Gesprekken bij de afwas

Bij gebrek aan vaatwasser wassen we alles altijd gewoon af met teiltje, borstel en theedoek. Het voordeel ervan is dat je toch een tijdje samen bezig bent (in ons geval een heel tijdje, want vanwege het onhandige velletje op mijn handen was ik overdag zelden af). Soms hebben we dan een gezellig babbeltje, soms staan we in gedachten verzonken ons werk te doen, soms hebben we een goed gesprek. Wat gisteren begon als een babbeltje, kwam in een heftige stroomversnelling terecht en eindigde gelukkig in een verstandig gesprek en een gezellig bakkie koffie.

De aanleiding was een babbeltje over het gesneuvelde koffiezetapparaat, de stroomversnelling kwam door mijn opmerking het even uit te stellen, eerst te sparen en ook andere dingen uit te stellen. In het goede gesprek kwamen we erop uit dat ik soms teveel in de toekomst de dingen op zeker wil stellen. Gelukkig heb ik een verstandige man, wat nuchterder dan ik ben op van die 'het vliegt me even aan' momenten. Ook de feiten maakten me weer wat rustiger, een koffiezetter kan er heus wel vanaf en ook al die andere onverwachte rekeningen. Oorzaak van mijn piekeraties is toch het huis dat we nog steeds niet verkocht hebben en de onzekerheid hoelang dit nog gaat duren. Normaal maak ik me niet zo snel druk over geldzaken.

Goed gesprek werd voortgezet bij een vers bakkie ouderwets lekkere koffie, samen op de bank (hè, dat was lang geleden ;-). We blijven gewoon het huidige spoor volgen, doen geen al te grote ingrepen in de budgetten, maar gaan creatiever om met wat we al hebben, blijven dingen in huis zelf doen en willen de kringloop en marktplaats nog meer benutten.

Tot zover het verslag van onze afwasgesprekken.

Om woord bij daad te voegen zal ik de komende tijd onze 'hol niet naar de winkel maar denk creatief' projekten op m'n blog zetten. Om mezelf een stok achter de deur te geven om ook werkelijk aan de slag te gaan en misschien kan iemand anders er zijn voordeel mee doen.

Ouderwets lekkere koffie

De koffie wordt hier sinds afgelopen weekend weer ouderwets gezet. Na vele jaren trouwe dienst heeft de oude het opgegeven. Ik mag niet klagen, ik wilde al jaaaaren een koffiezetapparaat mèt thermoskan en nu ben ik geheel onverwacht voorzien ;-)

Op een iets minder bewerkelijke variant van koffiezetter-met-thermos zal ik nog even moeten wachten. Het regent hier werkelijk rekeningen, naheffingen en onverwachte kosten en op de één of andere manier zijn dat zelden rekeningen met een getal van twee cijfers. Tijd om een aangepast financieel plan te maken voor het laatste kwartaal, eens kijken of er nog een paar 'vele kleintjes' bij elkaar te sprokkelen zijn...

De kinderen hebben vrij, komt goed uit wat er spookt een griepgolfje door ons huis. Kunnen ze even lekker bijkomen, want de één na de ander heeft koorts en keelpijn. Gelukkig is het een kortdurige versie. Zoon weet wel waar het vandaan komt, gisteren riep hij (voor zover roepen mogelijk was) verontwaardigd onze slaapkamer in: "Mama, het komt door jou dat ik nu keelpijn heb!" De grote aanstichtster van alle ellende is inmiddels redelijk op de been, we gaan er maar een gezellig dagje van maken.

Dromen, plannen maken & aan de slag

Vorige week schreef ik over een leuke vacature die voorbij kwam. Gisteren heb ik de knoop doorgehakt om toch niet te solliciteren. Ik ben nog steeds enthousiast over de functie, een prettig telefoongesprek gehad. De teamleider vertelde dat als je de baan zou krijgen, je ongeveer gelijk aan de slag moest. Vanwege de praktische kant (hoe vind ik op zo'n korte termijn een flexibele oppas?) heb ik besloten dat ik maar moet wachten tot een ander moment. De week zou dan helemaal draaien om die paar uren dat ik werk, om het regelen van de oppas en opvang. Dat zag ik niet zo zitten en ik wil ook niet die paar maanden dat de jongste nog thuis is met hem van het ene naar het andere adres gaan omdat ik zonodig wil werken. Heel verhaal wordt het weer merk ik, moet het blijkbaar nog een beetje een plekje geven. Vaak heb je dan veel tekst nodig :-)

Jammer voor dit moment, maar ik heb thuis ook genoeg te doen. De naaimachine was even de deur uit voor onderhoud. Nu 'ie terug is kan hij flink aan de slag. Het afgelopen weekend kreeg ik van iemand een flinke bestelling en ik had ook al zes artikelen voor iemand anders op de planning staan. Genoeg te doen dus de komende tijd! Dit 'deeltijd-baantje' krijgt steeds meer vorm. Na wat dromen en het maken van plannen heb ik een poosje geleden besloten om een klein webwinkeltje op te zetten. De meeste dingen maak ik tot nu toe op bestelling. Het leuke daarvan vind ik dat het dan helemaal past bij degene die het graag wil hebben. Maar er komen ook artikelen in het winkeltje die al klaar zijn en die wachten op een enthousiaste koper :-)

