Eerst zijn we nu bezig met de buitenboel. Met deze prachtige nazomerdagen zijn veel mensen alsnog aan het schilderen geslagen, het is gewoon gezellig om buiten te werken ;-)

Alle schilderspullen handig gesorteerd in dit oude vaatwassermandje. Straks wil ik ook nog een kozijn onder handen nemen, als de kinderen zich tenminste vermaken. Ik ben alleen thuis, F. is vanochtend richting D. vertrokken om tijdens de open huizen dag ons oude huis te laten zien. Om de boel wat op te fleuren heeft hij wat buitenpotten met mooie bloeiers en leuke plantjes van binnen meegenomen. En ook het mooie boeketje bloemen, dat ik afgelopen week heel lief van een vriendin kreeg, ging mee. Hopelijk komen er wat mensen langs, anders is het voor hem niet echt leuk om daar zo te zitten... Het valt ontzettend tegen hoelang het allemaal al duurt om dat huis te verkopen. We zijn blij met onze nieuwe woonplek en hebben er ook geen spijt van, maar het blijft toch steeds in je achterhoofd hangen dat het nog verkocht moet worden. Gelukkig hebben we huurders waardoor alles 'rond te breien' is, want anders waren we al lang failliet geweest...

Ik ga nu snel stoppen... Er komen ineens allerlei geluiden uit de keuken... De jongste is al bijna begonnen met muffins bakken, hij heeft alles op het aanrecht gezet en trekt de zakjes al open :-) Maar even een handje helpen, anders komt dat niet goed.

Het bakklusje kan weer afgestreept worden van de lijst, alles staat in de oven, ´t Is gelukt met hulp van z´n zus en het buurmeisje. Een deel choco muffins uit pak (dat was flink in de aanbieding, leuk om eens te proberen) en een deel de schoolmuffins van Teunie, met zelfgemaakte jam. Op naar de volgende klusjes op de lijst.. Vanavond hopen we gezellig samen rond de bbq te zitten en te buiten eten. En dan verder genieten van ´n rustig weekend en van het heerlijke nazomer weer!

Aan de slag met restjes zeil

2011-09-18T17:25:00.006+02:00

Bij de kerk kreeg ik van iemand een tasje met restjes zeil in mijn handen gedrukt.

Ze had het over en dacht dat ik er misschien nog wel iets mee kon

want ze had in m'n webwinkel wel eens dingen van tafelzeil gezien.

Toen ik het thuis uit het zakje haalde kreeg ik gelijk een idee,
ik knipte wat rondjes uit dun karton en van het zeil

pakte mijn bakje met biaisband en naaimachine en was even lekker bezig.

Het regende toch flink buiten en dan is het net zo gezellig om samen aan de keukentafel te zitten

en wat te kletsen, te knutselen, een krantje te lezen.

Even later was ik een stapeltje vrolijke onderzetters rijker...

Helemaal in mijn kleurtjes! Helemaal blij!

En leuk dat andermans "restjes" nu bij ons voor extra gezelligheid zorgen.

Even bijpraten

2011-09-12T21:51:00.005+02:00

Na de laatste vakantieweek volgde vorige week onvermijdelijk de eerste schoolweek. Met allerlei soorten kriebels gingen we maandagochtend op de fiets naar school, of eigenlijk naar de kerk naast de school. Dat was dit jaar voor het eerst. Ik vond het wel mooi om samen met ouders, alle kinderen, meesters en juffen het seizoen te starten, om samen te zingen en te bidden. Daarna gingen we naar de klassen toe. Vooral voor de middelste was het behoorlijk spannend, hij begon opnieuw in groep drie. Hij lijkt er tot nu toe erg blij mee, het gaat zo lekker en hij is erg ontspannen. We zijn hier echt blij mee en dankbaar voor, want we hebben voor de vakantie echt een 'tropentijd' gehad met hem. De jongste zit gedeeltelijk in een nieuwe klas, een combinatiegroep. Hij vond dit ook wel wat spannend. Toen ik hem naar bed bracht kletste ik nog even met hem: "Voel je je al een beetje thuis, in je nieuwe klas?" "Nou..." zei hij bedachtzaam, "eigenlijk.. voel ik me gewoon op school, mama." Desondanks voelde hij zich wel op z'n gemak. En ook bij onze oudste verliep alles prima. Ze hebben dus alle drie een mooie start gemaakt.

Met de start van school barstten ook alle andere dingen weer los, zwemles, speelafspraken, clubjes... Er is heel wat gespeeld en gegeten. Gezellig met zo'n tafel vol kinderen, het loopt hier altijd flink in en uit. Ze spelen ook regelmatig in de tuin en zoeken dan naar kleine beestjes. Deze keer hadden ze geluk en vonden ze dit mooie beestje

een kleine salamander. Hij werd even goed werd bekeken en voorzichtig terug gezet. Grappig dat ze gewoon in onze tuin leven. Net als talloze kikkers en padden en ook prachtige grote libelles..

Met al die beestjes en dieren lijkt het net alsof we buiten wonen, in plaats van midden in de stad.

Verder waren we vorige week elf jaar getrouwd. Dit jaar voelde het best speciaal. We hebben een jaar achter de rug waarin er behoorlijk veel is gebeurd en nog steeds is alles niet achter de rug. Ik dacht aan de tekst op onze trouwkaart: "Eén alleen is kwetsbaar, twee staan samen sterk, drie zijn als een koord dat gaandeweg steeds sterker in elkaar gedraaid wordt. Het is bijna niet te breken." Bijzonder om te ervaren dat we sterk staan, samen met God in alles wat er speelt, dat we het niet alleen hoeven te doen. Om het te vieren had ik van alles in huis gehaald voor een lekker etentje thuis. Mijn schoonouders kwamen nog even op bezoek en brachten een mooie bos bloemen mee en ik werd door m'n man verrast met mijn favoriete luchtje :-) Een feestelijk avondje was het dus.

Zo.. in het kort weer even wat bijgepraat, 't was alweer een hele tijd geleden dat ik geblogd heb zag ik ineens... Ik ga nog even wat opruimen en dan met een boek op de bank zitten.

De laatste vakantieweek

2011-08-31T22:31:00.004+02:00

De laatste vakantie week is volop bezig en de kinderen nemen het er vol op van. We hebben bijna de hele week wel logeetjes, lange pyama ochtenden, speelafspraken, veel (heel veel) bouwwerken van lego en duplo in de kamer, afgewisseld met een playmobil piraten eilanden groep of een lange houten spoorbaan... Al is er natuurlijk best eens het nodige gekibbel, van mij mag de vakantie nog wel weken duren! Het is deze keer echt gezellig :-)

Gisteren zijn we op stap geweest, naar D.oepark N.ooterhof en de kinderboerderij en "klimbos" aan de andere kant van de weg. Als je eens in de buurt van Zwolle bent echt een aanrader! Je kunt in het theehuis eten en drinken kopen, maar je mag ook gewoon je eigen picknickmand meenemen en een leuk plekje zoeken. Dit laatste deden wij. Ze hebben zich tijden vermaakt met klimmen en klauteren, water pompen, beekjes maken, broeken eindeloos omkrullen, laarzen laten vollopen... super toch?

Wat me behoorlijk verbaasde tijdens ons uitstapje was dit...

Echt.. op verschillende plekken in de stad kun je al kastanjes vinden! Dat past toch niet bij augustus en het zomervakantiegevoel? Alles is aardig ontregeld dit jaar, allerlei bomen beginnen ook al te verkleuren.

Een ander leuk uitje in onze stad is een bezoekje aan olie.molen de P.assiebloem. Je kunt hier twee keer per maand terecht voor een gratis rondleiding door een enthousiaste vrijwilliger. Voor iedereen was het leuk en leerzaam, zowel voor de kinderen als voor ons. Helemaal gratis eindigde het overigens niet, ik ging met een arm vol lijnolie, bloem en bakpakketjes voor suikerbrood de deur uit ;-) Binnenkort eens een broodje bakken, ik ben erg benieuwd.

Met wat voordelige uitstapjes in de buurt en een korte kampeervakantie hielden we natuurlijk mooi wat vakantiegeld over. We vonden dat we best eens een uitspatting mochten hebben en kochten een kledingkast en een laptop. Beide stonden al jaren op onze wensenlijst, maar we vonden het nooit nodig genoeg. Onze auto kreeg lucht van de rollende euro's en besloot ook mee te doen en bleef staan toen ik weg wilde rijden. Met de auto van de buren en op de terugweg die van mijn tante kregen we hem wel weer aan de praat maar hij moest dus wel weg voor een reparatie... Fijn zo'n auto die meedenkt... De komende tijd dus geen financiële uitbundigheden meer :-)

Gelukkig geeft de oogst van wat planten thuis mooi een frutseltje extra ruimte in het huishoudbudget ;-) De tomaten die in de veilingkisten voor het huis staan doen het goed en ze zijn erg lekker!

De druiven hangen er mooi bij

Net als de appels... echt kilo's dit jaar!

Beide kunnen we binnenkort gaan oogsten. Ik mocht van de buurvrouw nog peren en bramen komen plukken in de moestuin, een leuk klusje voor een verloren uurtje de komende dagen. Eens kijken wat ik met de peren ga doen, want ik heb ook nog een paar kilo liggen die ik kreeg van een tante. Misschien nog een keer een lekkere peren-crumble taart maken (met een bolletje roomijs, een heerlijk toetje na een lichte maaltijd). Ik kreeg ook nog een flink aantal goudreinetten, die ga ik vandaag schillen en per appeltaart-portie invriezen. Het lijkt me makkelijk om het zo te kunnen pakken en snel een taart in de oven te kunnen zetten.

Railz miniworld kortingskaartjes - 2

2011-08-29T22:16:00.000+02:00

Een reuzespannende verloting met 50% kans op de kaartjes :-)

de lootjes

even een tijdje al kletsend husselen, naar het bureau lopen en er eentje trekken...

krijgt de kaartjes!

Wil je me even mailen? Dan stuur ik ze op.

Schoolbekers

2011-08-25T21:28:00.015+02:00

Is het een 1 of een 7? Een 5 of een 3? Alle bakjes en bekers werden in de loop van de dag grondig bekeken. Uiteindelijk liep ik enigszins foeterend door het huis, behoorlijk uit m'n hum door de fabrikant van die populaire schoolbekers. Heb ik net een nieuwe gekocht (omdat ze zo lang meegaan vond ik het dat wel waard) kan 'ie misschien gelijk al weer weg omdat 'ie van 'fout' plastic is gemaakt.

Hoe het begon met deze speurtocht in mijn kasten...? Ik was vorige week -opnieuw- in het boek 'Groen, groener, groenst' van Vanessa Farquharson aan het lezen, las over pvc douchegordijnen en schadelijke stoffen die door de warmte van het water vrijkomen tijdens het douchen (wij hebben gelukkig geen gordijn). In de krant en op andere blogs had ik ook al wel eens wat gelezen over 'lekkende' bekers en foute bakjes, die oestrogeen-achtige stoffen (BPA) afgeven aan drinken en eten. BPA kan hormoonverstorend of zelfs kankerverwekkend zijn.

Om het zekere voor het onzekere te nemen drinken we thuis al een tijdje alleen nog uit glazen (voordelig ingeslagen bij de kringloop, tot nu toe nog maar eentje van de vloer hoeven opvegen ;-) Maar.. het schoolseizoen begint bijna weer en ik moet er voor alle kinderen nog een extra beker bij kopen en we hebben te weinig fruit en broodbakjes. Daarom besloot ik om het eindelijk eens uit te gaan zoeken. Als ik weet wat veilig is, kan ik gelijk iets goeds kopen. En hopelijk ook enigszins betaalbaar... maar dat terzijde...

Op de site Gewoon lekker groen vond ik een handig overzicht van alle soorten plastic, met coderingen (al jaren ben ik bezig met het milieu, met duurzaamheid maar op de de één of andere manier heb ik dit compleet gemist.. dat plastic codes heeft...), waar dat soort voor gebruikt wordt, of het te recyclen is en of het wel of niet verstandig is het te gebruiken.

plaatje van de site : http://www.babybytes.nl/vip-blog/desertrose/1295443115

Plastic met de codes 1,2, 4 en 5 kun je redelijk veilig gebruiken, als je het niet verwarmd en als het onbeschadigd is. De andere kun je beter vermijden, met als uitzondering nieuwe biologisch afbreekbare verpakkingen die ook zijn ondergebracht bij code 7.

Op Green Jump's blog stond nuttige informatie over schoolbekers van melamine. Het zou geen kwaad kunnen als er koude vloeistof in zit die niet zuur is. Nu zit in veel ranja en vruchtensap een zure component, voldoende zuur voor een reactie of niet? Dat weet ik niet. En wat is verhitten? Valt lauwe ranja daar ook onder? En wat geldt dan voor mijn thermosbeker van datzelfde merk? De koffie is heet als het in gaat. De hoeveelheid die lekt schijnt binnen de normen te blijven, maar in dit soort gevallen heb je altijd een optelsom: wat krijgen ze ongemerkt nog meer binnen? Erg gerust gesteld ben ik er niet door, al lijkt het ook niet heel erg slecht.

Ik vind het altijd lastig in dit soort zaken: wie moet je geloven? Welke informatie is dusdanig objectief dat je goed weet waar je aan toe bent? De richtlijnen van de overheid veranderen nog wel eens, er worden onderzoeken gedaan naar de schadelijke invloed van melamine of andere stoffen (terwijl we het ondertussen nog wel mogen gebruiken). Bovendien stapelen de dingen zich op, kan het per keer misschien wel meevallen maar alles bij elkaar wel over de norm gaan. Fabrikanten en bedrijven hebben achter de schermen ook een flinke vinger in de pap en dit heeft invloed op de onderzoeken die uitgevoerd worden, op wetten en richtlijnen die aangenomen worden. Aan de andere kant heb ik ook wel eens vraagtekens bij de -naar mijn mening soms te- uitgesproken meningen en argumenten van de 'anti' / kritische mensen. Als het echt waar zou zijn, denk ik wel eens, dan zou het verband toch ook duidelijker aan te tonen moeten zijn dan nu het geval is.

Kortom.. ik zoek mijn weg in alle informatie en ga me er verder in verdiepen de komende tijd. Ik zou het leuk vinden als jullie je mening willen geven of kennis hierover willen delen, een soort van gedachten uitwisselen via m'n blog. Hoe denken jullie over het gebruik van plastic bekers, flesjes en bakjes? Zou er reden zijn om je zorgen te maken of valt het allemaal wel mee? Wat geven jullie mee naar school (en waarom)?

Railz miniworld kortingskaartjes

2011-08-24T21:43:00.002+02:00

Wie heeft er belangstelling voor vijf kortingskaartjes (1 euro korting p.p.) voor Railz Miniworld?

De kaartjes zijn geldig tot 31 december 2012.

We zijn er zelf net geweest en ik denk niet dat we ze zullen gebruiken

en daarom maak ik er liever iemand anders blij mee!

Je kunt reageren tot 29 augustus.

Als meerdere mensen belangstelling hebben laat ik één van de kinderen een lootje trekken

en stuur ik de gelukkige de kaartjes toe.

Van alles wat over de moestuin

2011-08-22T13:01:00.008+02:00

Ookal groeit het onkruid dit jaar een stuk harder dan mijn groente

kijk ik de courgettes bijna aan de plant - in tegenstelling tot de overvloed van vorig jaar,

ik durfde mijn buren bijna niet meer te vragen of ze er nog eentje wilden... -

zien de bonen helemaal geel van ellende

en is de pompoenplant al weken bezig om zijn vierde blaadje te laten groeien

... toch heb ik veel plezier van m'n moestuin

en geniet ik er erg van om er bezig te zijn, mijn gedachten te laten gaan.

Het is echt mijn domein, meestal ben ik er alleen aan het werk

of fiets ik er even heen 's avonds om wat bloemen te plukken

want de bloemen... die doen het fantastisch en die maken de magere groenteoogst meer dan goed!

Vooral de zonnebloemen en zinnia's zien er erg vrolijk en zonnig uit

en ze hebben de laatste tijd al menig vaasje opgesierd, bij mezelf, bij anderen

Knal roze, oranje, rood.. alles bij elkaar. Net een soort pip-boeketje :-)

In het hart van bloem nog weer kleine gele bloemetjes, heel bijzonder om te zien.

En ik nam me voor om volgend jaar minstens een keer zoveel bloemen te zaaien,
mijn tuintje is dan namelijk een heel stuk groter

want ik kreeg bericht dat ik vanaf januari een eigen moestuin krijg.

Na twee jaar tuinieren in postzegel-proeftuintje - met vier anderen op hetzelfde perceel -

krijg ik een eigen tuin met een eigen toegangshekje en een eigen pomp, super!

Ik ben al helemaal aan het dagdromen geslagen,

denk in plattegronden met plantschema's en wisselteelt...

Maar het duurt nog even... en tot die tijd mijn peuterbieten maar extra verzorgen,

de courgettes vriendelijk vermanen te groeien,
de pompoen nog maar eens een schep compost geven

en regelmatig een bosje bloemen plukken

Projectje voor het kleinste kamertje

2011-08-19T16:24:00.009+02:00

Er lagen zolang we hier wonen al wc-rollen te slingeren op een plank

er lag een stukje zeil dat ik over had van de wasknijperzak

ik kon niet weg want de kinderen waren aan het spelen in en rond het huis
en had geen zin om nuttige huishoudelijke klussen te doen...

Dus sleepte ik mijn naaimachine naar beneden
en installeerde ik mezelf op ons 'nieuwe' overdekte buitenplekje

en ging ik lekker aan de slag met het restje zeil, wat biaisband en kant
met een schuin oog op de kinderen en het mooie uitzicht (...echt genieten zo)

(en daardoor helaas ook met hier en daar een wat 'schuine' naad ;-)

Geen slingerende rollen meer & het kleinste kamertje is gelijk een stuk gezelliger
met deze vrolijke toiletrolhouder.

