opgelucht en dankbaar

de afgelopen periode hing er een onbestemd wolkje boven ons hoofd

bij mijn laatste controle was er 'iets' gezien

dat op zich geen kwaad kon - maar dat er ook niet hoort te zijn

iets dat nu geen kwaad kan - maar in de toekomst misschien wel

met poliepen weet je het nooit zeker... het kan zomaar anders worden
- de schrik van vorig jaar heeft een plekje, maar is nog niet vergeten -

daarom ging mijn specialist er diep over nadenken

of hij zou gaan opereren of het gewoon zou gaan vervolgen

"tot over drie weken, dan bel ik je terug..."

  

tja.. en dan zit je ineens weer in een soort van pauze-stand
en - al was ik er op zich aardig rustig onder -
je wordt toch opnieuw met je neus gedrukt

op de kwetsbaarheid van het leven, van je gezondheid

de plannen die je maakt, afspraken die je wilt plannen...

alles staat ineens weer 'in de wacht', is onder voorbehoud

tot straks.. na het telefoontje...

vandaag kregen we gelukkig goed bericht: voorlopig geen operatie!

het kan geen kwaad, zoals het er nu voorstaat

ze houden me gewoon goed in de gaten

"en tot volgend jaar dan maar..."
klonk een stuk beter dan "we maken binnenkort een afspraak"
zoals ik eigenlijk een beetje had verwacht...

er valt voor nu een last van ons af, ik voel me opgelucht en blij

m'n leven kan voorlopig weer van de pauze-stand af

  voluit leven, plannen maken & doen, delen, ontvangen, genieten, samen zijn
   het leven leven, in dankbaarheid!