24 mei 2010

De tijd vliegt...

Het is alweer bijna een week geleden dat ik wat van me heb laten horen, zie ik ineens. De tijd vliegt voorbij, veel bezig geweest in de tuin en moestuin. Niet alleen begint de eerste groente lekker te groeien nu het wat warmer wordt, 'k heb vandaag alleen al tussen de aardbeien een hele emmer onkruid vandaan geplukt... vanaf nu alles maar goed bijhouden anders wordt het weer zo'n klus. Terwijl ik druk was met het onkruid heeft m'n dochter alles flink nat gemaakt met de gieter, het was erg droog en de slaplantjes hingen er wat verlept bij. Daarna heeft ze spinazie geplukt, een mooie hoeveelheid voor een salade of om te roerbakken.




En dit lekkers zorgt voor heel wat discussie onder de kinderen: mag iemand hem in zijn eentje of moet hij door drieën? Het is de enige die al zo groot en rood is, dus ik denk dat het drie muizehapjes worden :-)


Zaterdag hebben we samen met familie en vrienden feest gevierd, heerlijk in de tuin! Het is de enige verjaardag in ons gezin die buiten gevierd kan worden, de rest is het najaar of de winter jarig. Buiten in het zonnetje voelt het altijd extra gezellig en feestelijk!


Zondag gingen we eerst samen naar de kerk, daarna hebben we wat spullen bij elkaar gezocht om naar zwager en schoonzus te gaan die in de buurt op een boerencamping stonden. De kinderen hebben lekker gespeeld met hun neefje en wij zaten heerlijk lui voor de tent te genieten van de zon, van het campinggevoel.


En dan zit het er voorlopig weer op met de vrije dagen en lange weekenden. Nog een paar weken school en dan is het hier alweer zomervakantie. We kregen afgelopen week bericht dat het meisje uit Parijs dit jaar weer bij ons komt, dit bleef lang onzeker. Maar nu we weten dat het doorgaat, moet ik maar eens op zoek gaan naar een basis cursus Frans om de taal weer op te halen. We zijn erg benieuwd hoe het dit jaar zal gaan, vorig jaar was het naast gezellig en mooi ook vrij intensief. Nu zij ons een beetje kent en wij haar verwacht ik dat het makkelijker zal zijn, maar dit blijft natuurlijk afwachten.

18 mei 2010

Hieperdepiep hoera!



Al weken naar uitgekeken
alle nachtjes afgeteld
al heel vroeg wakker want...
vandaag eindelijk jarig,
eindelijk 6 en super groot!!

En wij denken terug die dinsdagochtend 6 jaar geleden. Terwijl mijn man dacht dat hij alle tijd had om terug te komen van zijn werk en nog even wat fruit kocht op de markt waar hij langsliep, liet ik ondertussen de buurman door de voordeur binnen, verschoonde de luier van dochter omdat ik vond dat ik de buurman niet met een stinkbroek op mocht schepen, kwam door de achterdeur de verloskundige binnen, die wat verbaasd keek toen ze mij op de grond een luier zag verschonen, die steeds achter me aanliep naar de keuken als ik een wee wilde opvangen. Net toen ik wat ongedurig begon te worden kwam m'n man binnen, oprecht verbaasd dat het zo druk was thuis en dat iedereen zich afvroeg waar hij nu bleef :-) Wist hij veel dat het deze keer geen anderhalve dag zou duren zoals bij dochter, dat we gelijk door konden lopen naar boven en dat we anderhalf uur later een stevig ventje in onze armen zouden hebben (dat laatste stukje duurde eventjes, hij had geen zin om er uit te komen en we moesten bijna alsnog naar het ziekenhuis).
Een klein, nieuw mensje in huis, in ons gezin, in ons hart.
Toen feest om hem, nu feest met hem!

17 mei 2010

Leesvoer met impact

Gisteren wilde ik me 's avonds installeren op een fijne stoel, kopje koffie erbij en dan lekker lezen. De No Inpact Man lag al klaar, het water kookte en ik wilde de koffie opgieten. Maar waar-o-waar lag het filter. Overal gezocht, zelfs buiten bij de compostbak (misschien was m'n man hem vergeten mee terug te nemen na het leeggooien?) Maar ik wilde persé met een kop koffie op m'n stoel kruipen (zo verslaafd ben ik wel), dan maar even behelpen...


Gekker moet het toch niet worden dacht ik, vond het eerst super stom dat ik dit deed. Voor een bak koffie nog wel. Maar het lukte en ik vond het eigenlijk ook wel grappig, mijn geklungel. En m'n gedachten gingen verder: waarom moet je altijd alles op de 'gewone' manier doen? Standaard dingen zijn vaak wel praktisch, maar die zijn ook maar gewoon ooit eens bedacht en vervolgens doe je dat dan altijd. Zonder na te denken, zonder kritische kanttekeningen te maken, je vergeet bijna dat er alternatieven zijn die ook prima werken.