Vakantie momenten

2011-08-18T23:08:00.001+02:00

Gewoon nog even vakantie momenten...

Stoere kids die net een jeepsafari in het bos achter de rug hebben

in de oude jeep van de vader van m'n zwager. Echt super!

Lekker buiten door de plassen stampen in een gigantische regenbui.

Soms vraag je je wel eens af... van wie heeft 'ie dat nou ???

De stenen van m'n zwager liggen klaar.... aan de slag dan maar!

Alle oude rommel ging eruit, de nieuwe stenen liggen er inmiddels in, de oude kast is overgespoten.
Een hele metamorfose en twee dagen tijd! Van rommelplek naar een gezellige veranda,
waar we lekker beschut kunnen zitten. Binnenkort de 'voor en na' foto's.

We gingen nog een dagje uit met z'n allen. Ik ging bij m'n zusje op bezoek en nam m'n moestuintje onderhanden. Wat groeit onkruid toch onevenredig hard in vergelijking met de groenten...
Vanmiddag een logeetje opgehaald, een vriendinnetje van dochter dat onlangs is verhuisd.
Leuk hoe ze de draad zo weer oppakken en gezellig samen kletsen en spelen.
En zo is ook deze vakantieweek alweer -bijna- voorbij gevlogen!

Opruimen, dagje uit en lekkers bakken

2011-08-13T22:19:00.013+02:00

De afgelopen dagen hebben we heel wat opgeruimd en uitgezocht. Alle kampeerspullen moesten weer achter de schotten op zolder en omdat daar nogal wat spullen stonden besloten we om deze keer de koe maar eens bij de horens te vatten. We zijn nogal goed in bewaren :-) en we kwamen van alles tegen. Er staan nu wat doosjes klaar voor de kringloop en voor marktplaats, een grote tas kinderkleding voor vriendin, wat kinderspullen voor mijn zusje. De grijze container is eindelijk eens vol ;-), net als de papierbak. En wat een ruimte begint er achter de schotten te ontstaan... heerlijk!

Gisteren gingen we samen een dagje weg. Ik had een tijdje geleden treinkaartjes gekocht bij de Hema en zo konden we voordelig een dagje reizen. We kozen voor Rotterdam, want onze jongens zijn helemaal weg van treinen en we wilden een kijkje gaan nemen bij Railz miniworld.

Nou ja... een kijkje... we keken onze ogen uit, want wat was daar veel te zien! We vonden het echt de moeite waard.

Op de terugweg stapten we uit in Utrecht en liepen een rondje in de binnenstad, gingen naar de Domtoren, dwaalden wat langs de grachtjes... Ik vond het erg leuk om er weer even te zijn. Jaren geleden heb ik er een jaar gestudeerd en soms mis ik het echte 'grote stad'-gevoel best in onze stad. Al hou ik tegelijk ook erg van de soms bijna dorpse sfeer bij ons.

Vandaag was ik een hele tijd alleen thuis, m'n man bracht onze dochter naar opa en oma voor een logeerpartij, de jongens waren mee. Hij haalde gelijk een partij stenen op, die had mijn zwager over en wij kunnen ze gebruiken voor een terrasje onder een afdakje, dat we vorig jaar hebben gemaakt. We willen er een soort veranda-achtig iets van maken, waar je gezellig kunt zitten en eten. Volgende week hoopt mijn schoonvader een dagje te komen helpen met het straatwerk en daarna kunnen het we het gaan aankleden. Ik ben benieuwd hoe het gaat worden.

Ik had al een tijdje niet meer gebakken en vandaag wilde ik eens wat nieuws maken. Het werden de kokoskoeken die ik laatst op het blog 'Onder de knotwilg' had gezien.

Ze waren erg lekker! Dit wordt een blijvertje, ze zijn makkelijk te maken en ze aten hun vingers er nog net niet bij op :-) Het recept staat hier... Zo wie zo is het een leuk & gezellig blog om eens een kijkje te nemen.

Toen de koeken klaar waren schoof ik een preitaart de oven in. Die wordt hier door iedereen met smaak gegeten en dat is best uniek... We eten het regelmatig, zeker nu de prei voordelig is. Het is een heel 'eenvoudig' recept, alleen de mosterdkaas vind ik vrij 'luxe' maar het maakt de taart een stuk pittiger van smaak. We hebben geluk met een kaasboer in de buurt die voor alle soorten kaas een vaste lage prijs hanteert. Soms haal ik er een klein stukje speciale kaas bij als ik m'n 'standaard' jong belegen haal.

Ik maak hem altijd zo: bladerdeeg op de bodem, dan een laagje (mosterd)kaas, vervolgens een mengsel van 700-800 gram (kort gekookte) prei, blokjes ham, twee teentjes knoflook, zout en peper, een beetje mosterd en twee of drie eieren (hangt van de hoeveelheid prei af) en tot slot een laagje paneermeel of geraspte kaas. De taart gaat ongeveer half uur in de oven (220 graden). Afgekoeld is deze taart ook erg lekker. Ik heb hem al meerdere keren meegenomen naar een bbq of picknick en het was altijd zo op :-)

Een weekje kamperen

2011-08-10T14:34:00.016+02:00

We zijn er even lekker tussenuit geweest, in eigen land dit jaar.

Het voordeel: je bent er zo! 't Scheelt heel wat gemekker op de achterbank en een flinke slok benzine.

Een nadeel: ons zuiden ligt niet zuidelijk genoeg...

al liet de zon zich geregeld zien, we hebben wel eens fijner campingweer gehad :-)

Maar aan de andere kant... op de camping trek je vaak gelijk je korte broek aan bij ieder zonnestraaltje,
pak je een boek en ga je lekker buiten voor de tent zitten :-)

Of pak je je zwemspullen en neem je een duik in het zwembadje op de camping,

je bent immers toch zo weer bij de tent als het gaat regenen?

We deden het lekker rustig aan, maakten af en toe een uitstapje

naar het bezoekerscentrum van het nationaal park de Groote Peel

En naar een klein, maar erg leuk openluchtmuseum.

Vriendin en ik prezen ons gelukkig dat we in deze tijd leven,
en niet hoeven te ploeteren met onderstaande Mieles (de echte, dat wel..) om de was schoon te krijgen

Er werkten wel bijna vijftig (!) vrijwilligers toen wij er waren,

allemaal oudere mensen die oude ambachten lieten zien, zoals klompen maken en potten bakken.

Boeiend, leerzaam en bovendien erg gezellig om naar hun verhalen te luisteren,

en te genieten van de vers gebakken vlaai.

Bomen klimmen is altijd leuk!

Net als een bezoekje aan de kinderboerderij.

We stonden een dikke week op de camping, maar we hadden het gevoel veel langer weg te zijn.
En we hadden het gezellig met onze vrienden, die met hun kinderen naast ons stonden.

Maar volgend jaar -bij leven en welzijn natuurlijk- willen we (net als onze vrienden) toch liever doorrijden...
verder naar het zuiden, naar de zon, de stokbroden en de bergen.
Eén van de kinderen wil het zo ontzettend graag, dat hij een contract heeft opgesteld
na wat doorpraten over de randvoorwaarden en de kleine lettertjes besloten we te tekenen ;-)

En om de kinderen een beetje idee te geven van wat het extra kost heb ik een spaarmeter gemaakt
& een spaarpot klaargezet voor de 'vele kleintjes' die we samen willen besparen.

- en ondertussen maar hopen dat het oude huis wordt verkocht,
want dat was eerlijk gezegd toch de hoofdreden dat we ook dit jaar dichtbij huis bleven.
We hebben op zich wel geld om te gaan, maar omdat we al jaren met twee huizen zitten,
we niet weten hoe lang dit nog gaat duren :-( en je je geld maar één keer uit kunt geven
besloten we de vakantie opnieuw low budget te houden. Prima hoor!
Maar we missen het 'franse' vakantiegevoel en de bergen, vandaar ons plan -

Low budget kampeervakantie

2011-07-24T21:10:00.005+02:00

Al regent het buiten pijpenstelen

niets houdt hen meer tegen

want het is vakantie, dus zal er gekampeerd worden.
Zaterdagmiddag werd het tentje opgezocht,

het was wat passen en meten om 't op te zetten

maar als alles staat is het prima toeven!

Ze houden het nog wel wat nachtjes vol

op deze indoor camping...

geen last van naaktslakken op het zeil voor de tent

geen last van lekkage op de naden bij aanhoudende motregen

voor het toilet hoeven ze maar een klein paadje over te steken

ontbijt is gratis verkrijgbaar in de kantine beneden

Wat wil je nog meer?

Nep-kappertjes

2011-07-21T22:43:00.006+02:00

Met alle drukte, onrust en de steeds verder toeslaande vermoeidheid bij de kinderen zo vlak voor de vakantie vind ik het erg prettig om overdag thuis bezig te zijn. Het is er dan zo lekker stil :-) Afgelopen dagen allerlei klusjes gedaan, zodat 'het huis' schoon de vakantie in gaat en er niet zoveel extra's hoeft te gebeuren. Ik sta ook regelmatig in de keuken om iets uit te proberen of in te maken, koopjes uit de winkel (zoals de ananassen, die ik in stukjes in de fruitdroger heb liggen) en uit de tuin. Een soort momentje voor mezelf, wat 'aanrommelen' en na afloop weer wat potjes in mijn voorraadkast schuiven.

Vandaag heb ik me aan een experimentje gewaagd, het inmaken van zaden van de Oost-Indische tuinkers. Ik had gelezen in een boek van John Seymour dat je die kunt inleggen als kappertjes. Niet dat ik vaak kappertjes gebruik (heeft iemand toevallig een lekker recept ? ;-) maar ik vond het wel leuk om eens te proberen. Zaadjes genoeg in de moestuin, dus waarom niet?

In de potjes zit behalve de jonge zaadjes witte wijnazijn, een paar peperkorreltjes en jeneverbessen, een half knoflookteentje. De wijnazijn heb ik een tijdje laten pruttelen met dille, een laurierblaadje, jeneverbessen, zout en peperkorrels, dus die is extra kruidig (als het goed is...). Het moet een weekje of zes staan, ik ben erg benieuwd.

Maar eerst... nog één ochtendje school, een jaarafsluiting op het plein met alle kinderen en ouders en dan vakantie!! Gezellig iedereen thuis en ook niet onbelangrijk: zes weken lang geen wekker 's morgens vroeg... daar keek ik nou al weken naar uit... :-)

Aan de slag met Goudsbloemen

2011-07-19T17:24:00.008+02:00

Met een dochter die handelt in Goudsbloemenzaad, ontkom je zelf ook niet aan een veldje vol. Het staat wel vrolijk, een rijtje om de aardappels heen en tussen de bonen. Omdat je met Goudsbloemen ook goede zalfjes en huidolie kunt maken, heb ik het grootste gedeelte van de bloemen afgeplukt en ben ik aan de slag gegaan.

Een deel zit nu verwerkt in Goudsbloemenzalf, goed voor een droge huid, bij schaafwondjes of droge lippen. Het is heel eenvoudig om het zelf te maken, terwijl ik de was weg aan het strijken was bij de tv stond mijn potje zalf te pruttelen. Aan het eind van de avond was de klus geklaard en had ik twee kleine potjes zalf.

Een ander deel zit nu in een potje met sesamolie. Ik gebruik altijd de Calendulaolie van W.eleda, omdat ik een erg droge en gevoelige huid heb. Heel fijn spul, maar een flesje kost meer dan een tientje en dat is budgettechnisch minder fijn :-). Ik kocht vanochtend een fles biologische sesamolie en heb nu voor iets meer dan twee euro een vergelijkbare hoeveelheid huidolie. Dat bedrag klinkt een stuk prettiger, naast dat ik het gewoon erg leuk vind om zelf dit soort producten te maken.

Het maken is eigenlijk zo gebeurd: ik deed de Goudsbloemen in een steriele pot en goot hem vervolgens vol met sesamolie en deed de deksel op de pot. Deze pot moet nu twee tot drie weken blijven staan op een lichte plek, af en toe voorzichtig schudden. Vervolgens de olie door een zeefje overgieten in een schoon flesje, de bloemen goed uitknijpen en de huisgemaakte Calendula olie is klaar. Eventueel kun je het nog een keer wegzetten met nieuwe bloemen, zodat er meer werkzame stoffen in komen te zitten.

Gezien de hoeveelheid bloemen die er nog aan zitten te komen ga ik maar eens op zoek naar kleine potjes en flesjes. Dan kan ik later deze zomer een aantal voorraadje 'verzorgingssetjes' maken. Met een bijpassend kleinigheidje uit de winkel erbij denk ik een leuk kraamcadeautje of verjaardagspresentje.

Het oogsten komt op gang

2011-07-17T21:36:00.000+02:00

Van de ene op de andere dag zijn de knoppen van de Japanse wijnbes open gebarsten

en overal zitten nu heerlijke sappige, friszoete vruchtjes,

nog even en dan zijn ze rijp, echt super lekker!
Ik kreeg de plant jaren geleden van een oudere vriendin, hij is meeverhuisd

en dit jaar is het voor het eerst een grote sterke plant met veel knoppen.

Een andere plant die goed in de gaten wordt gehouden is de paprikaplant.
Buiten verpieterde hij, nu staat 'ie binnen achter het glas
en groeit de eerste paprika! We zijn benieuwd of het wat wordt.

Uit de moestuin nam ik dit weekend mijn eerste zelf gekweekte komkommer mee,

een koolrabi (heerlijk met zelfgemaakte kaassaus, hamblokjes en pasta), een courgette

en de opbrengst van twee aardappelplanten, goed voor 3,5 kilo aardappels.

Heerlijk om zo 'boodschappen' te doen, alles vers uit de tuin,

te kijken wat er een volgende keer mogelijk mee naar huis kan,

te bedenken waar je de gaten mee op kunt vullen.

Het is een kleine tuin en veel groenten en fruit worden gelijk gebruikt,

een klein deel maak ik in of verwerk ik in jams of zoetzuur.

Maar dat het niet veel is maakt voor het genieten niet uit.

En van elke keer een beetje inmaken wordt de plank in de garage

en de diepvriezer vanzelf voller.

En nu weekend...

2011-07-15T22:30:00.017+02:00

Na een ingewikkeld weekje met van alles en nog wat, met minder goede nachten
en een ochtend met verschillende telefoontjes,
voor een intakegesprek, van de verzekering, pittig nieuws over onderzoeken
ging om kwart over drie 't knopje even om, we hadden namelijk feest!

feest dat dochter 9 jaar (en alweer 8 maanden is :-))

om van uitstel geen afstel te maken besloten we het toch nog voor de vakantie te vieren.

Na schooltijd fietste een groepje meiden en jongens mee.

Het werd ineens prachtig mooi weer!
En alles werd naar buiten gesleept voor een heerlijk kneuterig thuis feestje,

met spelletjes als ballontrappen, snoep happen, touw hangen

daarna helemaal moe een film kijken

en gezellig buiten gourmetten!

dikke pret, niemand wilde naar huis, te druk met spelen.

We kregen een 9,5 van onze dochter :-)

ze wil haar verjaardag wel vaker in de zomer vieren.

En nu... een lekker glas wijn en op de bank... een dagje wel zo

hierna even niets meer 'moeten'... weekend!

Omgekeerde kleurplaten en modderwater

2011-07-13T15:08:00.007+02:00

Lekker wispelturig had ik mijn vorige berichtje weg gehaald en toch maar weer terug geplaatst. Het voelde goed om het 'zwart op wit' te zetten, maar ik bleef er over nadenken of ik het wel moest laten staan omdat het zo'n ander berichtje is dan anders... uiteindelijk toch maar wel weer op het www gezet, want ook dit hoort bij mijn leven. Het was een intensieve week waarin erg veel gebeurde. Een overlijden, een begrafenis... Het 'gewone' leven gaat verder met een lege plek in onze familie, iets dat moet wennen, dat tijd kost. Gelukkig hebben we genoeg mensen om ons heen om mee te praten, die meeleven ook met de andere dingen die spelen. Op m'n blog schakel ik weer over op de gewone huis-, tuin- en keukenonderwerpen.

Terwijl ik een berichtje plaats is één van de jongens bij de buren, waar hij heerlijk rustig met hun lego zit te spelen. Met van die moeilijke dozen, die we zelf niet hebben. Dochter speelt bij een vriendinnetje, waar ze een poosje geleden een groot nest puppy's hebben gekregen. Ze is dol op dieren en met zoveel jonge hondjes zal ze zich vast vermaken. De jongste is druk bezig met een 'omgekeerde' kleurplaat.

Je plakt een kleurplaat met de tekening naar buiten op het raam. Op de witte kant kun je dan de kleurplaat natekenen... ze vinden dit erg leuk en het is ook goed voor de motoriek (eventuele vingers op het raam moet je maar voor lief nemen ;-)

Vorige week heb ik iets raars meegemaakt, toen ik douchegel wilde maken. Ik had in een opwelling besloten om rozen douchegel te maken en stond in gedachten al onder de douche met een heerlijk geurende zeep. Ik plukte een hand vol rozenblaadjes, goot er kokend water bij en had oranje-rood rozenwater dat lekker rook. Maar toen ik er Marseillezeep bij deed ontstond er één of andere chemische reactie...

Vies bruin modderwater... :-(( Het dikte ook niet in zoals anders als ik wasmiddel maak. Heeft iemand een idee hoe dit kan? Heb zelf weinig verstand van scheikunde, teveel gekletst tijdens de lessen ben ik bang... Kun je zelf douchegel maken met een geurtje van 'iets' uit de tuin? Of kun je beter een essentiële olie gebruiken?

Een moeilijke tijd

2011-07-08T23:15:00.024+02:00

Soms lees of hoor je iets net op het moment dat je het nodig hebt.