Een groot deel van de opbrengst is voor een alfabetiseringsprojekt in Afghanistan. Een goede vriendin werkt in dit projekt en ik wilde graag iets meer doen dan 'alleen' wat geld overmaken. Ik wilde iets doen waardoor ik me meer betrokken kon voelen. Toen ontstond dit plannetje en van een plan komt een plan... binnenkort ga ik thuis ook de eerste workshop 'T-shirt pimpen' geven. Als het bevalt wil ik dat vaker gaan doen, gezellig bezig zijn, iets moois maken en ondertussen het werk van Serve in Afghanistan steunen... 'k heb er zin in.

Nieuwsgierig? Kom hier rustig een kijkje nemen!

Knip knap bij de mama-kapper

De doe-het-zelf-afdeling in ons huishouden is de afgelopen zomer uitgebreid met een kapperszaakje. Niet voor iedereen hoor, het is alleen voor jongens, kleine jongens (die nog niet gehinderd worden door vraagstukken als: zit mijn haar wel cool ?) . Alleen zij hebben het voorrecht om naar de mama-kapper te gaan, zoals ze dat noemen en ze klinken er trots bij. Computer aan of een DVD-tje in de speler en dan knip-knap... aan de slag.

Gelukkig is er nog niemand weggelopen zoals Jip, maar geduld moeten ze wel hebben. Het moet er wel 'echt' uitzien en niet als een sneu geval van 'moeders aan de slag'. Toen ik de jongste voor de eerste keer had geknipt ging ik werkelijk naast mijn schoenen lopen, het zag er zo mooi uit! Ik kon het bijna niet geloven. Na het tweede kind werd ik terstond weer nederig en trok mijn schoenen snel weer aan, om gel te halen van boven en om te kijken of er nog wat model in te krijgen was. En dat terwijl hij alleen maar stekeltjes hoefde te hebben en de jongste een wat langer model (met twee kruinen) heeft. Ik baalde er best van, al viel het volgens anderen reuze mee...

Deze week staat de mama-kapper weer in de agenda. De jongste ziet er weer netjes uit, de oudste moet nog. Moet nog even een drempeltje over ;-) Heel erg leuk om te doen vind ik het niet, ik ben mijn roeping niet misgelopen. Maar het scheelt wel een leuk bedragje per knipronde, daar was het om begonnen en daar doe ik het dan voorlopig maar voor.

Dagje uit

De afgelopen tijd komt het niet zoveel van bloggen. Als je het positief bekijkt betekent dat dat ik genoeg te doen heb. Nog positiever is dat ik genoeg leuke dingen te doen heb :-) Maar ik mis het wel een beetje. Daarom nu toch een berichtje, al is het al laat en ben ik net thuis.

Het afgelopen weekend zijn we met zijn allen een dagje uit geweest naar Drouwenerzand in het kader van '9 jaar getrouwd'. Opa en oma waren ook mee, een wat royaler verjaardagskado voor m'n schoonvader (en schoonmoeder, als bedankje voor alle hulp rond de verhuizing). We hebben ons prima vermaakt en het was prachtig weer. Heerlijk ook als je zo ongeveer de enige volwassene bent die het schommelschip met stevige maag doorstaat. Dan mag je namelijk vaker mee met je nageslacht (dat van geen ophouden weet ;-) Gelachen hebben we wel, want dat hielp erg goed tegen die gekke kriebels als je naar beneden suist. Grappig om te zien hoe mensen kijken bovenin het schip, vlak na de afdaling (de foto van mezelf was ook bijzonder grappig ;-) Naast dit suizende schip waren er veel andere, minder maagbelastende attracties. Voor iedereen was er wel iets leuks te doen. 'k Vind dit park daarom een echte aanrader, ook budgettechnisch redelijk aanlokkelijk want het eten en drinken zit bij de prijs in. Er schijnen ook kortingsbonnen op internet te staan, maar daar dacht ik pas 's avonds weer aan... Omdat we al vrij noordelijk gereden waren hebben we gelijk een verjaardagsbezoek afgelegd aan familie die nòg noordelijker woont. Al met al een gezellige, feestelijke dag.

The day after was even afzien, de middelste stuitende 's morgens zo ongeveer de kerkbanken uit. Na wat denkwerk over het 'hoe en waarom' zijn we uitgekomen bij alle ranja die hij in de loop van de dag getapt heeft in het pretpark. Je mocht daar onbeperkt bijvullen: rood, geel of groen. Dat heeft hij gretig gedaan en hij leed waarschijnlijk aan een overdosis kleurstoffen. Thuis hebben we dit bijna niet, snoep of ranja met kleurstoffen en waarschijnlijk dus maar beter ook. In de loop van de middag werd hij weer rustig, gelukkig maar, want het was bijna zielig hoe hij met zijn onrust zichzelf in de weg zat. Wat een effect heeft zulk spul dan! Ik sta er nog steeds een beetje van te kijken als ik erover nadenk.