Lentefeest en smeerwortel

Gisteren ben ik nog een tijdje druk geweest met de naaimachine. De kinderen moesten verkleed naar school, dochter omdat juf jarig was m'n oudste zoontje voor het lentefeest. Onze verkleedkist zit vol met 'onzin' kleren als oude vesten, hoeden, stropdassen, wat politiespullen enzo, maar geen èchte thema-kleren. Om toch leuk voor de dag te komen (zonder er geld voor uit te geven) moest ik dus even creatief aan de slag. Zoon wilde wel als bij verkleed zijn, dus een oud t-shirt uit de kast gehaald en gepimpt tot bijenshirt. Een bij op de wang geschilderd en klaar was hij... (en oh.. wat wilde hij graag steken :-) Dochter is uiteindelijk als kokkin gegaan en is in haar schort met wat bakspullen naar school gegaan. Ze heeft een reep chocola met een stoffen hart gegeven, dat ik gisteren nog 'even snel' in elkaar wilde zetten. Als je 'even snel' wilt zijn valt het vaak tegen en ik was er toch nog lang mee bezig, maar toen was hij wel naar mijn zin. Vooral als ik iets weg geef ben ik erg kritisch, lastige gewoonte als je eigenlijk te weinig tijd hebt ;-)

Het lentefeest was erg gezellig, mooi weer en alles liep zoals we gehoopt hadden. De kinderen hebben zich goed vermaakt met de spelletjes, het springkussen, de dieren en een pony waar ze op mochten rijden. Aan het eind kregen ze allemaal een kuikentje mee, dus we zijn weer een huisdier rijker ;-)

Binnenkort nog even een keer terug naar de boerderij. Toen ik de spelletjes aan het klaarzetten was zag ik veel smeerwortelplanten staan. Die zocht ik al een tijdje om smeerwortelzalf van te maken: goed voor builen, bulten, blauwe plekken en kneuzingen. Ideaal voor onze jongens, want die sparen momenteel butsen en deuken. Je kunt het niet in de winkel kopen, omdat het in hele grote hoeveelheden niet zo veilig schijnt te zijn. Maar als je het als zalf gebruikt is er niets aan de hand, vertelde een herboriste tijdens een workshop over kruidenzalf maken. Een ander huismiddeltje voor builen en bulten is om direct boter op de bult te doen. Dat houdt de zwelling wat tegen en het wordt een stuk minder blauw. Deze methode getest door onze wildebras van 4 en de bult was aanzienlijk kleiner en sneller weg dan ik op grond van de valpartij had verwacht. Ik hou wel van dit soort middeltjes, puur natuur, voordelig en vaak binnen handbereik.

Lammetje in de klas

Lammetje, lammetje in de wei.... in gedachten neuriend en vol verwachting liepen we naar buiten. Om één van die wollige, krullige lammetjes op te halen. Toen de medewerkster van de kinderboerderij het hek opendeed, liep er een klein geitje naar buiten. 'Kijk, hier is het lammetje, ze loopt gewoon achter je aan!!' (stilte) 'Uhhhh.... o ja.... '(stilte) 'We dachten eigenlijk aan zo'n wollig lammetje' 'Oh, maar dit is ook een lammetje hoor! Zo mak als het maar kan.'

Ach, wat maakt het ook uit. Het geitenlam hobbelde inderdaad achter ons aan en het was super om die kleuterkoppies te zien! Het geitje kreeg de fles, liep een rondje door de klas en werd door zo'n 90 paar handjes geaaid.

Geitje teruggebracht, missie volbracht. Geen toestanden in de auto, geen vangacties op straat, niets van dat alles (wat ik stiekem had bedacht). Het was in één woord fantastisch, zelfs dat momentje dat ik hem even vast moest houden omdat collega-moeder-en-organisator in de auto ging zitten. 'k Kreeg zelfs even spijt dat ik het vasthouden van 't beestje in mijn dierenhuiver had afgeschoven ;-)

Verder de laatste puntjes op de i gezet, woensdag wordt het vast een super lentefeest!

