Een kado om stil van te worden

  Soms hoef je bloemen niet te plukken

maar krijg je ze onverwacht in je handen gedrukt
en kun je ze zo in 't vaasje zetten.

Nou ja... figuurlijk dan,

want dit kado kan ik beter niet in een vaasje zetten...

Het begon met een mailtje met wat fotootjes erbij

en de vraag of ik er belangstelling voor had,
nadat ze mijn blog een poosje geleden gelezen had.

Wat ze ervoor wilde hebben, vroeg ik
Niets, want, zei ze: 
het ligt bij mij al een tijdje in de kast.
Ik geniet van jouw blog
en jij weer van mijn kado.
Op die manier zijn we allebei blij.
En als je echt wat wilt geven
doe dan maar een gift voor 't V.liegertje.

Nou... ik werd er stil van!

Want dit is wat ik zomaar kreeg

... snap je dat ik er stil van werd?

Nou ja, ook weer een beetje figuurlijk dan...
want we hebben zo ongeveer anderhalf uur tekst in een uur bezoek gestopt :-)
Het was erg gezellig en veel te snel moest ik naar school
om de kinderen op te halen.
 Dank je wel Lotte voor dit mooie fototoestel!

Onderhoudsgesprek

Vandaag bedacht ik me ineens dat ik helemaal vergeten was te vertellen dat ik vorige week op gesprek ben geweest bij onze verzekering. Met veel tegenzin fietste ik er door de regen heen, moet ik bekennen. Achteraf was die tegenzin helemaal niet nodig geweest, de mevrouw die het gesprek voerde was vriendelijk, praktisch en totaal niet opdringerig (waar ik vooraf bang voor was). Ze keek alle polissen na en bekeek wat voor ons het meest voordelig was. Ze wees ons erop dat het lidmaatschap van een lokale vereniging ons veel voordeel op kon leveren, zoals 12% (!) korting op de autoverzekering. Op de andere verzekeringen minder, maar omdat ook kleine beetjes doortellen scheelde dit gesprek een mooi bedrag op jaarbasis. Dit wordt keurig verrekend en teruggestort. Ik ben prettig verrast over deze service!

We zitten bij een verzekeringsmaatschappij zonder winstoogmerk. Omdat het kantoor in de stad zit kun je zo binnenlopen. Het meedenken, de manier waarop dingen in het verleden werden afgehandeld en dat je zo het kantoor binnen kunt lopen zijn voor mij belangrijk, ik kijk eigenlijk nooit of ik ergens anders (nog) voordeliger uit kan zijn. Misschien gemakzuchtig, maar als ik ergens tevreden over ben besteed ik er verder 't liefst ook niet zoveel tijd meer aan (daarom had ik ook geen zin in dat gesprek) Maar het loont dus wel de moeite om je er af en toe in te verdiepen blijkt nu... Ik ben benieuwd of anderen regelmatig premies vergelijken van bv. de auto- of WA-verzekering en dan daarom overstappen.

Het lidmaatschap op die lokale vereniging biedt trouwens nog veel meer korting bij allerlei winkels en bedrijven in onze stad. Voor wie in Overijssel woont misschien ook voordelig...? klik...

Vanavond staat de administratie op de planning, ik wil al een tijdje wat dingen opzeggen maar moet daar eerst iets voor regelen. Verder post opruimen, het kasboek bijwerken en een paar kaartjes sturen, dat is er vorige week allemaal wat bij in geschoten. Deze week wil ik het 'gewone' ritme weer oppakken, thuis aan de slag gaan en wat klusjes aanpakken (zoals wat schilderwerk). Maar morgen staat er eerst een speciaal bezoekje in de agenda, iemand die m'n blogje al een tijdje leest komt bij me langs om iets speciaals te brengen. Leuk en spannend tegelijk!

Over boenen, ruilen en loslaten

De hele week was ik op pad geweest, maar vanochtend was ik eindelijk thuis. Alleen. Eindelijk even alleen met mijn gedachten, dat kun je soms hard nodig hebben. Ik kan niet zo goed van het ene in het andere voort hobbelen zonder tijd ertussen om na te denken, zonder tijd om dingen een plekje te geven. En deze week was er veel om over na te denken, veel dat een plekje moet zien te krijgen. Dan is het lekker om thuis te zijn, een mooi muziekje op te zetten en gewoon aan de slag te gaan.

Een mooi klusje is het dan om een kast in de was te zetten en gelijk ook maar 't tafeltje ernaast. Je gedachten concentreren op dat oude hout, zien dat het ervan opknapt, eraan denken dat er voor jou mensen waren die kastje mooi hielden en dat na jou andere handen dit klusje waarschijnlijk zullen overnemen. Zonder dit al te somber te bedoelen hoor, maar als je hoofd tolt van de mensen en een klein ventje om je heen die tegen kanker moeten knokken op dit moment, dan maak je soms in gedachten ineens van die uitstapjes. Dan denk je, terwijl je bezig bent, aan al die mensen en de mensen die direct om hen heen staan. En dat valt me soms best zwaar, vooral nu het ineens weer zo dichtbij is gekomen en er een afscheid in sneltreinvaart lijkt te naderen.

Gelukkig hadden de kinderen allerlei vriendjes en vriendinnetjes te spelen, goed om de gedachten wat te verzetten. De buurvrouw kwam nog langs met een zak kleren, voor de jongste zat er o.a. een mooie winterjas in (gelukkig zat het kaartje nog aan de jas die ik al voor hem had gekocht, kan die zo weer retour ;-) en ik kon haar blij maken met een jas voor haar dochter. Andere buren hadden een mooi groot buitenhok te leen, dus het konijn en de cavia's zitten nu lekker in een beschut hok.