Afgelopen week las ik zoiets in een boekje

"We hoeven geen zorgen te hebben voor de tijd die komt (...)

We weten niet wat morgen gebeuren zal.

Dit weten we echter zeker,

dat als we morgen een kruis ontvangen,

Hij dit niet alleen gezonden heeft,

maar ook genade zal geven om dat te dragen"

uit: J.C. Ryle / De Bergrede

In alle zorgen, verdriet, onzekerheden, onrust die er zijn
gaf het stukje dat ik las ineens wat rust in mijn hart,
en in mijn hoofd, dat al een hele tijd 'denk overuren' maakte.
Ook van die 'stel dat' of 'hoe moet dan dan' gedachten,
zorgen voor 'de tijd die komt'.

Er speelt heel wat, al maanden lang eigenlijk...
Een dierbaar familielid dat ernstig ziek was is afgelopen week overleden.
We waren bij deze oom en tante toen mijn moeder ernstig ziek was,
ze gaven ons een hele mooie laatste vakantie samen.
Een erfelijkheidsonderzoek waar we momenteel midden in zitten,
naast het 'nuchtere' "we kunnen nu misschien erger voorkomen"
ook onzekerheid: ben ik wel of geen drager? En de kinderen?
Een zoon die het niet makkelijk heeft gehad dit jaar (en wij ook niet altijd met hem)
die onverwacht groep drie moet overdoen, omdat het ook op school niet goed lukte.
Een hele dobber voor hem, omdat hij zo zijn best heeft gedaan.
Allerlei andere kleinere en grotere zaken,
best veel, zo bij elkaar...

In alles wat er speelt bemoedigde dit stukje me afgelopen week heel erg.

"Hij geeft ook de genade om het te dragen" op het moment dat dat nodig is

Niet dat 't nu gelijk makkelijk gaat: verdriet is verdriet,

pijn is pijn, zorgen zijn zorgen, bang is bang.

Maar in alles is er ook een soort rust,
omdat je er op mag vertrouwen dat je iedere dag de kracht krijgt

om het te dragen, te verdragen, om door te gaan.
Dat Hij er is, dat Zijn eeuwige armen om je leven zijn.

Een persoonlijk stukje, maar ik wilde het graag delen.

Mijn hoofd staat niet erg naar schrijven over dingen,

die momenteel wat aan de zijlijn van mijn leven staan,

dit zijn meer de dingen die me bezig houden.
Daarom vandaag een kijkje in dit deel van mijn leven.

Weekendje weg

2011-07-03T22:52:00.009+02:00

Na een weekje met wat onverwachte gebeurtenissen (de minder leuke variant) ging ik er even alleen tussenuit. Vorig weekend ging mijn man met zijn kameraden fietsen, nu was het 'mijn' moment. Vrijdagavond ging ik naar mijn vriendin in Den Haag. Wat wiebelig van alle emoties en gedachten stapte ik de auto in, maar onderweg, in de stilte van het alleen, zijn vond ik mezelf wat terug. En tegen de tijd dat ik aanbelde bij vriendin was het weer aardig in balans van binnen.

Het was gezellig & goed om elkaar na lange tijd weer te zien en te spreken, dat deden we dus ook erg lang ;-). Vriendin had op zaterdag een rondvaart geregeld bij de Ooievaart. We maakten een tochtje rond de oude stadskern van Den Haag. Erg boeiend en leuk, want wat weet ik -als provinciaaltje- nou van Den Haag?

Het was ook het enige moment dat weekend dat we niet honderd uit aan het praten waren, dat kon de gids namelijk ook erg goed :-) Anderhalf uur lang, over van alles en nog wat. Naast allerlei historische gebouwen (die ik niet op de foto heb gezet omdat de batterij van mijn camera erg snel leeg was... mutserig als ik kan zijn was ik vergeten mijn mobiel en fotocamera op te laden voor vertrek) waren er vaak prachtige doorkijkjes.

Na het boottochtje gingen we even de stad in om wat te drinken en te eten, liepen nog wat rond en gingen op huis aan. Aan het eind van de middag ging ik weer weg, maakte onderweg een korte stop om mijn kleine neefje te knuffelen :-) en even bij te praten met mijn zusje en zwager en reed toen snel door naar huis. Rond koffietijd was ik weer thuis, waar een heel ontvangstcomité klaar stond. Ik mocht nooit meer zooo lang weg gaan van de jongsten en de oudste vond dat dit nog wel kon, maar langer.. nee..

Eigenlijk was ik maar een dagje weg, maar het voelde als een heel weekend. Echt fijn om er even helemaal tussenuit te zijn en de boel de boel te laten. Moeten we deze zomer eigenlijk ook maar eens met zijn tweetjes doen, dat schiet er altijd zo snel bij in. Eens kijken of er wat te regelen valt...

Van alles wat

2011-06-25T20:32:00.013+02:00

En toen was het alweer zaterdag! De week is omgevlogen. Een week met allerlei huis, tuin en keuken momenten en bijzondere gebeurtenissen.

Een indrukwekkend moment was de bruiloft van mijn nichtje. Het was feest, maar omdat mijn oom ernstig ziek is was het soms ook best moeilijk. De dingen kunnen dan zo door elkaar heen lopen: geluk, blijdschap, gezelligheid, tranen, stilte, pijn en natuurlijk dankbaarheid dat hij er nog bij kon zijn. Toch overheerste het feestgevoel, ze hadden echt hun best gedaan om er een mooie dag van te maken voor het bruidspaar. Dit kon ook dankzij een paar super vrijwilligers die ik hier graag wat aandacht geef, de mensen van stichting a.mbulance wens! Ze hebben m'n oom en tante met de ambulance naar alle locaties gereden, gaven zorg als dat nodig was, letten op hem, maar ook op het bruidspaar. Ontzettend mooi en indrukwekkend. Petje af voor deze mensen!

Er waren ook veel gewone dingen deze week. Waar ik erg van geniet zijn de geraniums die ik in de garage heb laten overwinteren. Ze doen het prachtig! Er zitten veel mooie bloemen en knoppen in, in alle drie de planten. Het experiment is dus goed geslaagd. Zoals je op de foto kunt zien was het erg regenachtig vandaag bij ons. Jammer genoeg ook in Limburg, waar m'n man samen met twee kameraden Limburgs Mooiste heeft gereden. Gistermiddag is hij vertrokken richting het zuiden. Ze hebben een nachtje op een camping gestaan en vanochtend moesten ze flink aan de slag: 135 kilometer met Overijsselse benen door de heuvels van Limburg wielrennen. Maar is het is gelukt! Best stoer in de regen!

Onze middelste werd tussen de middag opgehaald en ging met een vriendje mee naar de camping. Hij zou pas na het avondeten terug komen, dus we waren nog maar met zijn drietjes over. We hebben een heerlijk rustig dagje gehad, zijn even naar het Ecodrome geweest (we hebben een abonnement en gaan wel vaker voor een uurtje die kant op). Nu het 'gestructureerde' kind kind er niet was en een dromer en een vrijbuiter waren overgebleven besloot ik om eens helemaal 'fout' bij de tv te gaan eten. Ik kan me niet herinneren wanneer we dat gedaan hebben en het leek me echt eens heerlijk... Terwijl we ons zaten te vergapen aan een prachtige film uit de dvd box Life werd er zonder gemopper en gezeur gegeten, ook wel eens fijn ;-)

Tot slot nog een foto die dochter heeft gemaakt. Ze is bezig met een werkstukje over zelfvoorzienend leven en leest een boek van John Seymour. Af en toe probeert ze iets uit, zoals hieronder het opwarmen van water met behulp van zonne-energie. In een mand met reflecterend materiaal legde ze flesjes water. Het proefje was geslaagd, 's avonds hadden ze lekker warm water om de voeten mee schoon te wassen. Voor herhaling vatbaar.

Echt leuk om te zien hoe enthousiast ze is over dit onderwerp, ze bedenkt allerlei dingetjes om iets te recyclen, zelf te maken of te kweken. Zo heeft ze in mijn moestuin een paar rijtjes koren gezaaid (van een korenaar uit Zeeland die ze vorig jaar in de vakantie had meegenomen), zodat haar hamstertje komende winter genoeg graankorrels kan snoepen :-)

Nou... ik ga boven de boel tot orde manen (de oudste twee logeren bij elkaar), nog snel een hartige taart bakken en dan lekker op de bank met een boek. 'n Fijn weekend verder!

Kruisbessen plukken en een verrassing

2011-06-20T14:07:00.001+02:00

Na een weekje vakantie is het huis vandaag weer stil en rustig. Aan de ene kant best saai, ik vind het gezellig als de kinderen thuis zijn. Aan de andere kant is het ook lekker om weer even gewoon je dingen te kunnen doen, om even alleen te zijn met je gedachten, zonder de hele tijd op te letten of er geen ruzietjes ontstaan en er kamers worden 'verbouwd' boven. Die week vrij was trouwens wel lekker, we moeten in onze regio nog best lang tot de zomervakantie en ze zijn nu lekker bijgekomen. Al moesten ze ook weer vol aan de bak met allerlei toetsen vandaag.. dat was even een tegenvaller op de eerste ochtend na de vakantie...

Zaterdag heb ik samen met de oudsten de kruisbessenstruik leeggeplukt, we haalden er een goede kilo besjes af. Hele strategieën werden er ontwikkeld om je maar niet te prikken aan die stekels, de ene nog beter dan de andere. 's Avonds heb ik de meeste bessen schoongemaakt en er lekkere jam van gemaakt. Zo kunnen we nog lang nagenieten van al dat fruit. Want iedere keer als we een potje zelfgemaakte jam open maken voelt het even alsof de zomer terug is, al is het midden in de winter. Dat maakt het voor mij zo leuk om zelf dingen in te maken, je hebt er in een saaie herfst of kille winter zoveel napret van.

Genieten doe ik ook van de prachtige bos pioenrozen die ik zomaar kreeg van een vriendin. Ik was boven en hoorde de bel. Mijn man deed open en tegen de tijd dat ik beneden was stond hij met een bosje bloemen in zijn handen: verrassing van A.! Ik was er helemaal beduusd van... ontzettend leuk & bijzonder om zo verrast te worden.

Straks ga ik vast ook genieten van alle was die weggestreken en gevouwen is...
Maar nu is de aanblik van al die stapels nog vrij deprimerend :-(
Muziekje aan, kopje koffie erbij en snel aan de slag.

Inmaken en bewaren

2011-06-17T15:19:00.002+02:00

Wat leuk dat er zulke hartelijke en lieve reacties kwamen op mijn 'ik ben er weer' berichtje! Zo wil je wel vaker je mailbox openen... :-) dank jullie wel!

De laatste weken ben ik lekker thuis bezig geweest, met allerlei 'kneuterige' dingen. Gewoon in de moestuin en in de keuken, om dingen in te maken of te conserveren, om voorraadjes aan te leggen (of gelijk op te eten, ook lekker ;-). Roeren in een pan met verse aardbeienrabarberjam, bloemetjes plukken om te drogen, appels schillen om in mijn droogapparaat te leggen. Dit is iets waar ik helemaal van op kan laden en daarom doe ik dat lekker vaak de laatste tijd.

In de garage vult m'n voorraadkast zich langzaam met jam & siroop, de potten gedroogde appel, banaan, aardbeitjes en gedroogde groenten (voor nasi of soep) worden steeds voller. Gedroogde groenten en fruit kun je erg lang bewaren en de voedingsstoffen blijven grotendeels bewaard. Na het drogen (ca. 2 kWh) kost het verder geen energie meer om het te bewaren, in tegen stelling tot invriezen. En wat belangrijk is: we vinden het erg lekker, de kinderen zijn dol op gedroogd fruit. Het is een lekkere en gezonde snack, voor thuis of om mee naar school te nemen. Het apparaat staat op zaterdag dus geregeld aan met appelschijven en met fruit of groenten die ik op dat moment in huis heb.

Verder heb ik een eerste potje tijmsiroop weggezet op een donkere plek. Er ligt munt te drogen voor de thee, kamille om te stomen (of om m'n haar mee te spoelen) en goudsbloemen om goudsbloemenolie van te trekken. Elke keer een beetje, ook dan komen de potten vol.

Een nieuw experiment is groenten inmaken door middel van melkzuurgisting. Zuurkool wordt op deze manier ingemaakt, maar ook andere groenten kun je op deze manier conserveren. Een makkelijke manier trouwens, want je doet de groente rauw in de pot en zet het weg op een koele donkere plek. Naast makkelijk is het ook een gezonde manier van inmaken is. Melkzuurbacteriën hebben een goede invloed op je maag en darmen (las ik hier).

In het 'complete handboek voor inmaken en bewaren' van A. Spreng staat een basisrecept om mixed pickles mee te maken. Toen ik afgelopen week wat bloemkoolroosjes over had schoot dit recept me te binnen en omdat ik zin had om eens iets nieuws uit te proberen ging ik aan de slag. De bloemkoolroosjes sneed ik klein en deed dat samen met uienringen en dunne reepjes wortel in de potten. Je vult de potten voor vier vijfde afwisselend met groenten, uien, knoflookteentjes, mosterd- en korianderkorrels (ik kon die niet vinden in de winkel en gebruikte gemalen koriander). Je bedekt het tenslotte met gezouten water (25 gram zout op een liter water).

In een kastje in de garage staan nu drie potjes te verzuren. Ik ben erg benieuwd hoe dit uitpakt, moet nog even geduld hebben want het proces duurt vier tot zes weken. Wordt vervolgd...

Ik kan het toch niet laten...

2011-06-16T16:10:00.006+02:00

Een paar weken geleden dacht ik dat het een goed besluit was

om te voorlopig stoppen met m'n blog.

Toegegeven... het was wel even lekker rustig,

niet steeds dat gevoel van ik 'moet' iets bedenken,

'moet' reageren en dit of dat blog ook weer eens lezen.

Het gevoel dat ik van alles 'moest'

was een rode draad geworden in allerlei dingen die ik deed,

waar ik 's morgens al mee wakker werd.

Een tweede draadje dat langs die rode draad slingerde

was het gevoel steeds tekort te schieten,

hier viel ik dan 's avonds als het ware mee in slaap.

Niet de ideale draadjes in combinatie met zorgen,
onzekerheid met bijbehorende spanning.

Inmiddels er is minder onzekerheid, meer rust, al is het soms 'verdrietige' rust

omdat sommige zaken nu eenmaal verdrietig of moeilijk blijven.
En ondanks dat ik er nog niet helemaal 'ben', begint het weer te kriebelen,

ik merk dat ik m'n blogje (& jullie ;-) behoorlijk mis,
ik mis het schrijven en het maken van foto's.

Hoe vaak ik wel niet dacht: leuk voor m'n blog!
O nee.. ik heb geen blogje meer..

Het knelpunt zit hem dus niet in het schrijven,

maar in het gevoel van 'moeten'.

Als ik dat 'moeten' nou eens achter me laat,

-dat lukt me steeds beter-

en dat gevoel van tekort schieten ook

-daar moet hier en daar nog wat aan gesleuteld worden-

en als ik dan gewoon weer wat schrijf, als ik wil schrijven

en reageer als ik daar tijd en energie voor heb

.. dan is m'n blog vanaf vandaag gewoon weer 'in de lucht' :-)

Meivakantie

2011-05-08T20:35:00.018+02:00

We hebben een heel afwisselend vakantieweekje achter de rug, we waren allemaal vrij en hadden weinig vaste plannen. Ik bedacht na een zoveelste voorvalletje dat het beter zou zijn als de jongens een eigen kamer zouden hebben en we besloten gelijk aan de slag te gaan. Voor de rust van de één en op een heel andere manier voor de rust van de ander, een eigen plekje voor allebei. Een 'offertje' van mijn kant: mijn naaiplek moest verhuizen. Daarvoor moesten we een rommelhok leeghalen (waar was die naaiplek ook al weer :-)? Het kamertje was de laatste tijd een plek geworden waar veel dingen 'even' werden neergezet en die vervolgens bleven staan. Al met al kostte een aantal uurtjes sjouwen, spullen uitzoeken, stof blazen, schoonmaken, dozen stapelen om nu eens echt uit te zoeken (maar waar het verder niet meer van gekomen is) en meubels verplaatsen. Maar na afloop hadden we een stel jongens die ontzettend blij zijn met hun eigen stekje, dat was het werk meer dan waard. En ik bleek er achteraf ook beter vanaf te komen: een mooiere naaiplek, in onze eigen slaapkamer. De mooiste en lichtste kamer van het huis, heerlijk in het licht en in de zon!

Verder was ik bijna elke dag een klein poosje bezig voor de fair. Gingen we er samen op uit. Werd er in de tuin gebeitst en gebouwd aan het speelhuis. Zaterdag is 'ie in elkaar gezet en er is al door heel wat kinderen in gespeeld! Het is bijna klaar, er moet nog een laddertje gemaakt worden en er komt een zandbak onder.

Misschien wel leuk om te laten zien hoe hij eruit zag toen we hem kochten via MP, een foto van het bovenste deel. Er is heel wat werk verzet door m'n man :-)

Vanmiddag kreeg ik in dit huisje een moederdaglunch aangeboden. Dochter deed de catering en had er zelfs een verlengsnoer naar toe gerold en het broodrooster neergezet. Zo kreeg ik vers geroosterde boterhammen met jam :-) Lekker! We aten er met zijn vijven, 't paste precies (al vergde het wat lenigheid hier en daar :-)

Tot slot nog een kijkje voor ons huis... Een paar weken geleden kreeg mijn man een leuke inval: een mini moestuin voor het huis in veilingkratjes. We hadden er nog een paar staan en hij ging gelijk aan de slag. De moestuin begint inmiddels meer vorm te krijgen en aardbeien, tomaten, paprika en kropjes sla redelijk decoratief te wezen voor ons huis, op een luwe & warme plek.

