Mmmm... spruitjes :-)

In de koelkast lagen twee zakken spruitjes

budgetvriendelijk en seizoensbewust te liggen.

Eigenlijk lagen ze al een week te liggen

en daar worden spruitjes niet mooier van.

Daarom moesten ze vandaag in de pan.

Eentje at met lange tanden,

twee aten het smakelijk maar traditioneel

en twee deden zich tegoed aan de exotische variant...

Homemade kerriesaus met spruitjes en ananas, erg lekker

(vooral omdat je niet in de gaten hebt dat je spruitjes eet,

en dat vond m'n man wel een prettige gedachte ;-)

Het recept, voor twee tot drie personen: 

een uitje fruiten, een theelepeltje geperste knoflook, een theelepeltje gemalen gemberwortel en twee eetlepels kerriepoeder meebakken. 250 gram gehakt (of een pakje spekjes of Quorn) erbij doen en rul bakken met wat zout en peper. Eén zakje spruitjes kort voorkoken en daarna toevoegen aan het gehaktmengsel, voor meer kleur deed ik er een stukje gesnipperde wortel bij en wat rozijntjes. Voeg een klein blikje ananasstukjes, een scheutje van het sap en een kwart liter bouillon toe en laat het een kwartiertje pruttelen. Als de spruitjes gaar zijn de saus binden. Roer hiervoor 30 gram bloem met een scheutje koud water tot een glad papje en voeg dat toe aan de saus. Een minuutje laten doorpruttelen en maak dan de saus af met een scheutje room of crème fraîche (en eventueel wat extra kerriepoeder en peper). Lekker met witte rijst.

Eigenlijk lusten we zo iedere week wel spruitjes...

behalve die met de lange tanden natuurlijk ;-)

Radiatorfolie en tweedehands vondsten

Misschien dachten jullie al wel: wat blijft het toch stilletjes rond die groene uitdaging. Het was ook stil... maar de uitdaging is niet uit mijn gedachten hoor! Ik heb het afgelopen weekend de lijst met punten voor oktober bijgewerkt, concrete actiepunten bedacht en nagedacht over hoe ik de uitdaging verder in ga vullen. Maandag actiedag is praktisch gezien niet goed uit te voeren, de laatste weken had ik vaak andere dingen buitenshuis te doen. De tijd die over blijft heb ik nodig om hier thuis de boel weer op orde te krijgen. Om er dan ook nog een groene actie door te jagen, dat lukt denk ik niet. Maar ik wil wel iedere week één of twee acties blijven uitvoeren, om groen in beweging te blijven, zeg maar :-). Voor deze week staan de komende zaken op de planning.

Vandaag zoek ik de spullen bij elkaar die nodig zijn om later deze week het radiator folie (dan we een tijdje geleden bij de kringloop vonden) achter de radiatoren te bevestigen. Nu de verwarming de komende tijd weer aan zal gaan moet dit eindelijk maar eens gedaan worden. En als we dan toch bezig zijn gelijk maar de tochtstrip van de deur tussen de garage en de gang vervangen door een nieuwe.

Verder wil ik deze week zoeken naar meer tweedehands kleding voor mezelf. Voor de kinderen kocht ik altijd al regelmatig tweedehands kleding, voor mezelf wilde dat nog niet zo lukken. Maar nu ben ik best een beetje trots dat het gelukt is om een leuk tweedehands stelletje bij elkaar te kopen en te krijgen .

(...) 

De eerste stap op het kringlooppad is gezet, hopelijk volgen er nog meer mooie aankopen.

Smultoetje, stofjes en afscheid nemen

Gisteren hebben we gesmuld van een lekker tussendoortje. De jongste kwam (met zijn gezicht in de vertederende stand) naar me toe met de vraag: mag ik warme kaneelappeltjes? Hij hoefde geen koekje, geen snoepje, alleen maar stukjes warme kaneelappel ("en dat wil ik geroon..., echt waar!").

We gingen samen aan de slag, ik schilde de appel en sneed hem in plakjes, hij roerde voorzichtig in de pan (met zijn gezicht inmiddels in de verlekkerde stand :-) terwijl ik er kaneel en een beetje suiker op strooide. En even later zaten we lekker te genieten van een niet alledaags tussendoortje...

Een goed idee van die kleine fijnproever! Natuurlijk ook lekker als toetje met vanille vla, een luxe gevoel voor een budgetvriendelijk prijsje. Daar houden we wel van ;-)
  
Verder heb ik vanochtend op de markt met verlekkerde blik voor de stoffenkraam gestaan... wat een ontzettend leuke stofjes lagen daar! Aan het stoffenspektakel heb ik me vorige week niet gewaagd, ik voelde me niet fit en zo'n volle hal met massa's mensen en stofkramen zorgt vaak voor een kleine 'kortsluiting' in mijn hoofd. Dan denk ik alleen nog maar: 'wat doe ik hier, hoe kom ik hier weg...' Zo vroeg op de ochtend op de markt had ik daar geen last van en ik heb leuke lapjes gekocht voor de crea avondjes bij mij thuis.