Voorbereidingen kleuterfeest en broodbakken

Ookal wonen we hier nog maar net, op de een of andere manier heb ik het al weer helemaal druk. Allerlei afspraken en regeldingen, aan het huishouden kom ik bijna niet toe (fijn dat er altijd zoveel andere nuttige dingen te doen zijn ;-). Natuurlijk heb ik een deel mezelf op de hals gehaald. Volgende week hebben de kleuters een lentefeest op de kinderboerderij in de buurt (als schoolreisje) en ik had aangeboden om mee te helpen, leek me handig om zo mensen te leren kennen. Het is erg leuk om zo samen de schouders ergens onder te zetten en ik heb inderdaad al heel wat leuke contacten opgedaan. Nadeeltje is dat ik nu gelijk bij de activiteitencommissie in het vizier kwam en gevraagd ben of ik daar lid van wil worden. Uhm... dat was nou ook weer niet mijn bedoeling, wil nog even rondkijken wat er allemaal te doen is en wat me leuk lijkt.

Het feest wordt erg leuk, het spetterende begin is dat we met een lammetje de kleuterklassen rondgaan maandag om de uitnodigingen rond te brengen. Duimen maar dat het beestje zo mak is als ze gezegd hebben, ik ben niet zo'n held met dieren :-)

Verder heb ik de afgelopen week kiembonen gekocht en ga ik zelf tauge en alfa-alfa kweken. Leek me wel een leuk experimentje in het kader van de 'zelfvoorziening'. Als het lukt heb ik altijd verse, voordelige kiemen in huis, gezond en lekker!

En ik heb me voorgenomen om zelf vaker brood te bakken. De broodlucht kwam nog net niet de computer uit toen ik een poosje geleden de foto's op de weblog Eenvoudig leven zag... Ik wilde het nog eens gaan proberen, maar dan zonder broodbakmachine. Bakken met dat apparaat is me vrijwel nooit goed gelukt: te harde korsten, niet goed gerezen, halve brood losgewrikt als de haken weer eens bleven steken... Daarom nu een ouderwetse poging: een bakblik gekocht, kneden maar en in de oven. Die kunnen we na een kleine aanpassing gebruiken. Hij stond strak tegen de koelkast aan, dus je verwarmde niet alleen het baksel in de oven, maar ook de koelkast... Dan lukt het wel met je kWh's, die vliegen erdoor :-) De koelkast staat nu op de vriezer, zo kunnen we er makkelijker bij en de oven kan een gerust hart gebruikt worden. We hebben deze week genoten van een wit vlechtbrood en een volkoren brood, veel lekkerder dan uit de machine! Het kneden is inspannend, maar geeft ook rust in mijn hoofd heb ik gemerkt. Kijk... en dat is weer handig als je zoals ik allerlei klussen, activiteiten en regeldingen aan lijkt te trekken.

Schoolproject

Gisteren een flinke stapel spelletjes- en knutseldozen uitgezocht en opgeruimd. Er komt schot in de zaak :-) Gelijk twee tasjes gemaakt voor de rommelmarkt op school. De kinderen hebben een projectweek gehad rond het boek: Een hoed voor Iwan. Ik kende het boek zelf niet, maar het gaat er in het kort over dat iedereen een eigen 'hoed' heeft, die hoed staat in het boek symbool voor waar je goed in bent. Iedereen is ergens goed in en iedereen kan iets anders. Mensen praten elkaar soms allerlei hoeden aan 'dat vind ik nou net iets voor jou' terwijl je dat zelf helemaal niet zo ziet. Dan loop je met een hoed die niet bij de past en dat kost erg veel energie. Je mag er zijn met de hoed die jij (van God) hebt gekregen en je mag ontdekken welke hoed dat is. Niet alleen leerzaam voor de kinderen om daar eens over na te denken ;-)

Op allerlei manieren zijn ze bezig geweest. Ze mochten ook een eigen pet versieren met hun eigen talent. Wij hebben een knappe spoorwegbouwer in huis en een lieve dierenverzorgster in dop:


Leuk om te zien hoe ieder kind zo gewaardeerd werd om zijn of haar eigen 'knappe' kanten en dat de kinderen dit ook bij elkaar leerden zien en waarderen. Vanavond was de afsluiting met o.a. het bewonderen van de werkjes en een rommelmarkt voor de Clini Clowns, die hun talent gebruiken om zieke kinderen even blij te maken. Met lege handen thuiskomen is beslist geen talent in huize Jente en die twee tasjes die de deur uitgingen zijn er nu met andere inhoud weer ingekomen (maar leuk, leuk, leuk...)