Hier en daar een uitje er tussen gezet, die vond ik in de meeneem kast op de moestuin. Daar kunnen mensen neerleggen wat ze over hebben aan stekjes en pootgoed. Een mooi systeem, want het is zo jammer om iets weg te gooien waar een ander mogelijk plezier van heeft!

Er nu is de vakantie weer voorbij, morgen begint het gewone leventje weer van op tijd opstaan, schoolritme, zwemles etc. Het had van mij nog wel een weekje langer mogen duren.

Zelfgemaakte speculaaspasta

2011-05-02T09:11:00.026+02:00

Een poosje geleden ontdekten we de speculaaspasta, toen het in de aanbieding was en mijn man het een keer meenam. Niet iedereen is er even dol op, maar sommigen heeeeel erg! Zo erg dat ze het superjammer vonden dat de pot leeg was. Helaas is die pasta normaal vrij prijzig en dan kopen we het niet zomaar iedere keer. Toen de pot leeg was hebben we 't afgelopen weekend zelf voor aanvulling gezorgd met dit recept. We pakten de koekjestrommel en haalden er 100 gram speculaasjes uit (om het voorzichtig uit te proberen) en legden ze in een soepkom.

Vervolgens een kwart kopje koude koffie,
wat suiker en
een scheutje melk erbij en dan...

lekker soppen, prakken & roeren
en tot slot een snufje kaneel erbij.

En toen hadden we heerlijke zelfgemaakte speculaaspasta!
Ze vinden het lekkerder dan die uit de winkel.
Voor nog niet eens de helft van het geld, dat is extra lekker smullen, toch?

De limiet blijft één boterham per dag,
want super gezond is het natuurlijk niet.
Ook niet als je het zelf maakt :-)

Kleedjesmarkt

2011-04-30T22:45:00.001+02:00

Vanochtend waren we al vroeg uit de veren. Dochter wilde dit jaar erg graag haar spullen slijten op de kleedjesmarkt. We verzamelden een mooie voorraad bij elkaar, knoopten het op de fiets en zo gingen we op pad. Samen met de buurvrouw en haar dochter.

Het was een gezellige ochtend, met redelijke aanloop. We verkochten heel wat spullen, maar de kinderen kochten natuurlijk ook weer vanalles in :-) Allerlei mooie spulletjes trouwens, veel playmobil (voor drie keer niks), lego en wat ander spul. M'n man kocht een prachtige bijna nieuwe bbq, die we binnenkort maar eens gaan uitproberen. De kinderen hebben namelijk vakantie komende week en dan zijn dit soort dingen gezellig om te doen.

De rest van de dag waren we thuis, dronken koffie met een oranje tompouce. Keken even naar de koningin, deden allerlei kleine klusjes in huis en in de tuin. De kinderen speelden de rest van de dag heerlijk met de nieuwe spullen (terwijl wij stilletjes wat mooie dingen op voor 5/12 achter de schotten legden ;-). Een leuke, gezellige Koninginnedag.

***

En dit wilde ik ook nog graag even zeggen...
Nog bedankt voor jullie reacties op het vorige stukje!
Fijn om te merken dat jullie meeleven, dat doet me goed!

Zin in de zomer - fair

2011-04-30T22:11:00.005+02:00

Na een poosje wat rustiger aan doen,

ben ik nu weer lekker aan de slag achter mijn naaimachine.

Want binnenkort is er namelijk een leuke fair

waar ik (een deel van de tijd) hoop te staan mijn zelfgemaakte spulletjes.

Hieronder info van de site van Sestra vrouw, die de fair organiseert.

***

Je moet het maar net weten… tussen de groene weilanden, net achter rivier de IJssel, ligt 's-Heerenbroek. Lopend over de dijk langs het water kun je het Sestrapand zien liggen. Eén keer in het jaar opent Sestra de deuren van haar winkeltje "de pipowagen" voor iedereen!

Kom en geniet, in de mooie, gezellige tuin, van onze eerste Sestrafair!

Trakteer jezelf op frisse lucht en een leuk landelijk uitje met vriendin, moeder of dochter.

Ook een aantal andere winkeltjes verkopen hun spullen en er zijn kleine doorlopende workshops.

Vrijdag 13 mei vanaf 14.30-21.00 uur ben je welkom !!

Zwolseweg 105 , ’s-Heerenbroek (vlakbij Zwolle)

Wil je meer weten? Kijk dan op www.sestravrouw.nl

Pas op de plaats

2011-04-18T21:50:00.006+02:00

Alweer een week voorbij, het is erg rustig op m'n blog de laatste tijd...

achter de schermen is het minder rustig,

al doe ik het wel even wat rustiger aan met bepaalde dingen

(voor zolang me dat lukt.. want ik nooit zo goed stil zitten :-)

Ik knapte wekenlang maar niet op van een slepend hoestvirus,
gelukkig is dat nu over... 'k voel me nu niet meer een oud dametje als ik een stukje fiets ;-)

Naast virusjes die -uiteindelijk- over gaan

zijn er dingen die niet zomaar over gaan
-of te regelen vallen, zoals met ons oude huis-

situaties die tijd kosten, energie van je vragen, geduld, wijsheid...

Omdat het bijvoorbeeld met één van de kinderen niet zo lekker loopt,
een kind dat veel structuur nodig heeft, moeite heeft met onduidelijke situaties,

dat lief en gevoelig is, maar waarbij je soms het geduld uit je tenen moet halen

(omdat hij bijvoorbeeld elke keer tikt tegen alle borden, bekers, pannen, beleg potten die op tafel staan)

Niet altijd gelijk heel heftig... maar wel jarenlang elke dag een beetje.

Gesprekjes gehad op school en daarna ook met de huisarts,

die vond dat we er goed mee om zijn gegaan, maar ook dat het heel wat was,

die ons gelijk doorverwees voor verder onderzoek.

Tjonge.. dat voelde ineens best serieus en

ik werd me daar een partijtje moe van al die jaren,

alsof het nu pas 'mocht'.

Daarom.. waarschijnlijk voorlopig minder berichtjes

omdat ik even de tijd neem voor thuis,

voor ons samen, voor de kinderen, voor mezelf,

voor m'n moestuin of m'n winkeltje,
klusjes in huis, bezoekjes aan vriendinnen,
of wat dan ook...

Tot later!

Kokoskoek

2011-04-11T21:45:00.001+02:00

Afgelopen weekend had ik zin om lekkers te bakken. Het liefst twee koeken die tegelijk in de oven kunnen. Het werden een boterkoek en een kokoskoek. Het was lang geleden dat ik dat laatste had gebakken (ik mag het zelf jammer genoeg niet eten), maar de kinderen hadden er erg veel zin in. Dus toen ik laatst kokos zag liggen in de winkel nam ik een zakje mee.

Het recept kreeg ik op de middelbare school van een vriendin. Je hebt nodig:

150 gram kokos, 150 gram suiker, 60 gram bloem, een theelepeltje bakpoeder,

150 gram gesmolten boter, 1 ei en een snufje zout.

Alles mixen en in een ingevette bakvorm doen,

bestrooien met een klein beetje kokos

en dan 20 minuten in de oven (220 graden, stand 5)

Ook al had ik de oven ietsje lager gezet vanwege de boterkoek, toch werd hij op het laatst snel bruin (of eigenlijk zwart... maar dat stukje zie je niet op de foto...), ik had de tijd niet goed in de gaten gehouden en liet hem er net zolang instaan als de boterkoek. Met wat snijwerk hier en daar was 'ie nog prima te eten en dat hebben we zondag na kerktijd ook met smaak gedaan ;-)

De resterende boterkoek was vandaag niet veilig voor mij. Ik was druk in de weer om een speelhuisje te schrobben dat we via MP hebben gekocht en vond dat ik wel wat extra calorieën kon gebruiken ;-). Het is een mooi houten huisje op palen met een glijbaan, schommel en meer van dat soort dingen. Super als ze zich straks uit kunnen leven in de tuin! Maar nu is het een bouwpakketje dat groen uitgeslagen als een soort mikadospel op het terras ligt... nog een leuke klus voor de komende tijd :-)

Genieten van de tuin

2011-04-08T14:41:00.002+02:00

Er is zoveel moois te zien in de tuin

elk jaar weer een verrassing wat er bovenkomt

op welk moment

Dit plantje begint al in februari voorzichtig te bloeien,

met de eerste blaadjes komen gelijk ook de bloemetjes boven de grond.

En bloeit vervolgens wel twee maanden door!

We kregen hem ooit als stekje en hebben jammergenoeg

nooit de naam kunnen vinden in één of ander tuinboek.

Hij combineert mooi met de blauwe hyacinten

die de vorige bewoners voor ons achter lieten

Overal in de tuin bloeit nu ook het maarts vioolje

zoals hier... in een verloren hoekje tussen het paadje en de border.

Het oppottafeltje dat ik twee jaar geleden van m'n zusje kreeg

zorgt voor sfeer in een ander hoekje van de tuin

samen met potten met kruiden, plantjes,

een paar oude klompjes van de kinderen.

Heerlijk om weer naar buiten te kunnen

bezig te kunnen zijn in de tuin

of om er een kop koffie te drinken in 't zonnetje!

Een fijn weekend allemaal!

Zaadjes zaaien en werk aan de (web)winkel

2011-04-05T17:20:00.007+02:00

Hoog tijd om weer eens een berichtje te plaatsen, al heb ik niet zoveel bijzonders te vertellen. We zijn lekker bezig in de tuin en moestuin, prachtig hoe alles ineens boven de grond komt! Als de zon schijnt zal ik eens wat tuinfoto's maken. Overal in huis staan bakjes en dienbladen met potjes. Dochter is helemaal 'los' met haar goudsbloemenzaden en nu heeft ze zich gestort op plantjes kweken. Die wil ze nu aan de man gaan brengen, opa en oma hebben al een bestelling gedaan en met koninginnedag wil ze geloof ik ook op de kleedjesmarkt plantjes gaan verkopen.

Naast Afrikaantjes en Goudsbloemen (dochters afdeling) staan er allerlei groentes klaar in kweekbakjes. Courgettes die ik kreeg van de buurvrouw, sla, paprika, bieten (experimentje, ik weet niet goed of je dit kunt voorzaaien), tomaten, uien...

De tomaten hebben het erg zwaar... ik had de een spuitfles in mijn handen en was druk (en in gedachten) aan het sproeien. Wat ruikt het toch naar azijn hier, dacht ik op een gegeven moment... Had ik de zelfgemaakte allesreiniger in mijn handen... :-( Dat lusten plantjes natuurlijk niet erg graag... Gelijk met water (dat ook in een blauwe sproeifles zit) na gesproeid en gelukkig.. ze doen het nog steeds en lijken er bovenop te komen. Voor de zekerheid heb ik nog wel een paar nieuwe zaadjes in potjes gestopt.

Vorige week was ik verder lekker bezig met verschillende bestellingen en ook deze week kan ik flink aan de slag. Verder had ik een crea avond bij mij thuis. Dat is een soort mini-workshop, waar we iets kleins maken dat je aan het eind van de avond gelijk mee kunt nemen. Vorige week maakten we vilten vogeltjes.

Hij staat gezellig in een bakje op tafel. Weer eens wat anders dan een hartje :-) Volgende week nog zo'n avond. 'k Vind dat altijd erg gezellig... een tafel vol vriendinnen en moeders van school en dan wat frutselen en bijpraten. En het levert altijd een mooi bedragje op voor het alfabetiseringsproject in Af.ghanistan, waar mijn vriendin werkt onder vrouwen en kinderen. Het nuttige en het aangename verenigd op deze manier ;-)

En nu razendsnel de keuken in, eten koken. Anders krijgen we gemopper hier... :-)

Wasknijperzak

2011-03-25T21:03:00.010+01:00

Toen ik vanochtend op de markt op stofjesjacht was

zag ik een kraam met tafelzeil & nam een (rest) stukje mee.

'k Had zin in een leuk en 'snel' projectje

en maakte een wasknijperzak

Eentje die ook tegen een spatje regen kan,

want niet altijd ben ik op tijd bij de droogmolen ;-)

en het ziet er een stuk gezelliger uit

dan dat verweerde plastic bakje waar ze eerst inzaten.

Ook leuk om cadeau te geven, bedacht ik
met wat wasknijpers erbij.
of om te verkopen op de fair waar ik half mei hoop te staan.
Moet toch nog maar eens naar de markt gaan
voor een groter stukje zeil
(heb achteraf vaak spijt dat ik altijd zo 'zuinigjes' inkoop)

Budget en milieuvriendelijk schoonmaken

2011-03-24T17:01:00.016+01:00

Besparen en tegelijk milieuvriendelijk bezig zijn... dat valt niet altijd mee. Ecologische producten zijn nou eenmaal vaak duurder dan de gewone. In onze tweeverdienerstijd kochten we ook vrij veel van die dure producten, onze schoonmaakmiddelen waren bijvoorbeeld allemaal van een bekend 'groen' merk. De laatste jaren is het budget wat krapper, maar nog steeds kopen we zoveel mogelijk ecologische schoonmaakmiddelen. Dat vinden we belangrijk voor het milieu (en voor onze eigen gezondheid). Maar omdat alles steeds duurder wordt, de kinderen steeds meer gaan eten :-) en ons budget hetzelfde blijft, moet je soms keuzes maken. Kies je dan voor eco schoonmaakmiddel of fair trade hagelslag of biologisch vlees? Alles volgens de principes doen is niet meer haalbaar, jammer genoeg...

Soms kom je tips tegen op het www die je een handje helpen om zowel budget- als milieuvriendelijk schoon te maken. Zo gebruik ik alweer een paar weken een zelfgemaakte allesreiniger, naar het recept van Lieke.

Het bevalt me goed, het maakt makkelijk en streeploos schoon (ideaal voor ramen, deuren en sanitair) en het is goedkoop. Omdat ik het met eco afwasmiddel maak is het ook goed afbreekbaar. Enige 'min' puntje is dat het wat naar azijn ruikt na afloop en niet naar citroen of oceaan of het bos...maar ik geef daar zelf niet zo om, 'k hou toch niet zo van die chemische luchtjes.

Een ander milieu en budgetvriendelijk middeltje is zelfgemaakt wasmiddel. Ik heb het al op verschillende blogs (zoals bij Marion) voorbij zien komen, dus origineel ben ik zeker niet... Maar omdat niet iedereen al die blogs leest zet ik het toch ook op de mijne, dan kan wie het wil er haar (of zijn) voordeel mee doen.

Werkwijze: 40 gram Marseille zeep fijn raspen (één van kinderen vond dit een geweldig leuk klusje!), tot 2,5 liter aanvullen met kokend heet water in bv. een emmer en alles goed mengen. Af laten koelen en een nachtje laten staan om in te dikken en dan in lege flessen gieten. Per was gebruik je een wasbolletje vol, bij de witte was eventueel een beetje soda toevoegen. Veel mensen zijn er positief over als ik verschillende internetfora moet geloven... ik heb nog geen ervaring en ga het de komende tijd testen. Voor de prijs hoef je het niet te laten, ca. 30 cent voor 2,5 liter wasmiddel. Hooguit voor het luchtje als je dat belangrijk vindt... want het ruikt niet lentefris of lavendelzacht... :-) Dat schijn je op te kunnen lossen door er wat etherische olie aan toe te voegen.

Een greep uit de andere huis-, tuin- en keukentips die wij toepassen:

verfkwasten schoonmaken met groene zeep i.p.v. kwastenreiniger.
de afvoer (in de keuken) kun je schoonmaken door soda op het afvoerputje te leggen en er kokend water op gieten.
groene aanslag op de tegels buiten kun je verwijderen met water & schoonmaakazijn of water en een scheutje ecologisch afbreekbaar bleekmiddel (werkt op basis van zuurstof).
de wasmachine twee of drie keer per jaar op 95 graden draaien met een flinke 'hand' soda en een halve fles azijn, om te ontkalken, te ontvetten en tegen vetluis.
citroensap op fruitvlekken (bv. bramen) te verwijderen uit kleding.
stift vlekken op houten meubels of bv. het aanrechtblad kun je vaak verwijderen door er een laagje tandpasta op te smeren, het in te laten trekken en schoon te maken. Eventueel meerdere keren herhalen.

Hier staan ook nog allerlei tips, van mezelf, van lezers...
Nieuwe tips blijven welkom.. wie weet er nog iets leuks of nuttigs?

Het komt goed

2011-03-22T22:38:00.008+01:00

Soms vallen de dingen ineens zo mooi samen, dat je er wat stil van wordt. Net of je ineens weer beseft hoe goed er voor je wordt gezorgd. De afgelopen week hadden wij zo'n week. De laatste tijd hebben we soms best wat kopzorgen rond ons oude huis. Huurders die zelf een huis gekocht hebben, onzekerheid omdat de markt zo akelig is ingestort in de oude woonplaats en rond verlenging van ons overbruggingskrediet. Hoelang gaat dit nog duren, denken we dan wel eens. We kunnen het op zich allemaal rondbreien, wat dat betreft hebben we niets te klagen. Ondertussen proberen zoveel mogelijk te sparen om eventuele tegenvallers op te kunnen vangen.

Maar als dan de kinderen alle drie een groeispurtje hebben gehad en alle schoenen stuk gaan of te klein zijn en er wat andere extra onkosten zijn, dan zie je in gedachten je banksaldo flink slinken. De kledingkasten uitgezocht, kleren die weg konden had ik klaargezet om aan een vriendin te geven en toen begon m'n gepieker over het aanvullen van de voorraad. Volgens mij werd er nog geen dag later aangebeld door de buren. Buurmeisje had een flinke stapel zomerkleren in haar armen... of wij er iets aan hadden. En een paar dagen later kreeg ik van een vriendin een enorme tas kleren voor de oudste en de jongste, om te kijken of er wat bij zat. Nou en of! De kast van vooral de jongste is mooi gevuld en de andere twee hebben ook mooi wat extra's.