Dochter fietste vandaag trouwens voor het eerst met een ouder buurmeisje mee naar school... een hele stap voor haar, maar zeker ook voor haar moeder :-) Ik stond ze zo lang mogelijk na te kijken (en dacht na een poosje: de school heeft nog steeds niet gebeld, dus ze zal wel aangekomen zijn...). Loslaten... een behoorlijke klus... Maar ook mooi om achteraf te zien hoe ze het ineens durfde, dat ze glom van plezier dat ze alleen was gegaan en het niet eens spannend had gevonden.

En nu lekker een paar dagen vrij, een goed weekend allemaal.

Over awards & tikkertje enzo...

Gisteren las ik bij Mama Monique dat ik door haar getikt was, even hiervoor was ik ook al getikt door Herma. Verder kreeg ik een poosje geleden een award van Henriëtte (voor de vakantie trouwens ook nog een paar van verschillende andere medeblogsters). Ik vind dit erg aardig en ik ben blij met de waardering die eruit spreekt! 't Is immers leuk als je blog met plezier wordt gelezen.

Tegelijk voel ik me wat bezwaard omdat ik er vaak niet op terug kom. Dat komt deels omdat ik niet zoveel heb met deze 'verplichte' ontboezemingen. Vaak moet je van alles over jezelf vertellen en ik vind dat ik al genoeg laat zien van mezelf en ons leventje hier... Ik weet ook nooit zo goed aan wie ik hem door moet geven, omdat zoveel mensen een leuk blog hebben. Ik heb daarom voor mezelf besloten om verder niet meer mee te doen met awards of tikkertje of wat daarop lijkt (pfft... het hoge woord is eruit...).

Eigenlijk waardeer ik het nog het meest als je gewoon af en toe een reactie achter laat, net of je elkaar dan een beetje leert 'kennen'. En lees je liever stilletjes mee... ook dat wordt gewaardeerd. Ik zag dat er steeds meer mensen een kijkje komen nemen en dat maakt dat ik met veel plezier doorga met m'n blogje!

Energieverbruik, de tussenstand

Het was er gisteren bij in geschoten omdat de agenda redelijk gevuld was, maar normaal noteer ik op maandag altijd de energie-en waterstanden. Begin dit jaar hebben we met de kinderen rond tafel gezeten om te kijken of we energie en water kunnen besparen. Als dat zou lukken en we geld terug krijgen dan wordt dat een extraatje voor de leuke dingen pot. Omdat we al redelijk weinig gebruiken is minderen een echte uitdaging aan het worden waar we ons best voor moeten doen. De kinderen bedachten zelf ook allerlei dingen, ze gingen in een schemerige badkamer hun tanden poetsen, doen (eindelijk) de lampen in hun slaapkamer uit als ze naar beneden komen, soms zetten ze zelfs de kraan uit als ze onder de douche staan om zich te wassen (zo ver ga ik zelf niet :-)

Het afgelopen half jaar hebben we 1068 hWh electriciteit en 243 kuub gas verbruikt. 72 kWh en 40 kuub minder dan vorig jaar in dezelfde periode, dus het begin is er! Dat we een andere CV ketel hebben scheelt een hoop, we hebben een paar gloeilampen opgespoord (die zaten er nog in van de vorige bewoners) en die vervangen door spaarlampen. En we letten gewoon over het algemeen beter op, vegen vaker i.p.v. automatisch de stofzuiger te pakken, koken af en toe met een hooikist, de computer alleen aan zetten als je er ook echt iets mee doet. Alle beetjes helpen.

Maar nu de herfst in aantocht is moeten de lampen weer veel eerder aan en dan zie je het verbruik gelijk toenemen. De thermostaat van de cv hebben we nog niet aan gezet en we proberen dit altijd zo lang mogelijk te rekken, doen op een kille avond kaarsjes aan en een dikkere trui. Ook liggen er altijd wel kleden die je lekker over je heen kunt doen, het zijn toch vaak je benen die koud worden wat later op de avond (zelfs als de verwarming aan staat). Deze week wil ik in 't kader van mijn groene uitdaging concrete acties bedenken om de komende maanden ons verbruik omlaag te krijgen ten opzichte van deze periode vorig jaar. Ik denk er bv. aan om LED lampjes in de wc's te doen, maar ben bang dat ze niet voldoende licht geven en te 'kil' zijn. Daarom ben ik benieuwd jullie ervaringen met LED-verlichting.

Jammer genoeg daalde niet al het verbruik, ons waterverbruik blijft namelijk licht stijgen. Zaten we vorig jaar op gem. 1,8 m3 per week nu is dat 2,1. Ondanks dat we deze zomer vaak water uit de sloot achter ons huis hebben gehaald om de planten water te geven. Ook hier wil ik een plannetje voor bedenken. Soms voelt dit wat dubbel: je maakt je druk om je verbruik, maar het loont bijna niet de moeite om te besparen want je betaalt immers vooral veel aan vaste lasten. Eigenlijk gaat het meer om het principe dat we niet onnodig schoon drinkwater wegspoelen. Daarom hopen we deze winter een regenton en een handpomp op te kop te kunnen tikken, zodat we volgend jaar geen drinkwater meer nodig hebben voor de tuin.