We waren vrij laat thuis, door- en doornat tot aan mijn kleine teen na de -tigste regenbui vandaag. De kinderen nog even lekker koekjes gegeten die ik ook op school had gekocht, pakje drinken erbij om het extra feestelijk te maken. En nu moet ik nog maar eens kort aan de slag gaan, mijn huishoudtalent inzetten, uh... ontplooien om hier de laatste dingen aan kant te maken. Zou bloggen ook onder talenten vallen? Dan ben ik net in ieder geval nog even goed bezig geweest ;-)

Wennen op school en veel inpakken

De eerste muren hebben inmiddels geen behang meer, het plafond in de huiskamer is gewit, de keukenkastjes schoon gesopt... er wordt gewerkt in het nieuwe huize Jente. Heerlijk om er na al die maanden aan de slag te kunnen gaan. En we krijgen er steeds meer zin in om daar een nieuwe start te gaan maken met ons allen.

De kinderen vinden het er super, ze hebben vanmiddag een hele tijd gespeeld met een buurmeisje dat gewoon aan kwam lopen. En dat nadat ze een hele leuke ochtend op hun nieuwe school hadden gehad. Dochter eerst weggebracht naar haar klas, binnen mum van tijd was ze omringd door een aantal meisjes uit haar klas. Ze had niet eens in de gaten dat ik wegging, zo druk had ze het met kletsen! Ik had haar al wel gedag gezegd hoor, ben niet zo maar weggeglipt :-) Ze mocht gelijk hulpje van de dag zijn en allerlei klusjes voor de juf doen, zoals werkjes uitdelen. Ja, ze heeft zich prima vermaakt en hoopt dat het na de vakantie net zo leuk zal zijn als deze ochtend. M'n oudste zoontje had even wat startproblemen en moest ik met lichte drang de klas inschuiven :-) Hij vond het reuze spannend allemaal, al was het ook wel interessant dat hij de derde in klas zou zijn met dezelfde voornaam. Handig voor de juf ;-) Ik ben er een uurtje bijgebleven en toen ze buiten gingen spelen was het ijs gebroken en heeft hij ook een hele leuke tijd gehad. Een hele opluchting dat de start zo soepel is verlopen, dan is de drempel na de voorjaarsvakantie ook niet zo hoog en kunnen ze met minder buikpijn naar school toe.

Verder wordt er druk opgeruimd en ingepakt, ieder ritje naar ons nieuwe huis is met een volle auto op de heenweg. Bijna tussen de bedrijven door de verjaardag van mijn man gevierd, die was gisteren jarig. En er wordt afscheidskoffie gedronken bij deze en gene, ook belangrijk :-). Gisteren kreeg ik tijdens zo'n koffiebezoekje een houten speelhut op palen met glijbaan toegezegd, hun kinderen zijn er te groot voor. Of wij belangstelling hadden.... daar zeg ik geen nee tegen. Om de ruilkring rond te maken heb ik haar een paar grote planten of buxus aangeboden waar onze tuin royaal mee is voorzien. Prachtig om te zien, maar niet praktisch met drie rondrennende kinderen. Nou, dat konden zij wel gebruiken en zijn we allebei blij.

Schoolontbijt

]Vanochtend ontbijten op school! Het nationale schoolontbijt, waar onze school dit jaar aan mee mocht doen. De kinderen vonden het geweldig, al vond mijn zoontje het ook best spannend. "Ik eet liever nu thuis een broodje". Al te veel onduidelijkheid, daar kan hij niet tegen, dan gaat ie een beetje stuiteren. Maar omdat ik klassenmoeder ben mocht ik bij hem in de klas helpen en dat vond hij dan ook nog wel interessant en stoer.
Gezellig zo'n hele klas vol kleuters! Ze waren super lief en zaten heerlijk te smullen van de bolletjes, het fruit. Hier en daar werd een eitje gepeld. Voor onze jongste was ook een stoeltje klaargezet en zat hij als 2-jarige stoer tussen de grote jongens. Een hele leuke ochtend en leuk dat ik daar dan een kijkje bij mag nemen als klassenmoeder.

Na afloop was er nog ontzettend veel over. Alles uitgezocht en verdeeld. In de kofferbak drie grote dozen voor de voedselbank, die breng ik straks even weg. En de aangebroken spulletjes ... die mochten de moeders en juffen meenemen. Ik vind dit soort extraatjes altijd erg leuk. Vele kleintjes maken een grote... denk ik dan altijd maar.