En alsof alleen kleren niet voldoende waren, kwam m'n man vanavond de kamer binnen met zijn armen vol skeelers en laarzen. De buren zijn druk aan het opruimen en wilden ze weggooien (!). De kinderen zijn er zo blij mee, want ieder heeft nu een paar skeelers in de eigen maat!

Tegelijk we kregen ineens van verschillende kanten potentiële huurders aangedragen. Het lijkt nu alsof we zelfs geen dag leegstand hebben! De huidige huurders verhuizen over ruim twee maanden. De nieuwe huurders hopen er eind van de zomer in te gaan en in de tussenliggende weken een collega van m'n man die zijn huis laat verbouwen. Dit hadden we zelf zo niet kunnen bedenken en het werd ons zo aangereikt.

Ik dacht: waarom pieker ik soms dan toch weer zo en wil ik alles zelf onder controle hebben? Waarom vertrouw ik niet wat meer? Al zo vaak hebben we gemerkt dat we werden voorzien in wat we nodig hadden, vaak zelfs meer kregen dan dat. Dan denk ik aan een Bijbeltekst, waarin Jezus zegt dat je nergens bezorgd over hoeft te zijn, omdat je Vader weet wat je nodig hebt. Hoe snel raakt dat op de achtergrond als je wat teveel naar de cijfertjes van je kasboek en op de omstandigheden let. Bijzonder om iedere keer weer te merken dat je krijgt wat je nodig hebt (ook als je even de focus op Zijn zorg verloren bent). Dat geeft me rust om te vertrouwen dat het goed komt, ook met de financiën, ook met het huis.

Mooie lentedag

2011-03-20T22:37:00.001+01:00

Wat een heerlijke lenteachtige zondag was het vandaag. Vanochtend waren we al om 9 uur naar de kerk geweest. Best vroeg, maar daarna hadden we nog een lange dag om samen thuis te zijn & rustig aan te doen. We zijn erg veel buiten geweest, lekker koffiedrinken in het zonnetje, wat lezen of aanrommelen in de tuin, de kinderen speelden heerlijk in en rond een tentje (dat snel van zolder was gehaald).

Ik vond zomaar ergens in de tuin prachtige krokussen

In een zonnig hoekje staan allerlei potten en bakjes met bollen, plantjes en kruiden,

de chocolademunt die heeft de winter overleefd begint al weer uit te lopen

en ook de gewone munt krijgt overal nieuwe uitlopers,

we kregen al weer zin in het eerste kopje thee uit eigen tuin

Nog even en de appelboom zit vol bloesem!

Ook de leiperen in de voortuin zitten boordevol knoppen

(alleen geven ze nooit vruchten... dat is dan weer jammer)

Met zijn allen een broodje uit het vuistje

de fruitkisten die we een tijdje geleden kochten komen overal voor van pas

vandaag deed er eentje dienst als bijzettafeltje :-)

De kinderen gingen picknicken in de tent
ze hadden er een hele knusse boel van gemaakt
met dekens, kussens, boekjes en 'n campingstoeltje.
'n Vakantiegevoel in eigen tuin!

Aan het werk in de tuin

2011-03-15T23:02:00.005+01:00

Deze week staat de tuin op mijn actielijstje en ik ben gisteren ben ik lekker aan de slag gegaan. De roos die we nog nooit echt gesnoeid hebben sinds we hier wonen kreeg vandaag een flinke knipbeurt. Het zou mooi zijn als er weer veel mooie roosjes aankomen deze zomer!

Halverwege het snoeien kraakte er iets onder mijn voeten en hing ik ineens half in de rozenstruik...

Oeps... ik had dat stukje appeltaart toch maar moeten laten staan ;-)

Na het snoeiwerk heb ik eerst een enorme berg rozentakken weggesleept naar een plekje achterin de tuin. Ik denk dat we de gemeente maar moeten bellen, die komen dit soort dingen gratis ophalen. Als we alles via de container moeten afvoeren zijn we nog wel even bezig ;-) Daarna heb ik allerlei leuke potten tevoorschijn gehaald en gezellige hoekjes gemaakt met bloempotten en oude houten kistjes, de tuintafel in elkaar geschroefd, een paar viooltjes gekocht. Dan ken je het na een paar uurtjes bezig zijn niet meer terug! Het ziet er nu een stuk gezelliger uit buiten. Nog even en we kunnen er weer zitten met een bakje koffie.

De geraniums hebben de winter in de garage overleefd. Ze beginnen al een beetje uit te lopen. Ik heb ze buiten gezet en ben benieuwd hoe ze het verder gaan doen dit jaar, of het experiment gelukt is.

Ik kan er echt van genieten dat het voorjaar er weer aankomt, dat de eerste struiken uitlopen, je overal de bolletjes uitbundig en vaste planten voorzichtig boven de grond ziet komen. De buurvrouw zei laatst, toen we de eerste sneeuwklokjes zagen bloeien: "Het komt weer goed dit jaar!" Ik denk dat ook ieder jaar weer. Na al die dorre wintermaanden komt er weer nieuw leven, overal, waar je ook kijkt. Onderweg naar school komen we iedere dag grasveldjes vol krokussen tegen. Vooral als de zon even schijnt zo mooi! Uitbundig hebben ze dan hun bloemetjes opengegooid richting de zon. Zo vrolijk en bijzonder om te zien, om je weer aan op te laden.

Over bloemen plukken en krijgen

2011-03-11T17:41:00.019+01:00

Vanochtend sprak ik met iemand die ik nog nooit eerder had ontmoet
het was best een bijzondere ontmoeting

zij kende mij een beetje van mijn blog en webwinkeltje

ik had over haar dingen gehoord en gelezen

en zo kwam het gesprek op gang,

een gesprek waarbij je elkaar een beetje kent, zonder dat je elkaar kent

en waarbij er herkenning was, zoals in die spreuk op mijn blog

Geluk is de kunst een boeketje te plukken

van de bloemen waar je bij kunt

Ik bleef er lang over nadenken vandaag, er werden veel dingen gezegd
en elke keer kwam dat boeketje weer in mijn gedachten.

De afgelopen weken waren hier behoorlijk intensief om allerlei redenen,
soms ook vanwege hele mooie gebeurtenissen

die kunnen ook heel wat energie kosten, merkte ik.

En ik dacht aan al die bloemen die ik plukte,
die ik op onverwachte momenten in mijn handen gedrukt kreeg.

Echte...
gewoon.. van die prachtige narcissen of tulpen
die geven zo'n heerlijk lentegevoel in huis

en figuurlijke
als er ineens een lieve kaart op de mat lag

als er iemand onverwacht op de koffie kwam

als je aan de praat raakte op het plein
als je een lief mailtje krijgt van iemand die bijna niet kent

als er zo'n mooi pasgeboren kindje in je armen ligt te kijken en te slapen

Stuk voor stuk bloemen om van te genieten,
om je gelukkig en dankbaar te voelen.

Je hoeft niet altijd zelf te zoeken en te plukken, besefte ik ineens
je mag ook genieten van de bloemen die je krijgt!

Het is goed om anderen de gelegenheid geven om jou te verrassen,

je mag anderen de ruimte in jouw leven geven
om te geven, te delen, te zijn

om ervoor te zorgen dat jij de kunst niet verleerd

als je eens een piekerdagje hebt
of als na een paar slechte nachten de fut er uit is
en je hooguit wat onkruid ziet staan.

Het is zo makkelijk om alles zelf te doen, te regelen en op te lossen,

voor anderen klaar te staan, te luisteren
maar zelf je mond te houden als het eens wat lastiger gaat.

Om stilletjes te genieten van de bloemen waar je zelf bij kunt.

Maar.. je boeket krijgt veel meer kleur

als je de bloemen,
die je zomaar krijgt,

in je eigen boeketje een plek geeft.

Zelfgemaakte cadeautjes

2011-03-10T16:10:00.002+01:00

Mijn zusje had al vaak cadeautjes bij m'n winkeltje besteld

en daarom vond ik het extra leuk om haar te verrassen met een paar zelfgemaakte cadeautjes

dingen die ik nog niet eerder had gemaakt, dus erg leuk om uit te denken!

Een schilderijtje dat mooi past bij de sfeer van de babykamer

een zacht knuffeldoekje

en een oppasschrift

Ik kreeg door het maken van de cadeautjes de smaak van het naaien weer te pakken

ben enthousiast aan de slag gegaan om dingen voor m'n webwinkel te maken

binnenkort dus (eindelijk!) weer nieuwe artikelen te koop

en helemaal leuk... nu met labeltjes :-)
dat maakt het net ietsje meer 'af'.

Kleine naaiklusjes

2011-03-08T14:39:00.007+01:00

Wat een heerlijk zonnetje toch de afgelopen dagen! Heerlijk om door te fietsen of om buiten in de tuin bezig te zijn. Of binnen aan de keukentafel, met de zon die warm naar binnen schijnt. Omdat dochter een beetje ziek is en ik zelf ook niet al te fit ben, besloot ik wat klusjes met de naaimachine aan te pakken. Van die dingen die blijven liggen terwijl het niet veel werk is als je het gewoon doet.

Ik repareerde twee kapotte knieën. Een lapje spijkerstof achter de scheur en dan gewoon 'naar voren en achteren' naaien. Op mijn machine is dat een speciale steek waarbij de gewenste afstand wordt onthouden. Je kunt natuurlijk ook gewoon de 'achteruit-knop' gebruiken en zelf opletten :-)

Het wordt lekker stevig, het gaat vrij snel en je ziet het niet van 10 meter afstand (want dat vind ik zelf soms een nadeel van opgenaaide lappen, je vindt lang niet altijd een kleur die er mooi bij staat). Hopelijk kunnen de broeken er nog even tegen, want er moet een flinke stapel voor beide jongens gekocht worden. Alles of bijna te klein en ze andere slijten voor je ogen weg... En alles in één keer moeten bijkopen is een kostbare zaak (want tweedehands zijn ze bijna niet te vinden).

Voor dochter heb ik een spijkerbroek korter gemaakt m.b.v. een tip die ik ooit kreeg van vriendin I. Hierbij blijft de originele zoom behouden, zodat je het echte randje blijft zien.

Je vouwt hiervoor de pijp dubbel (hoe korter de pijp moet worden hoe groter de vouw).
Je stikt de pijp vervolgens kort tegen de originele zoom door.

Daarna vouw je de pijp weer naar buiten, het vastgenaaide stukje valt dan naar binnen. Even strijken zodat alles mooi strak valt. Ik heb het daarna op de naden vastgenaaid, zodat het niet kan uitzakken of kapot gelopen kan worden. Het valt bijna niet op, zeker niet tijdens het dragen en je 'van boven' op de zoom kijkt.

Terwijl ik het opschrijf merk ik hoe lastig het is om het duidelijk uit te leggen, terwijl het klusje zelf echt niet moeilijk is. Hopelijk snappen jullie wat ik bedoel en kunnen jullie er je voordeel mee doen.

Omdat ik toch bezig was heb ik een klein bedankje gemaakt voor de oma van een vriendje van onze oudste zoon. Zij borduurt er lustig op los voor m'n winkeltje en duwt me elke keer op het plein weer een zakje met nieuwe lapjes in mijn handen. Ik heb al verschillende geborduurde lavendelzakjes verkocht, maar haar nog nooit laten zien wat ik er van maakte. Voor haar nu ook een lavendelkussentje en een naaldenmapje.

Zo en nu met een kop thee naast dochter op de bank, even wat voorlezen voor ik de jongens van school ga halen.

2011-03-06T19:50:00.004+01:00

Hoera!

Op deze mooie zonnige zondag

werd er bij m'n zusje en zwager

een lief, klein mannetje geboren!

Gezond & zo mooi gemaakt

een kostbaar geschenk

van de Schepper.

Eén van de cadeautjes uit de kraammand

We gingen natuurlijk even kijken met z'n allen

zo'n kleine baby hadden ze nog nooit gezien!

Vooral de jongste liep verwonderd te kijken

naar die kleine vingertjes & voetjes.

"Ben ik echt zooo klein geweest, mama??"

Kinderfeestje

2011-03-05T22:35:00.008+01:00

Een auto vol met kleuters,

enthousiast, vrolijk en wat verlegen tegelijk

samen lekker pannenkoeken eten,

cadeautjes verstoppen,

spekjes happen,

terwijl ik zakjes playmais verstop in de huiskamer

(de nepperts, van de a.ction)

staan de zes kleuters gespannen te wachten op de gang, dikke lol daar...

helemaal blij gaan ze zoeken

om er daarna heerlijk mee knutselen

verder gewoon lekker spelen of kleuren

een stukje cake versieren

en dan staan ineens de vaders en moeders al weer aan de deur

de tijd is omgevlogen

het feestje alweer voorbij...

Het klinkt heel simpel

het was eigenlijk ook heel simpel

en super gezellig, iedereen had er plezier in!

Maar ik was me toch moe toen de laatste vertrokken was ;-)

Het blijft leuk & toch ook spannend tegelijk om een kinderfeestje te organiseren, want je wilt het natuurlijk niet verprutsen...Tot nu toe bleven we altijd thuis, gewoon gezellig samen eten, leuke dingen doen en maken en de kinderen de tijd geven om zelf lekker te spelen, te kleuren, te lezen, met je te kletsen! Dat laatste vind ik zelf altijd erg leuk, om de vriendjes van je kind beter te leren kennen.

De eerste feestjes timmerde ik de hele planning vol met spelletjes en activiteiten, om de kinderen te vermaken, bezig te houden. Het werd geen succes... Ze wilden gewoon graag spelen en waren er soms bijna niet bij te krijgen als ik weer met een spelletje op de proppen kwam. Ik maak nu een planning, bedenk samen met de jarige wat die in ieder geval graag wil doen, zet alles van te voren zoveel mogelijk klaar zodat ik daar niet druk mee hoef te zijn als de kinderen er zijn en heb wat ideetjes achter de hand voor het geval dat... Soms is dat handig, maar soms bedenken ze samen ook ontzettend leuke dingen! Ze hebben dan veel meer lol dan wanneer ik krampachtig aan mijn eigen planning vast zou houden. Van te voren vind ik dat best lastig, dat loslaten en zien wat er gaat gebeuren. Van nature niet mijn sterkste kant... Maar elke keer blijkt het te werken en loopt het lekker. En dat geldt niet alleen voor kinderfeestjes, denk ik ineens :-)

Moestuin kriebels

2011-02-27T17:32:00.011+01:00

Ook al sneeuwt het hier op dit moment... het begint weer helemaal te kriebelen om met de tuin aan de slag te gaan, plannetjes te maken voor het komende jaar en te dromen over wat ik met de oogst kan gaan doen. Dat laatste kwam ook omdat ik net vandaag weer een potje kwallenjam uit de gangkast heb gepakt. Zo wordt de courgettejam hier gekscherend genoemd door de kinderen... gelukkig smaakt het stukken beter dan het klinkt :-)

Gisteren ben ik thuis wat aan het rommelen geweest, mos tussen de planten vandaan gehaald (leuk om bakjes met bolletjes mee te pimpen), takjes en oude plantjes weggegooid, de Japanse wijnbes gesnoeid en de nieuwe takken vastgemaakt. Heerlijk om weer buiten bezig te zijn, met de handen in de tuin te wroeten en je gedachten de vrije loop te laten.

'k Ben nog niet bij de moestuin geweest de afgelopen weken. De laatste keer dat ik er was waren al mijn preien keurig afgeknabbeld en van de boerenkool waren alleen nog zielige stengels over.. Ik hoop maar dat het gesmaakt heeft bij de eenden of konijnen die hun buikjes rond kwamen eten :-)

Komende week wil ik ook daar aan de slag gaan, rommel opruimen, onkruid wieden, een stuk grond losmaken en een tunnelkasje neerzetten. Kan ik de eerste spinazie vast gaan zaaien, een vroege soort die je al vroeg in het voorjaar in de koude grond kunt zaaien.

Verder kan ik een mooie, nieuwe aanwinst naar de tuin brengen, een stevige kist voor het tuingereedschap! Vorig jaar bewaarde ik mijn gereedschap onder een tunnelkastje, dat ik niet gebruikte. Niet ideaal, het gereedschap werd er niet mooier op en het lag ook nogal voor het grijpen (al heeft niemand daar gelukkig gebruik van gemaakt). M'n man heeft in de vakantie een mooie opbergkist gemaakt, met een apart vakje erin voor kleine spullen en zakjes zaad. Met een kussentje erop kun je hem gelijk als bankje gebruiken, lekker genieten van het uitzicht met een thermosbeker koffie erbij... 'k Ben er helemaal mee in mijn nopjes :-)

Boven op onze slaapkamer staan twee minikasjes, de eerste groente is net ontkiemd.

Altijd een mooi gezicht, die eerste blaadjes boven de grond. Zo fier omhoog naar het licht.

Straks wil ik een paar kweekbakjes maken (of wat wc rollen opzoeken, dat kan ook) en wat koolrabi en sla voorzaaien. Elke keer een beetje, zodat we straks niet tien kroppen sla in één week hoeven weg te eten. Alhoewel, teveel zaaien hoeft niet gelijk een nadeel te zijn! Afgelopen jaren heb ik regelmatig plantjes als aardigheidje, bedankje of bij een verjaardagscadeautje weggegeven. In een mooi potje, met een labeltje eraan en een leuk papiertje erom ziet het er feestelijk uit. Iedereen reageerde er erg enthousiast op tot nu toe. En voor mensen die groente uit eigen tuin leuk en lekker vinden kun je ook nog andere cadeautjes bedenken. Zo gaf ik gisteren de buurman voor zijn verjaardag, naast een 'echt' cadeautje, een knipkaart voor "Vijf keer verse vitamines' (onder voorbehoud van een redelijke oogst :-).

Vakantie plezier

2011-02-23T19:54:00.009+01:00

We hebben deze vakantie al verschillende leuke dingen samen gedaan

Zo waren we gisteren de hele dag op stap naar D.

de stad waar we jaren gewoond hebben.