Zulke leuke details...

'k Wilde er nog meer bijpassende stofjes bij zoeken, maar vond dat ik eerst maar eens iets moest maken en verkopen voordat ik meer geld uitgaf :-) En ik had geen tijd verder, want ik moest snel naar huis om in de auto te stappen. Ik ging koffiedrinken bij de vriendin die op verlof is. Fijn en gezellig om elkaar nog even te zien en te spreken. Het verlof zit er op, ze gaat weer naar het land waar haar hart ligt en we moesten afscheid nemen. Met het diepe besef dat afscheid ook werkelijk afscheid kan zijn, omdat de situatie in dat land steeds onveiliger wordt.

May the road rise up to meet you.
May the wind always be at your back.
May the sun shine warm upon your face,
and rains fall soft upon your fields.
And until we meet again,
May God hold you in the palm of His hand.

(Irish blessing)

Asters, geraniums en kinderkleding

Gisteren moest ik met één van de kinderen naar de chiropractor in D. Ik combineerde het ritje met een bezoekje aan een voormalige buurvrouw. De kinderen noemen haar altijd 'de oude buurvrouw' en komen graag nog even op bezoek bij haar. Het is een aardige vrouw van vijfentachtig jaar die, ondanks alle kwalen die haar steeds meer beperken, geniet van het wonen in haar kleine huisje. Ze heeft een mooi tuintje en we lopen daar altijd even doorheen. Gisteren liet ze me haar herfstasters zien en omdat ik ze zo mooi vond mocht ik een polletje afsteken. Die heb ik vandaag gesplitst een mooi plekje gegeven in de tuin.

De nazomer is een mooi moment om dit soort klussen aan te pakken. Nu weet je welke kale plekken er in je border zijn, waar je kleur nodig hebt en je weet waar wat staat. In het winter lijken alle pollen met kale stengels zo op elkaar en in het voorjaar als er pollen verschoven moeten worden ben ik 't helemaal kwijt. Daarom heb ik ook nog even foto's gemaakt, zodat we de komende winter als we tuinplannen hebben iets meer voor ogen hebben hoe het er uit ziet.

De oude buurvrouw vertelde terloops dat ze de geraniums op wilde potten, die ze nu had staan waren al drie jaar en ze wilde ze nog een jaartje overhouden. Hoe dat dan moest, vroeg ik. Want ik heb een paar mooie, roze geraniums waar ik ook graag nog een jaartje extra van geniet. Heel simpel, legde ze uit, gewoon met nieuwe potgrond in een wat grotere pot zetten en in een schuurtje zetten. In het najaar af en toe water geven en dan gewoon laten staan.

Dat heb ik vanochtend gelijk maar gedaan en ze staan nu voorlopig op het konijnenhok, onder een afdakje. Als het echt kouder wordt zet ik ze in de garage. Straks wil ik nog wat aardbeien stekken, potten leegmaken en opruimen en decoratiemateriaal schoonmaken. Nu is het nog lekker weer, zodra het druilerig en koud is heb ik daar niet veel zin meer in.

Naast alle klusjes in de tuin ben ik nog even op pad geweest naar wat tweedehands winkels. Deze keer heb ik mooie dingen gevonden: drie paar handschoenen, gevoerde regenlaarsjes, een regenjas, een shirt, een spijkerrokje voor de kinderen en een mooie zwarte (merk) bolero voor mezelf voor in totaal 31 euro. Dat is nog eens leuk shoppen ;-) Later deze week het rondje maar afmaken langs nog een paar van dit soort winkels, hopelijk vind ik nog wat leuke dingen.

Bedankt nog voor de vaatwasser tips en adviezen (en uiteraard de complimenten, die ik door heb gegeven ;-). We gebruikten zelf meestal losse poeder, zout en glansspoelmiddel van de natuurwinkel. Dat leek me het voordeligst (in verhouding dan, gewone tabletten zullen vast goedkoper zijn) en het minst milieubelastend. De boel moet nog aangesloten worden, maar als dat is gebeurd dan zal ik het water- en energieverbruik in de gaten houden. Misschien dat dat inderdaad nog flink meevalt.

Een nieuw hulpje

Kijk eens waar mijn man vandaag mee thuis kwam...?

Dat is weer eens wat anders dan een bosje bloemen, of niet?

Ik had het al anderhalf jaar tegen gehouden

als een soort wandelende bezwarenmachine riep ik elke keer:

waar laten we dat ding?

en de inhoud van het kastje dat dan weg moet?

wat dacht je van het energie- en waterverbruik?

en dat sop is ook veel schadelijker voor 't milieu!

wat is er tegen een ouderwetse afwaskwast en een theedoek?

bovendien is leren afwassen goed voor de kinderen!

Maar na het handen dramaatje van de afgelopen week

en nog een lange herfst en winter voor de boeg

was bij m'n man de maat vol.
Vastberaden struinde hij marktplaats af,

tot hij een betaalbaar energiezuinig hulpje voor me vond
en in de keuken zette...

Super lief
(en stiekem toch ook wel erg handig en verstandig...)