Met deze gedachten al rondspinnend in mijn hoofd ging ik lezen. 'k Vond gelijk een stuk herkenning, want al in het eerste hoofdstuk loopt de NIM hier tegen aan: je doet de dingen gewoon omdat je ze doet, lekker makkelijk, lekker snel en efficiënt. Maar wat een bergen afval veroorzaken we hiermee. Hij had alles van een week opgespaard en grotendeels uitgesorteerd in soorten afval en hij schrok zich een hoedje. En besefte hij zich ineens: al dit afval houdt niet op mijn afval te zijn als het in de vuilniswagen de straat is uitgereden. Het blijft bestaan, vaak jarenlang. Daarom wil hij het radicaal anders gaan doen en geen afval meer produceren (als stap één van zijn missie om klimaat-neutraal te leven). Hij moet flink zoeken naar alternatieven daar in New York.

Ik bleef maar lezen en veel te laat kwam ik in bed. Veel te lang bleef ik nog denken. Het boek is nog niet uit, het moet nog een beetje bezinken en ik wil de vertaalslag nog maken naar mijn eigen Nederlandse leventje. Wordt vervolgd...

***

En het filter... dat stond (heeeeel logisch) in de tuin onder een tafeltje. Om beter op de jongens te kunnen letten had mijn man voor een keer buiten koffie gezet :-)

15 mei 2010

Er alleen op uit

Na een paar dikke, dikke knuffels, een olijk "Ik zal je missen mama, en je gemopper ook... want papa moppert lang niet zo leuk" en met flink wat gezwaai reed ik gisteren de straat uit. Helemaal alleen, op pad naar Den Haag naar een goede vriendin. Het was even rijden, nog langer dan verwacht omdat ik een verkeerde afslag had genomen en via allerlei klaverbladen, in- en uitvoegstroken weer op de juiste weg terecht moest zien te komen. Maar 't lukte zonder al te veel gestres :-)

Eenmaal aangekomen hebben we het erg gezellig gehad. Heerlijk even de tijd om bij te praten, door het centrum te lopen en om een museum te bezoeken. We zijn naar een expositie van verschillende werken van Escher geweest. Erg boeiend en indrukwekkend om te zien wat iemand allemaal kan bedenken èn kan maken.

Thuisgekomen lekker gegeten en verder gepraat... en dan is het zo weer laat! Het blijven logeren geeft me altijd zo'n feestelijk gevoel, net of ik tijden op vakantie ben! Het laadt de batterij weer even op.

Vanochtend ben ik doorgereden naar Mama Monique, ik was nu redelijk in de buurt voor mijn doen. Ik ging er o.a. heen om 'impact-vol' leesvoer op te halen, maar werd ook verwend met heerlijke zelfgebakken muffins voor ons gezin! En ze had een stapeltje tijdschriften voor me klaargelegd, heerlijk om straks doorheen te bladeren. Het was erg gezellig om elkaar eens in het echt te spreken!


Het boek van de No Impact Man heeft nu dus ons huis bereikt. Verschillende mensen hebben het boek al gelezen nadat Franca het het land in stuurde, een grappig idee dat het al op allerlei tafels heeft gelegen, in allerlei handen in geweest. Ik ben benieuwd welke Impact het bij ons zal hebben!

Nadat ik vanochtend de moestuin van Monique had bekeken, vond ik dat ik toch ook nog even in de mijne aan de slag moest gaan, bij haar stond er veel meer groen boven de grond :-) De jongens hebben bonen in de grond gestopt, ik heb nog wat spinazie gezaaid. Van een moestuinbuurvrouw kreeg ik wat pootaardappelen en slaplantjes, erg aardig. De jongens vonden het geweldig leuk om de aardappelen te poten, het oogsten zullen ze straks helemaal een feest vinden. Dat je er eentje in hebt gestopt en er handenvol uithaalt, dat vonden ze in onze vorige moestuin altijd super interessant!

12 mei 2010

Dennennaalden en brandnetels

We gingen vanmiddag een eindje wandelen in een bosachtig park in de buurt. In mijn tas een plastic zakje, want ik wilde eens iets nieuws uitproberen...


Het potje staat nu in de kast en als alles goed gaat hebben we over drie maanden zelfgemaakte dennensiroop. Goed bij verkoudheid en keelpijn. Meer info over hoe je het maakt en waar het goed voor is vind je op deze site

Het duurde even voor we een dennenboom hadden gevonden. Er groeiden wel ontzettend veel brandnetels en daar wilde ik ook altijd al eens iets van maken. 't Is gezond (veel vitamine c) en gewoon leuk omdat je het plukt als 'onkruid' en het eet als groente.


Wordt het een soepje of ga ik er pannenkoeken van bakken?




*** Update ***


Het werd een heerlijk soepje...










En voor degenen die het aandurven ;-) de link naar het basisrecept... 'k Heb er een eigen draai aangegeven door er room, knoflook en vermicelli aan toe te voegen.