Eerst op bezoek bij "de oude buurvrouw",

daarna een rondje kringloop

waar we met een flinke stapel spelletjes vandaan kwamen
(bijna voor niets... dat is leuk winkelen ;-)

Door naar een vriendin en samen richting kinderboerderij.
Terwijl dochter met een vriendin een korte foto workshop volgde

liepen vriendin en ik rond op de kinderboerderij,

heerlijk in het zonnetje, alle tijd om bij te kletsen.

De jongens waren ondertussen lekker aan het rennen en spelen.

Leuke uitjes hoeven wat dat betreft helemaal niet veel te kosten.

Wat wel wat kostte (maar wat voor ons met één bezoek al uit kon)

is de jaarkaart die we kochten voor het E.codrome

vrij impulsief gekocht toen er een spetterende aanbieding voorbij kwam

"met 50% korting als u lid bent van de bieb"

Een mooie 'investering' voor het komende jaar

want het is op fietsafstand, dus we zijn er zo!

Op de planning staan nog een sollicitatiegesprek, een logeerpartij bij opa en oma,
ze mochten alle drie komen deze keer!
Kunnen wij samen eens wat leuks doen,
zoals een filmavondje thuis,
met de DVD die ik een tijdje geleden gereserveerd had bij de bieb.
Een lange wandeling of misschien een hapje eten buiten de deur.
Gewoon even de tijd voor elkaar,

ook wel eens leuk (& goed).

Feest!

2011-02-19T22:05:00.004+01:00

Mama, ik ben nog maar één dagje vier!

Ja.. dat klopt! Ik vind dat best een beetje jammer.

Ik niet! Ik wil graag groot worden!

Ons kleinste ventje is bijna vijf,

morgen is het feest!

Echt klein is 'ie dan niet meer,

ons enthousiaste en opgewekte mannetje.

De tafel is door zijn grote zus feestelijk gedekt,

dat bedacht ze vanavond nog eventjes

toen de jongens al op bed lagen

en ging druk aan de slag!

Afgelopen vrijdag was het al een beetje feest op school,

een mooie feestmuts en trakteren!

Omdat hij meer van hartig dan van zoet houdt

een gezonde traktatie deze keer :-)

Sterretjes en bloemetjes van kaas of worst,

en ander lekkers erbij.

Het stond erg gezellig in een rij vaasjes.

Zakgeld en een onverwachte kans

2011-02-17T23:28:00.010+01:00

Uhm... , zei vriendin, ik heb jouw naam doorgegeven op mijn werk. Ze krijgen veel extra cliënten en hebben snel iemand nodig...het waren allemaal echt van die 'Jente' dingen, die ze vroegen. Dus ik heb maar gezegd dat ik wel iemand wist... (pff, het hoge woord was eruit :-) Vanmiddag een telefonisch gesprekje gehad en volgende week mag ik langskomen voor een sollicitatiegesprek! Het lijkt helemaal mijn 'ding' en ik fleur er helemaal van op. Want hoewel het goed is dat ik thuis was een tijdje, ik heb het werken gemist. En dan nu deze kans, een kleine baan in de ambulante hulpverlening met een doelgroep waar ik graag mee werk. Ik ben erg benieuwd hoe dit balletje verder gaat rollen!

Verder heb ik afgelopen week een kinderrekening geopend voor dochter. Haar spaarpot zit altijd vrij vol, ze weet nooit wat ze moet kopen omdat ze alles al heeft. En nu wil ze sparen, voor een boerderij (eventueel in Frankrijk) en ezeltjes om met de spulletjes die ze in haar moestuintje wil verbouwen naar de markt te rijden (Ja, mama, voor jullie gaat dat misschien te langzaam, maar ik heb geen haast! :-). Mocht alles doorgaan, dan mogen wij komen logeren op haar mini camping, met 50% korting. Geweldig toch?
En...mocht het met die boerderij niet helemaal lukken, dan kan ze altijd nog kippen kopen als ze achttien is ;-) Want met die kippen gaat het denk ik voorlopig toch niet goed komen. Erg leuk om al jullie reacties te lezen! Wij willen het nu nog liever, maar manlief is nog niet zo ver. De aanhouder wint, dus we gaan gewoon door met ons offensief...

Het opening van de kinderrekening voor de oudste stond al een tijdje op ons actielijstje. Onze kinderen krijgen vanaf groep drie een beetje zakgeld, 0,50 cent per week en onze dochter in groep 5 krijgt een euro. Dit sparen ze voor dingen die ze graag willen hebben, voor kleine kringloop of rommelmarkt aankopen en ze kopen samen een klein cadeautje als er binnen ons gezin iemand jarig is en voor opa & oma. Snoep of onzin dingen willen ze er eigenlijk nooit van kopen, 't scheelt misschien dat we weinig naar de stad gaan en geen folders krijgen.

Als ze iets willen kopen, dan moeten ook altijd een bepaald bedrag overhouden, ongeveer een derde van het aankoopbedrag. Zo leren ze dat je altijd meer moet sparen, dan dat je op dat moment nodig hebt om het te kunnen kopen. Hoe duurder het artikel dat ze willen kopen, hoe meer ze ook moeten overhouden. Dit bespreken we altijd van te voren, voor we naar de winkel gaan. En ze weten ook dat als er iets duurs gekocht is dat het dan voorlopig eerst weer flink sparen is. Meestal hebben ze dat er voor over, zoals de middelste die een poosje geleden een grote legodoos heeft gekocht (met flinke korting). Hij mag nu in principe niets meer kopen tot de zomervakantie van zijn spaargeld (behalve bv. met de kleedjesmarkt op Koninginnedag of iets kleins in de kringloop). Soms vindt hij dat lastig maar als we dan nog even praten over zijn super aankoop en hoeveel plezier hij daarvan heeft, dan kan hij er prima mee leven. En wij ook, want hij gaat nog net niet slapen met die lego onder zijn arm... zo mooi vindt hij het na twee maanden nog steeds.

Zo hopen we een goede basis te leggen voor het omgaan met geld: sparen voor je koopt, nadenken over wat je koopt, een deel van je geld gebruiken voor anderen (cadeautjes) en het op = op principe: je kunt het maar één keer uitgeven en wil je dan ècht graag dat ene?

Over kippen en eieren

2011-02-12T22:06:00.018+01:00

Voordat er weer meer dan een week voorbijgaat zonder nieuws, even een kort berichtje. Over kippen deze keer :-) Al maanden wordt er aan tafel gepraat over kippen. Dochter en ik hebben onze zinnen er op gezet, wilden het zelfs gezamenlijk voor onze verjaardag vragen. We hebben de gezellige kanten, gezonde kanten, duurzame kanten, scharrel kanten, budget kanten en alle andere kanten van het houden van kippen op tafel gelegd. Maar helaas... tot nu toe nog zonder resultaat. Manlief wil geen kippen. En hij heeft ongeveer net zoveel tegenargumenten. Het werk wat je eraan hebt voordat je ze kunt houden (= het hok dat hij 'moet' maken), het schoonmaken, de kosten van voer, de eierloze wintermaanden, dat het gezien alle kosten niet rendabel is en dat je hiervoor -tig biologische scharreleieren zou kunnen kopen... Hij heeft niet helemaal ongelijk, maar toch.. het blijft kriebelen om ietsje meer zelfvoorzienend te zijn en eieren 'uit eigen tuin' te kunnen eten.

Vanavond zag ik ineens een heel kleine verschuiving achter de barricaden, een frutseltje interesse in onze argumenten... Een mooi moment om even door te pakken, toch? Daarom wat vragen aan de kippenfans onder jullie, zodat we wat ervaringsverhalen in de strijd kunnen gooien ;-) Want ik ben een super leek met misschien wat te hoge, 'romantische' verwachtingen...

Wat is een makkelijk/leuk/goed ras kippen? En hoeveel kippen heb je minimaal nodig? Met z'n hoevelen zitten ze graag samen?
Bij de buren moeten we tijdens vakanties legkorrels geven. Ze kunnen toch ook groen voer & restjes eten? Je moet dan denk ik bijvoeren? Wegen de kosten van het voer op tegen de eieren die een kip gemiddeld legt? Of doe je het vooral voor het gezellige buitenleven gevoel?
Hoe doe je het als de kippen wat ouder worden? Laat je de kippen gezellig oud worden in je eigen tuin? Of moet je ze na een jaartje of wat weg doen?
... Eigenlijk ben ik vooral benieuwd naar hoe het bevalt. Is het leuk genoeg om er aan te beginnen als je er geen ervaring mee hebt?

Even bijpraten...

2011-02-07T23:16:00.005+01:00

En dan is het zo maar een week later! De tijd vliegt voorbij. Even een berichtje om wat bij te praten.

Dochter deed een poosje geleden mee aan een korte foto cursus, die via de provincie en een natuureducatie centrum werd aangeboden. Ze leerde er veel van en maakte erg mooie foto's. De mooiste foto komt te hangen in het gemeentehuis, bij een echte expositie. Woensdag hopen we er heen te gaan met z'n allen voor de feestelijke opening. Ze heeft deze foto gekozen (ze is er zelfs voor het water in gelopen :-)

Het blaadje drijft op wat smeltwater, want alles was verder nog bevroren.

Verder heb ik labeltjes besteld... erg leuk! Helemaal echt zo :-)

Het eerste slabbetje met label is inmiddels verkocht. Verder zijn er kraamcadeautjes in de maak, maar die ik hier niet laat zien want zusje leest mee ;-) Over een paar weken verwacht ze haar eerste kindje en hoop ik voor het eerst tante te worden van een 'eigen' neefje/nichtje. Bijzonder om mee te maken.

Iets anders waar ik blij mee ben (al is het van een heel andere orde...) is onze koelkast met diepvriesladen. Een mooie aankoop via MP en ik ben helemaal in mijn nopjes met het ding! De koelkast is ietsje ruimer, maar ik ben vooral blij met de extra diepvriesladen. We zaten elke keer te puzzelen om alles om de vriezer kwijt te kunnen raken en nu hebben we drie laden extra. Daar kunnen we komende zomer hopelijk mooi wat groente en fruit uit de moestuin in kwijt. En nu al de overgebleven taart van de verjaardag van m'n man, die afgelopen week jarig was. Restjes, saus, pizza bodems... lekker makkelijk om eens de vriezer open te kunnen trekken als ik geen tijd of zin heb om te koken.

Tot slot nog een fanatieke foto van de jongste. Ze wilden ontzettend graag sjoelen gistermiddag. We hebben een sjoelbak met geschiedenis. We kregen hem twee jaar geleden cadeau van 'de oude buurvrouw' (zo noemen de kinderen deze lieve 'oude-oma-buurvrouw' uit onze vorige woonplaats nog steeds). Haar schoonvader had hem gemaakt voor haar man, vlak voor de tweede wereldoorlog en haar (klein)kinderen hadden er geen belangstelling voor.

Ze was blij dat wij er blij mee waren en hoopte dat onze kinderen er veel plezier mee zouden hebben. Nou... dat hebben ze zeker! En ik geniet elke keer als ik hem zie van de herinnering en het gebaar.

Lekkere pizza

2011-01-30T21:09:00.006+01:00

Gisteren hebben we heerlijk pizza's gegeten.

Zelfgemaakt en zelf gevuld,
ieder geheel naar eigen smaak,

groente minnend of groente mijdend...
alles ging schoon op!

Dank zij een tip die ik op het blog van Lieke las zijn ze deze keer voor het eerst ècht lekker gelukt! Je bakt de bodems eerst 5-6 minuten voor op 250 graden, haalt ze uit de oven en strooit er direct kaas overheen. Door het vetlaagje van de gesmolten kaas komt de saus later niet in de bodem en blijft hij lekker krokant. Als de bodem is afgekoeld doe je er saus op en de vulling. Daarna heb ik ze nog 15-20 minuten gebakken op 190 graden (denk ik.. de oven doet het niet super goed meer). In de vriezer liggen de bodems met saus die over waren, voor een volgende keer als we makkelijk willen eten.

Tijdens het eten werden we flink opgeschrikt door hard geschreeuw en gehuil uit de wc. Eén van de jongens was zijn evenwicht verloren en van de pot gevallen... net tegen de wc rol houder aan. Hij had een scheurtje net boven zijn wenkbrauw en zo kon m'n man na het eten gelijk door naar de huisartsenpost om de boel te laten lijmen. Pijnlijk dit soort ongelukjes. Hij had er nog best last van vandaag, maar was aan de andere kant ook wel erg onder de indruk van zijn pleister. 'k Hou hem morgen maar thuis van zwemles, want het lijkt me niet zo handig als alles losweekt. De dokter heeft er niets over gezegd, die was nogal van 'grote stappen, snel thuis' en was weg voor m'n man een vraag kon stellen.

We hadden dit weekend niet veel bijzonders op de planning staan, daarom is m'n man met de oudste twee gaan zwemmen. Ze hadden hun rapport gekregen en in plaats van een kleinigheidje voor hun spaarpot kregen ze nu een zwembadkaartje :-) Dat vonden ze echt super leuk. Verder hebben we twee gezellige verjaardagen gehad en we zaten af en toe wat te mijmeren over de kijker die vorige week geweest is bij ons oude huis... zou hij wel of niet serieus zijn... afwachten maar!

Samen leuke dingen doen

2011-01-26T21:15:00.018+01:00

Een poosje geleden kregen we het aan tafel over samen leuke dingen doen, uitjes, weg gaan. Vaak zijn we best druk met allerlei gewone dingen in het weekend, boodschappen doen, klusjes in en om het huis aanpakken, een verjaardag hier of daar. Veel zin om er echt op uit te gaan hebben we dan niet vaak meer. Af en toe wandelen we een stukje of fietsen we een rondje. We nemen dan vaak wat lekkers mee voor onderweg, maar echt weg gaan.. dat komt er vaak niet van.

Toch is dat jammer. Het is gezellig om er af en toe eens op uit te gaan, om samen als gezin dingen te ondernemen. Samen leuke dingen doen geeft een band, geeft je leuke gezamenlijke herinneringen waar je het nog een hele tijd over hebt, je ziet soms ineens een andere kant van elkaar (ik ben dan bv. erg verrast hoe leergierig de kinderen zijn als we eens een museum bezoeken en hoelang ze het er nog over hebben) en het is leuk om eens ergens anders rond te rijden, een ander sfeertje te proeven.

Omdat we momenteel het liefst niet al te dure uitstapjes maken heb ik vorige week wat op internet zitten zoeken naar open dagen. Vorig jaar zijn we met veel plezier naar de Kom in de kas dag, Open molen en gemalen dag en de Dag van de bouw geweest. Ik heb nu al verschillende 'dagen' op de kalender gezet. Want vaak lezen we die dingen te laat in de krant, of net op de valreep waardoor je er geen tijd meer voor hebt.

Het leuke van Open dagen vind ik dat je niet alleen gezellig & voordelig op stap bent, maar dat je ook boeiende dingen ziet, nieuwe dingen leert en vaak met iets leuks thuiskomt. Zoals vorig jaar, met allerlei soorten meel van de molen. Normaal fiets ik er niet zomaar naar toe, maar nu we er waren kocht ik een paar soorten meel en pannekoekenmix. Zo kwam ik er achter dat bloem van de molen toch iets heel anders is dan de budget variant, onder in het schap. De zelfgemaakte pizza's smaakten ineens veel lekkerder!

Verder hebben we de kinderen wat leuke dingen laten bedenken die ze dit jaar graag willen doen: naar een kinderboerderij, 't zwembad, naar de zee, een film kijken, met de trein... Wat 'grotere' wensen zijn een dierentuin bezoekje, het spoorwegmuseum en naar s.peelstad O.ranje. De kleine uitjes betalen we uit de huishoudknip, de duurdere uitjes met geld uit de leuke dingen pot: geld dat we verdienen met verkopen op MP of rommelmarkt en dat ik verdien met overblijven op school. En hopelijk een leuke klapper: het geld dat we terug krijgen van de energiemaatschappij. Vorig jaar hebben we samen met de kinderen rond de tafel gezeten en afgesproken dat we allemaal ons best gingen doen om minder te gebruiken. Het geld dat we terug zouden krijgen, zouden we gebruiken voor leuke extraatjes. Tot nu toe hebben ze erg goed hun best gedaan (en wij ook) en het gasverbruik is flink minder dan vorig jaar. Ik verwacht dus een mooie eindafrekening (en verdere verlaging van ons voorschot :-)

Gaan jullie er regelmatig op uit om leuke dingen te doen? Of komt dat er ook vaak niet van? En hebben jullie nog leuke ideeën voor voordelige of gratis dagjes uit?

21 januari 2011

2011-01-23T18:45:00.013+01:00

Afgelopen vrijdag was het een bijzondere dag

in het leven van mijn zusje en haar vriend

ze zijn al een hele tijd samen

maar gaan nu 'echt' samen verder

verbonden door een liefdevol 'ja'

'n bijzonder moment voor dochter

die de trouwringen mocht geven

en dat met veel plezier deed

het was ook een hele bijzondere dag

in het leven van ons, als zussen

veel te veel jaren hebben we elkaar niet gezien
door moeilijke, verdrietige gebeurtenissen,
die buiten onszelf lagen

en nu mocht ik haar getuige zijn
ik werd er stil van toen ze me het vroeg...

kostbaar & dierbaar is die band als zussen

zeker als je elkaar na lange tijd 'terug' mag krijgen

een mooie, bijzondere dag

het meest voor G. & M.

met hun kleintje er al een beetje bij :-)

maar ook voor ons
de mensen die dicht om hen heen staan

Wat een water...

2011-01-16T23:00:00.009+01:00

We gingen vanmiddag maar eens een kijkje nemen op de dijk

Want... wat veel water stroomde er voorbij...

Normaal stroomt de rivier daar ergens achter de bosjes in de verte

Samen zoeken naar drijfhout en klieren met oude takken

Hier stroomt het water over een paadje naar een boerderijtje,
dat zelf nog net op het droge staat.

Dan zie je ineens hoeveel kracht en snelheid het water heeft.

Na een klein fietstochtje kwamen we weer thuis

en gingen we samen aan tafel heerlijke poffertjes eten.

Opa en oma die onverwachts langskwamen

aten gezellig een hapje mee.

Samen genieten van de kleine dingen,
en even praten over de moeilijke dingen die er ook zijn,
nadenken over de mooie preek van vanochtend,
blij zijn met elkaar, met het leven.
Het was een dag met een gouden randje.

'n Volle planning

2011-01-12T22:48:00.010+01:00

Deze week heb ik ongeveer één doorlopende planning, van halen en brengen, van soppen en vergaderen, van mailen en regelen, van koken en opruimen, van muziekles door naar zwemles, van speelafspraken en tandarts bezoeken etc... Regelmatig was ik maar een kwartier of half uurtje thuis en dan moest ik alweer verder. Maar eigenlijk het loopt het nog goed ook, helemaal niet gestrest en ik heb veel kunnen doen.

Tegenwoordig schrijf ik alles op wat ik wil doen. Als ik een rooster of planning krijg schrijf ik het gelijk op. Schiet me iets te binnen wat ik nog moet regelen, thuis, voor een werkgroep, op sociaal vlak... ik schrijf het op. Soms ben ik namelijk zoveel tijd en energie kwijt om eraan te denken dat ik iets niet moet vergeten of nog moet opschrijven, dat ik het al wel tien keer gedaan zou kunnen hebben. Gelijk opschrijven geeft me veel rust en overzicht.

Ik had ook bedacht wat ik wilde eten deze week en heb alles in huis, dit scheelt ook veel energie en extra gewinkel. Ik heb de hooikist methode een paar keer gebruikt, omdat ik op de meest onhandige tijden op pad moest (waarom plannen ze muziek- en zwemlessen bij voorkeur rond etentstijd?) en het eten daarna snel op tafel moest krijgen. Wist je dat stoofvlees ook prima gaar wil worden in een slaapzak? Ik had het een dik half uur op het vuur gehad, daarna een tijd weggezet en toen nog een klein uurtje op het vuur. En het smaakte helemaal goed, terwijl het normaal toch wel 2,5 uur op het vuur moet staan.

Omdat de hopjespudding in de smaak viel, vond ik het leuk iets anders te proberen. Het werd een chocoladepudding (het recept ook gevonden bij Karnelly).

9 dl melk opwarmen, ondertussen 1 dl melk mengen met 100 gr. suiker, 60 gr. maizena en 35 gr. cacao. Dit toevoegen aan de warme melk en even laten doorkoken (het brand wel snel aan, dus een pan met dikke bodem gebruiken en goed blijven roeren). In een vorm gieten en drie uur laten afkoelen en opstijven. Wij vonden dit lekker, maar de kinderen vonden de choco-smaak net wat te sterk.

Ook morgen en overmorgen staat er ruim voldoende in mijn agenda. Dus veel tijd voor bloggen en reacties achterlaten is er deze week helaas niet, het blijft even bij snel lezen... Hopelijk volgende week meer rust hiervoor.

Lekker aanrommelen...

2011-01-08T19:49:00.025+01:00

Vandaag hadden we geen afspraken, geen verplichtingen, niets... heerlijk!

We waren redelijk op tijd wakker en ik ging gelijk naar beneden. En zo stond ik al voor half negen de was weg te strijken, terwijl de kinderen lekker aan het spelen waren.
'k Had het opgespaard om in het weekend weg te werken. De planning van sommige klusjes is net wat anders nu we overgestapt zijn op dubbeltarief, maar dat bevalt me prima tot nu toe. Tegen de tijd dat we aan tafel gingen was alles klaar.

We eten op zaterdag altijd wat later, vaak rommelen we eerst wat in huis en schuiven dan rond half tien met zijn allen aan tafel. Met vers brood, een beschuitje erbij, 'n kopje koffie. Op zondag lukt dit vaak niet omdat we dan al op tijd in de kerk zijn, daarom doen we dit op zaterdag. Een gezellige gezinstraditie!

De rest van de dag hebben we allerlei dingetjes gedaan, leuke en nuttige. Zoals het schoonmaken van de fietsen... De boel liep behoorlijk stroef na alle sneeuw en strooizout, allerlei viezigheid blijft eraan plakken. De pekel maakt bovendien de ketting behoorlijk roestig. Al te vaak viel hierdoor een ketting er af de afgelopen winter (uiteraard altijd aan de andere kant van onze wijk), daar had ik geen zin meer in. De fietsen werden dus even flink afgesopt. Als ze droog zijn de kettingen nog even invetten en dan loopt alles hopelijk weer als een tierelier.

De auto kreeg een poetsbeurt in de wasstraat,

want ook die moet nog een tijdje mee, liefst zonder roest...

Terwijl m'n man met de fietsen bezig was, ben in de keuken aan de slag gegaan.

In de garage staan twee puddingen af te koelen, de kinderen smeekten er bijna om.

En volgens mij wordt 't op meer adresjes gegeten de komende tijd ;-)

In de oven staan twee koeken gaar te worden, voor elk wat wils...

Zoals 'n heerlijke boterkoek, pas hèt recept ontdekt:
200 gram roomboter, 250 gram bloem, 225 gram suiker, wat vanillesuiker
1 ei, snufje zout, 35-40 min. op 170 graden.

Vanavond heerlijk met een kop koffie & wat lekkers op de bank!

Oh... terwijl ik dit schrijf hoor ik dat m'n man toch nog weer een klein knooi klusje heeft bedacht... stilzitten is niet zijn sterkste kant ;-) De mijne eigenlijk ook niet, misschien ga ik nog wel even lekker aan de knutsel.

Maakt ook niet uit wat het wordt.. het is tenslotte weekend!

Zelfgemaakte hopjespudding

2011-01-06T19:27:00.017+01:00

Mijn moeder kwam van de boerderij en mijn oma maakte veel zelf met de melk van de koeien, ook de vla. De acht kinderen waren hier echter niet zo verzot op en de vla verdween nog wel eens in de gootsteen als ze even niet keek. Maar als de vla uit een fles uit de winkel kwam, dan werd er met smaak gegeten. Oma kreeg dit in de gaten en besloot het hele stel te grazen te nemen. Ze kookte haar vla en deed het in de fles. Toen het toetjestijd was kwam ze met een grote fles vanillevla aanzetten. Iedereen blij! Maar... de vla kwam niet uit de fles, hoe oma ook schudde... Ze was vergeten dat je op zelfgemaakte vla een vel krijgt... Niemand wilde meer vla, nooit meer... ook niet uit een fles!

Ik denk dat wij daardoor bijna nooit zelfgemaakte pudding aten thuis. 's Zomers wel zelfgemaakte vruchtenyoghurt met aardbeien of bosbessen, maar geen 'gekookte' toetjes. Pas in mijn studententijd ontdekte ik het bestaan van griesmeelpudding, havermoutpap en rijstepap. Ik heb er pannen vol van klaargemaakt! Was zelfs aspirant-lid van het Griezelgenootschap (een kleine sub-afdeling van de studentenvereniging, waarbij je na elf uur 's avonds zelfgemaakte griesmeelpudding ging eten met elkaar en ondertussen zat te filosoferen over vanalles en nog wat ;-)

Een favoriet recept van me is havermoutpap met appel, rozijntjes en een vleugje kaneel. Alleen man en ik smullen hiervan, de kinderen gruwen van de stukjes. Het werd daarom hoog tijd voor een nieuw experiment... Afgelopen week ontdekte ik bij Karnelly een recept om zelf hopjespudding te maken. We vinden dit best lekker, maar omdat het vrij prijzig is koop ik het eigenlijk nooit. Vanmiddag ging ik aan de slag te gaan en zo hadden we vanavond home made hopjespudding op tafel staan, lekker! En nog bijna helemaal biologisch ook...

'n Beetje veel slagroom zie ik op de foto ;-) Gelukkig hoeven wij niet aan de lijn te doen ...

En het kritische testpanel...?

"Mam, mogen we nog een beetje???"

Wil je het ook proberen, hier het recept dat ik bij Karnelly vond:

Ingrediënten

100 gram suiker, 10 dl melk, 2 theelepels oploskoffie, 60 gram maïzena

Bereiding

Strooi 100 gram suiker in een pan met een dikke bodem en roer er 2 eetlepels water door. Laat de suiker op een matig vuur smelten en caramel kleuren.
Kook 9 dl melk en los er 2 theelepels oploskoffie in op. Giet dit al roerend geleidelijk bij de caramel (voorzichtig, want de melk kan alsnog flink omhoog komen in de pan merkte ik :-).
Roer 60 gram maïzena met 1 dl koude melk tot een glad papje.
Giet dit al roerend bij de zachtkokende melk en breng weer aan de kook. Laat het onder af en toe roeren circa 3 minuten op een laag vuur koken tot een dikke vla.

Spoel een puddingvorm van ruim 1 liter (of kleine puddingvormpjes) om met koud water en giet er direct de hete vla in. Laat de vla in circa 3 uur afkoelen en opstijven.

Voor 4 personen, uit het Blue Band Kookboek, Nagerechten.

Het gewone leven is weer begonnen

2011-01-05T20:38:00.005+01:00

De kinderen zitten gezellig spelletjes te doen, dochter zit met een vriendinnetje het dobbelsteenspel van de Kolonisten van Catan te spelen. Zoon met een vriendje de kindervariant van Triominos. En zo heb ik de computer mooi vrij voor mezelf :-) kan ik even wat kleine dingetjes uitzoeken en regelen en een start maken met mijn eerste blogje van dit jaar.

Een nieuw jaar dat met heel gemengde gevoelens wordt begonnen. Er staan hele blije dingen te gebeuren. Zo verwachten mijn zusje en haar vriend binnenkort hun eerste kindje. Maar om ons heen zijn een paar mensen zo ziek dat het een moeilijk en spannend jaar zal worden voor hen, voor hun gezinnen. Zo rond oud en nieuw besef je die dingen ineens veel meer dan op andere momenten, vallen de lege plekken om je heen meer op dan anders.

Goede voornemens heb ik niet gemaakt, ik denk meer in de trant van: iedere dag is de eerste dag van de rest van je leven. Iedere dag een nieuwe kans om de dingen anders aan te pakken, de mogelijkheid om een nieuwe start te maken. Het nieuwe jaar geeft me wel een zetje om de dingen weer eens opnieuw te bekijken. Zo is ons kasboek in Excel op 1 januari altijd weer zo mooi leeg :-), dat nodigt uit om extra 'zuinig aan' te doen. Komend jaar wil ik de post kleding omlaag krijgen door meer tweedehands te kopen en bij het huishoudbudget de regel op=op te hanteren.

We kregen oudejaarsdag te horen dat ons overbruggingskrediet een tijdje verlengd wordt, dat gaf veel opluchting! Maar om het zekere voor het onzekere te nemen en zoveel mogelijk te sparen heb ik voor de komende tijd een strakke begroting gemaakt. Zolang het huis niet verkocht is, doen we geen gekke dingen (en zo min mogelijk 'gewone' als het niet noodzakelijk is). Mocht het geld achteraf niet nodig zijn voor het oude huis, dan hebben we er in ieder geval wat aan voor ons huidige huis.

Nu de dagen worden weer wat langer worden en het zonnetje zich af en toe laat zien, begint het weer een beetje te kriebelen en worden er voorzichtig moestuin plannen gemaakt. De huur (40 euro) moet ik komende maand betalen, maar verder verwacht ik niet veel extra kosten want ik heb nog veel zaadjes over van vorig jaar. Ik schat dat hij vorig jaar minstens 80-90 euro aan groente en fruit heeft opgeleverd. Qua kosten kon de tuin voor ons dus makkelijk uit, ondanks dat 'ie niet al te groot is. En daarnaast een hoop plezier en ontspanning en dat vind ik eigenlijk nog belangrijker! Ik kijk echt uit naar het moment dat ik weer lekker in mijn tuintje aan de slag kan, alleen of gezellig samen met m'n dochter.

2010-12-31T18:51:00.001+01:00

de appeltjes zijn gebakken

de rommel is opgeruimd

straks gaat een van ons nog naar de kerk

komen er vrienden op bezoek

en dan is een mooi, gelukkig & veelbewogen jaar bijna voorbij!

ik wil jullie allemaal bedanken

voor het meelezen, voor de reacties,

het meedenken, de mailtjes

het was een leuk & gezellig blogjaar :-)

ik wens jullie een gezellig oud & nieuw

en alle goeds voor 2011!

dat het een mooi, gelukkig, creatief &

vooral een gezegend jaar mag worden.

Voorraad aanleggen en op eten :-)

2010-12-29T10:10:00.011+01:00

Gisteren hebben we een gezellige verjaardag gehad en het cadeautje viel erg in de smaak. We hadden met een aantal een digitale fotolijst gegeven, allerlei foto's erop gezet en een filmpje van onze kinderen dat ze oma een verjaardagsliedje toezingen. Erg leuk! Het vogeltje heeft ook een mooi plekje gekregen.

Dan zijn we alweer aan de laatste dagen van het jaar toe en van ons huishoudbudget ;-). Ook al hebben we niet super uitbundig gedaan, het ging er hard doorheen deze maand. Daarom koken we de dagen dat we deze week thuis zijn zoveel mogelijk de restjes en voorraad op. We werden vorige week nog even flink verwend met prachtig & lekker vleespakket, met allerlei soorten vlees en salades! De salades en schnitzels hebben we met kerst gegeten en verder hebben we een groot deel ingevroren. Na de kerstdagen wilden we een vegetarische dag inlassen en ik heb de groentela eens leeggehaald. Ik vond:

een halve doos champignons, een halve knolselderij, wortels, een stuk prei, een tomaat en een bakje macaroni. Genoeg lekkers voor een heerlijke ovenschotel en voor de kinderen vond ik een bakje hutspot.

Alle groente heb ik gesneden, gebakken met een lepeltje knoflook erbij en wat provinciaalse kruiden. In een ander pannetje maakte ik roomsaus: 25 gram boter smelten, 70 gram bloem erdoor roeren, 250 ml melk en een pakje slagroom erbij doen, een stuk bouillonblokje erbij en roeren maar tot de saus warm en dikker is geworden. Tot slot deed ik er 75 gram geraspte kaas door. Ik deed het op de lasagne manier in een ovenschaal: laagje groente, laagje saus, laagje macaroni tot de pannen leeg zijn.

Tot slot wat geraspte kaas bovenop en dan een tijdje in de oven om er een mooi korstje op te krijgen. Heerlijk gegeten met zijn tweetjes!

Makkelijk om te kunnen koken vanuit je voorraad. Voor komend jaar staat dit op mijn actielijstje: een grotere voorraad aanleggen en minder naar de winkel hoeven. Ik heb een boodschappenlijst gemaakt om eens per twee weken de grote boodschappen te kunnen doen. We willen een grotere koelkast gaan kopen zodat we de weekvoorraad zuivel in één keer kunnen inslaan. In het tafelmodelletje dat we nu hebben past dat niet en het is vaak proppen en stapelen om alles erin te krijgen. En ik ga me verdiepen in het wecken, straks komt er hopelijk weer vanalles uit onze eigen moestuin en dan is wecken erg makkelijk. Een elektrische weckketel lijkt me erg praktisch, maar waar moet je op letten en wat zijn de verschillen tussen al die ketels... ik moet er maar eens induiken. Mocht iemand praktische tips hebben, dan hoor ik dat graag!

Terwijl ik bezig was na te denken over het aanleggen van een voorraadje en wecken kreeg ik n.a.v. van mijn berichtje over een noodpakket een mailtje van een lezeres, met de vraag hoe ik dacht over foodstorage. Dat is o.a. het aanleggen van een basisvoorraad waarmee je zo'n drie maanden 'zelfvoorzienend' kunt leven. Ik had hier nog niet van gehoord en ben er over gaan lezen, best boeiend. Ook de gedachte erachter, stel dat je bv. je baan kwijt raakt of andere financiële pech hebt dan is het prettig als je de eerste maanden snel kunt besparen op je kosten voor dagelijks levensonderhoud. Ze is inmiddels ook zelf een leuk blog begonnen, waarin ze schrijft over consuminderen, foodstorage, het drogen en bewaren van producten en ze geeft recepten wat je met al je voorraad kunt doen.

Allerlei kleine vakantie dingetjes

2010-12-27T23:01:00.012+01:00

De kerstdagen zijn weer achter de rug, We hebben mooie dagen gehad met een aantal goede kerkdiensten en een fijne tijd als gezin, maar ook met een vriendin en familie.
'k Heb nog even gebeld met een vriendin in het buitenland. Elke keer zijn we weer verrast hoe dichtbij het voelt als we bellen, terwijl er heel wat kilometers tussen zitten.

In de loop van het weekend viel er een stuk spanning en drukte weg. Er waren de afgelopen tijd zoveel van die 'dat doe ik wel even' klusjes, dat ik de afgelopen week iedere ochtend met een blok stress in mijn maag wakker werd. Van alles wat ik wilde doen, maar vooral van wat ik 'moest' doen of 'eigenlijk moest' doen of nog kon doen of had kunnen doen. Toch maar eens kijken naar wat ik allemaal doe en vooral naar hoe ik de dingen doe... Niet allemaal even verstandig, kwam ik tot de conclusie :-) De rest van vakantie maar eens rustig aan doen en proberen te ontspannen.

Dat ontspannen lukt de kinderen gelukkig wel, zo lopen ze (op de 'kerkdagen' na) iedere ochtend lang in hun pyama's rond. Daar genieten ze altijd erg van. Ze hebben alle fotoboeken die ze konden vinden naar beneden gehaald en heerlijk foto's zitten kijken. Ondertussen konden wij wat kleine dingetjes in huis aanpakken: opruimen, dingen regelen, een doosje voor de kringloop vullen met spulletjes die weg kunnen. 'k Heb een telefoontje gedaan naar de energiemaatschappij om ons enkeltarief om te laten zetten naar dubbeltarief. Ik had het afgelopen week voor de grap eens uitgerekend of het voor ons uit zou kunnen. Het bleek dat het nu al ietsje voordeliger is, dus als we er rekening mee gaan houden zeker. Al worden we er vast niet 'slapend rijk' van als de machines 's nachts hun werk doen ;-) het scheelt in ieder geval weer wat.

Verder kunnen we het radiatorfolie plakken van ons klussen lijstje afstrepen, het zit eindelijk op de muur. Hoeveel werk was 't nou eigenlijk? Hooguit een half uurtje. Dan vraag je je achteraf altijd af: waarom heeft het dan een jaar in de garage gelegen? Gelukkig zijn er in dat jaar wel allerlei andere klusjes gedaan, maar dan nog...

Morgen gaan we de hort op, schoonmoeder hoopt dan 65 jaar te worden! Reden om haar eens te verrassen en verwennen! Man is nu bezig om met schoonzus en zwagers het huis te versieren en een omaatje in de tuin te zetten ;-) Ik maak morgenochtend nog een lekkere taart en wil een cadeautje naaien. Het 'echte' cadeau ligt al bij zwager thuis. Dochter is ook al druk geweest, ze heeft dit vogeltje helemaal zelf gemaakt (op de oogjes na, die naaide ik vast)

Het ruikt nu helemaal naar lavendel, want dat moest er toch echt bij in :-) Erg leuk om haar zo creatief bezig te zien! Ik ben benieuwd wat oma er van vindt.

Vakantieblogje

2010-12-21T22:39:00.014+01:00

De eerste vakantiedagen zitten er op. In het weekend was het vooral het ontladen :-) nu komt langzaam de rust weer in lijven en hoofden terug... Twee weken bijna niets hoeven, wat langer blijven liggen 's morgens, je gedachten laten gaan, kleine klusjes doen, hoekjes opruimen, wat rommeldozen uitzoeken, eindelijk eens op zoek gaan naar dingen die al tijden op het wensenlijstje staan, bezoekjes afleggen, samen leuke dingen doen, plannen maken voor het nieuwe jaar...

Gewoon lekker vakantie dus, thuis...

Om gelijk goed te beginnen is m'n man zaterdag bezig geweest om de metalen garagedeur te isoleren, met materiaal dat hij via MP op de kop had getikt. Warm wordt het er niet van, wel een stuk minder koud :-) Volgende week wil hij ook nog de kieren dichtstoppen, je kijkt op sommige plekken zo door een spleetje naar buiten... Verder heeft hij de tochtstrippen in de gang gecontroleerd en gaan we het radiatorfolie (dat al tijden geleden bij de kringloop werd gekocht) achter de verwarming plakken. Alle beetjes helpen! En zoals het er nu naar uit ziet blijven we dit jaar met ons gasverbruik onder de 1000 kuub, een nieuw record.

De kerstvakantie is voor mij ook altijd een moment om terug te kijken en te dagdromen over het komende jaar. Over allerlei dingen, maar ook over blog gerelateerde zaken. Zo heb ik een stapeltje boeken uit de bieb gehaald om wat nieuwe bespaar inspiratie op te doen (want ons oude huis is nog steeds niet verkocht... een grote wens voor 2011: dat we in de loop van het jaar nog maar één huis bezitten :-), milieu tips op te frissen, 'groener' te worden. Detail was dat ik minstens tien euro aan boetes moest afbetalen... vergeten te verlengen... 'Mama', zegt dochter gevat, met een zeer brede grijns, volgens mij moet je dat boek daar -Zuinig leven voor Dummies- nog eens beter lezen...' (giebel-de-giebel) En op mijn leesstapeltje ligt ook het boek Consuminderen met kinderen, dat kreeg ik een poosje geleden als verrassingspost van Franca. Zo leuk & aardig! Straks in januari heb ik vast weer voldoende inspiratie om vaker te bloggen!

De kerstvakantie was geen kerstvakantie als er geen kerst werd gevierd... Dat staat komend weekend centraal in ons gezin. We vieren dit als een feest, maar wel op een wat sobere manier. Ik vind het een feest wat je vanuit verwondering mag vieren en bij verwondering hoort geen uitbundigheid en grote luxe. We maken het gezellig in huis (meer vanwege de donkere dagen dan voor kerst), zingen al weken samen kerstliederen na het eten, lezen met de kinderen boekjes over kerst. Met de kerstdagen eten we lekker, maar niet heel luxe. Misschien gewoon wat gourmetten, of we kopen een keer een scharrelkip. Dat vinden we normaal te duur, maar misschien doen we het nu toch een keer. Verder komen we met de familie bij elkaar, gezellig samen zijn en we eten we daar met zijn allen. Iedereen maakt een gerecht klaar, ik ben benieuwd.

Tot slot nog een voorvalletje met jongste. Hij is erg creatief met taal en af en toe komt hij dan met iets waar je de rest van de dag om zit te grijnzen... vandaag dus ook weer: Mam, weet je. Ik wil ook graag van die oorgeluidmakertjes. Heel veel kinderen uit mijn klas hebben die ook! Oorgeluidmakertjes... ? peinsde ik even. Ja, die wil ik, want ze zijn zo lekker warm aan je oren.
Ah... oorwarmers, bedoel je :-)

Van alles wat

2010-12-14T16:50:00.008+01:00

De afgelopen dagen hebben we heel wat verjaardagen bezocht, taartjes gegeten en (zieken) bezoekjes afgelegd. Zes verjaardagen in vijf dagen, dat gebeurt gelukkig niet iedere week al is het erg gezellig allemaal. Hier en daar wat zelfgemaakte kadootjes erbij gedaan, een naamshirt met helikopter voor een jongetje dat één werd, vilten hartjes om een geldkadootje wat op te leuken

en een theezakjeshoesje.Vriendin drinkt altijd graag haar eigen smaakje en neemt dat altijd mee onderin haar tas. Ze had mijn PIF kadootje gezien en wilde wel zo'n hoesje. Blijven de theetjes mooi heel :-)

We hebben tijdens één van de ritten het vers verzamelde noodpakket al kunnen gebruiken, wat problemen met de koplampen onderweg en de zaklamp kwam goed van pas toen we onder de moterkap moesten :-) En de kinderen konden nu mooi wegkruipen onder een warme deken. Verder neem ik de tip van iemand over om een thermosfles heet water mee te nemen met wat zakjes koffie, thee en soep. Want wat wordt je snel koud als je in je zondagse kleren staat te prutsen...

Naast alle gewone dingetjes die moesten gebeuren heb ik ons huis ietsje meer in kerststemming gebracht. Een boom hebben we niet, wel gezellige hoekjes, lampjes langs een boekenkast, kerstbakjes die op school gemaakt zijn, een kerststalletje dat dochter op de meisjesvereniging maakte...

De figuurtjes zijn gemaakt van kurken, watten, kralen en vilt... zo simpel, en zo leuk! Ze kwam met rode wangen van plezier en inspanning thuis. We hebben het een mooi plekje gegeven.

Tot slot nog een klein doe-het-zelf experimentje. Toen ik boodschappen vanmiddag deed, zag ik vanillestokjes liggen. Het schoot me te binnen dat ik ooit eens bij Henriëtte de tip had gelezen dat je voordelig zelf vanillesuiker kunt maken met fijne suiker en zo'n stokje.

Het potje staat nu in de kast, eens kijken of het lukt! En dan nu snel een wasje ophangen, een bed opmaken, eten koken en dan weer in de auto, op naar een andere stad voor een kort ziekenbezoekje en de laatste verjaardag van de serie.

(waarom zit ik eigenlijk dan òòk nog te bloggen, planning-technisch niet zo slim maar wel even leuk... ;-)

Stokjes gekregen

2010-12-13T23:41:00.025+01:00

Van Johanna en van Monique kreeg ik een stokje aangereikt met het verzoek of ik tien gedachten van vandaag met jullie wil delen.

De wekker gaat... blijf ik nog even liggen of sta ik gelijk op? Hopelijk zijn we op tijd klaar en is de dijk niet glad, zodat we op tijd in D.eventer zijn bij de chiropractor.
Gezellig om samen met de middelste alleen in de auto te zitten! Lekker samen kletsen en luisteren naar een gouden boekjes cd.
Als we thuis zijn moet ik snel een nieuwe was aanzetten voor ik naar de volgende afspraak ga, anders puilen de wasmanden morgen zo uit.
Het grote voordeel van veel weg zijn is dat het best netjes blijft in huis en je maandagochtend snel klaar bent met opruimen.
Op het adventstafeltje en wat lampjes na heb ik nog weinig 'aan kerst' gedaan... ik ga eens lekker wat aanrommelen vandaag en wat meer gezellige hoekjes maken.
Wat leuk, iemand bestelt een stapeltje sleutelhangers! Morgenochtend maar eens lekker aan de slag gaan met de verschillende bestellingen..
Wat een sneeuw ineens! Hopelijk kunnen we vanavond nog wel op bezoek bij een oom en tante een dorp verderop!
Manlief had wel eens andere schoenen aan mogen trekken voor we de deur uit gingen... ;-)
Hoe zouden de cavia's het hebben bij de opvang? Niet vergeten een mailtje te sturen.
Helperdehelp... straal vergeten dat de jongste kerstontbijt heeft vandaag.. Waarom doen ze het niet in alle groepen op dezelfde dag!

Er zijn al heel wat stokjes in de rondte gegaan bij de blogs die ik lees... aan wie ik hem zou kunnen doorgeven? Misschien aan Janneke en Franca?? Voel je vrij om het stokje al dan niet over te nemen!

Cavia's naar de opvang en noodpakketje

2010-12-10T17:18:00.009+01:00

Een paar dagen geleden is onze 'veestapel' wat kleiner geworden, de cavia's zijn weggebracht naar een speciale knaagdierenopvang. Vanwege de kou stonden die beestjes tijdelijk boven in de werkkamer, de deur goed dicht. Maar ik werd in de loop van de week steeds zieker & belabberder, lag maandag uiteindelijk zelfs met koorts op de bank. Die beestjes moesten dus echt weg en snel ook... Een dag later ging het alweer stukken beter, ben nu weer aardig op de been. Balen dat we ze weg moesten brengen, maar het is ook zo wat als ik in de wintermaanden ergens anders zou moeten logeren ;-)

Hier de cavia's in een pas aangelegd knaagdierenpretpark :-)

Al dagen loop ik te zoeken naar een blogonderwerp, mijn inspiratie zit wat in een dipje... Heel spannende dingen hebben we niet meegemaakt en voor de zoveelste keer bloggen over workshops hier thuis wordt ook wat saai. Vandaag heb ik toch een onderwerp gevonden: een noodpakketje voor in de auto. Komend weekend hebben we een heel aantal verjaardagen en rijden we alle kanten op. Ik bedacht me ineens dat we nog helemaal niets in de auto hebben gelegd voor het geval we eens pech krijgen, vast komen te zitten en het koud wordt... Zeker als we naar het Hoge Noorden afreizen bedenk ik me dit soort dingen, alsof daar alleen maar kale, gure vlaktes zouden zijn ;-) In de garage liggen nu een paar fleecekleden, drinken, wat mueslirepen en rozijnen, waxine lichtjes en terracottapotjes (die werken na verhitting als een soort mini kacheltjes) klaar. Misschien ook nog maar een zaklamp (en Donald Duckjes) erbij leggen en dan kunnen we de eerste pechtijd vrolijk doorstaan.

Schiet me te binnen dat ik het noodpakket in huis ook wel eens op orde mag maken... De overheid maakt hier regelmatig reclame voor, maar het blijft bij goede voornemens. We hebben een paar dingen in een kratje op zolder staan, een gaslamp en brandertje van de camping, de wereldontvanger, wat kaarsjes enzo. De rest van de spullen kunnen we zo pakken van achter de schotten. Eten heb ik er nog niet staan, dat moet nog steeds gebeuren... Ik denk altijd: "ach.. ik heb vast wel de tijd om even in de kelderkast te duiken voordat ik naar boven ren." Maar stel dat er iets met het water mis is, dan hebben we bijna niets te drinken. Een paar pakken water in huis zou dus best verstandig zijn.

Hebben jullie ook een noodpakket in de auto en/of in huis liggen? Vergeet je het ook steeds, net als ik? Of maak je je er niet zo druk over?

Zelfgemaakte hoestsiroop

2010-12-05T20:42:00.002+01:00

In mei was ik met de kinderen op stap geweest om jonge uitlopers van dennenbomen te verzamelen. Ik wilde namelijk proberen om zelf hoestsiroop te maken. Dennensiroop werkt slijmoplossend en verlichtend bij hoestbuien en verkoudheid en daarmee is het dus een handig middeltje om in de kast te hebben staan in de winter.

In mei ging het potje zo de kast in om een tijd op een donkere plek te staan

En zo kwam het er de afgelopen week weer uit

Onze eerste zelfgemaakte hoestsiroop! Het smaakte goed en werkte verzachtend. Voor dochter deed ik er nog een klein beetje honing door (dat werkt ook verzachtend en ontsmettend). Zo zakte het gehoest gelukkig snel af en kon ze gaan slapen.

Volgend jaar hoop ik het opnieuw te gaan maken. En dan in een veel grotere pot, want er blijft niet veel siroop over als je de takjes eruit hebt gehaald.

Volg de pepernoten

2010-12-05T17:26:00.005+01:00

Nadat gisteren de familie onze kant op was gekomen door de sneeuw

werden er door dochter voorbereidingen getroffen

voor een gezellig, heerlijk avondje...

En toen alle hulppieten en een hulpsint hard liedjes aan het zingen waren

werd er flink op de ramen geklopt en gebeld.

Er stond ineens een piepklein zakje in de gang

met een gedicht van vergeetpiet.

Hij was helemaal vergeten

waar hij de zakken met kadootjes ook alweer neer had gezet!

De hulppieten gingen snel op zoek

en volgden het pepernotenspoor naar boven

(één van de pieten verzamelde al lopend pepernoten onder zijn muts :-)

Gevonden!

De pakjes stonden op zolder!

Maar die vergeetpiet had zijn handen wel eens mogen wassen ;-)

Ik moet misschien de sint een briefje sturen,
want het is hier ieder jaar bal met die zwarte handen...

Vandaag waren ze heerlijk aan het spelen.

Vooral de k.abouterplankjes vallen erg in de smaak

net als de pepernoten...

Zelfgemaakte cadeautjes

2010-12-03T21:24:00.007+01:00

Vanochtend had ik een verjaardag van een vriendin. Een high tea - erg gezellig en lekker. Ik had een tas gemaakt voor haar, vond het echt een leuk cadeautje om aan haar te geven. Tegelijk vond het wat spannend om te geven, omdat het 'alleen maar' zelfgemaakt was en ik er deze keer geen gekocht kleinigheidje bij had gedaan...

Ze vond het gelukkig erg leuk, juist omdat ik het speciaal voor haar gemaakt had. Achteraf denk ik dan: waarom deed ik nou zo moeilijk? Waarom zag ik er zo tegen op om een handgemaakt cadeautje te geven?

Een jaartje geleden heb ik eens geblogd over het geven van zelfgemaakte cadeaus. Eén van de dingen die daaruit voortkwamen is het blog Zelfgemaakt van mij - voor jou dat ik sinds die tijd met MiekK's beheer. Verder heb ik veel zelfgemaakte kleinigheidjes gegeven, als bedankje, als 'zomaar' cadeautje, voor een kinderfeestje. Ik heb niet gemerkt dat iemand het niet leuk vond, vaak waardeerden mensen het zelfgemaakte juist. Zelfgemaakte verjaardagscadeaus geven voelt als een nieuwe stap. Hoe leuk ik het ook vind om juist dit soort verrassingen van anderen te krijgen, het geven roept toch wel stress op. Voelt iemand zich niet tekort gedaan door een 'goedkoop' (want zelfgemaakt) cadeau? Maar dit is 'stress' waar ik me niet langer door wil laten tegen houden, want ik heb er plezier in om iets persoonlijks te maken voor iemand. Dus.. af en toe toch maar een sprongetje in het diepe wagen...

En nu een sprongetje naar boven ;-) Ik ga de laatste pakjes inpakken en gedichtjes schrijven. Allemaal gekocht dit jaar, want het valt zo op als er cadeautjes komen van dezelfde stof die hier op de plank ligt... De jongste had ook al allerlei kanttekeningen bij de sint en pieten op school... die mijter klopte niet, het was vast een nepperd die sint en de piet was gewoon de moeder van V. :-)

Tafeltje voor advent

2010-12-02T23:02:00.006+01:00

Tussen de verjaardagsdrukte en het regelen van de pakjes voor de sint door

wilde ik een hoekje maken voor advent.

Ik had een strokrans liggen om zelf mooi te maken,

maar het mos zit inmiddels nogal vastgevroren in de tuin

de klimop ligt bevroren onder de sneeuw...
(en 'k ben er te zuinig en te lui om er voor naar het tuincentrum te rijden
als het in principe in de tuin groeit)
Die krans maak ik dus maar later :-)

Ik had ondertussen bij Een beetje groener dit ideetje opgedaan, met jampotjes,
ook erg leuk en gezellig!

Een klein tafeltje met vier kaarsjes in een potje,

iedere week mag er een potje open en steken we een extra kaarsje aan.

Na pakjesavond haal ik de doos met kerstspullen tevoorschijn

en komen de kerstboekjes en cd's bij dit tafeltje te liggen.

Zo willen we af en toe even stil staan in deze drukke maand,

om straks met verwondering het kerstfeest te kunnen vieren.