29 oktober 2010

Over knutselende dames, klussende mannen en een moeder die even vrij is

Gisteravond zijn er weer heel wat dames blij de deur uit gegaan. Vooral met zelfgemaakte sleutelhangers, iedereen helemaal in eigen stijl. Ik vind ontzettend gezellig om zo 'open huis' te hebben, een tafel vol lintjes, knopen en veel andere spulletjes en dan gewoon lekker aan de slag te gaan! Of we in december nog een keer wat af konden spreken om iets leuks te maken voor de adventstijd en kerstdagen... natuurlijk. Het wordt nog druk met al die avondjes! En ondertussen spaar ik zo een mooi bedragje bij elkaar voor het werk van vriendin en is er aandacht voor de mensen in dat land, waar zoveel armoede, verdriet en geweld is.

Er waren niet alleen creatieve dames in ons huis, overdag waren er klussende mannen. Ze zijn druk bezig geweest van de installatie van de vaatwasser! Het kostte wat hoofdbrekens, creatieve ingrepen (bv. een kastje stevig ingeklemd stond uit elkaar krijgen met een autokrik ;-) en gepuzzel achter een ander kastje, maar het ziet er nu super netjes uit! En met behoud van het oude kastje, die staat nu op een andere plek in de keuken. Mooi werk van man en zwager! We hebben al een afwasje gedraaid en het voelt heerlijk luxe.

Omdat je werkende mannen tevreden moet houden, had ik een lekker recept in petto. We hebben woensdag, toen we de kinderen weg brachten voor een logeerpartij bij opa en oma, een flinke voorraad scharrelrundvlees gekocht bij een boer die bij hen in de buurt woont. We kopen hier vaker ons vlees, het is lokaal product, de dieren worden grotendeels gevoerd met mais en hooi van eigen grond en ze worden ook in de buurt geslacht. En omdat we rechtstreeks inkopen is het erg voordelig. De vriezer ligt nu weer vol met lekkers en ik heb (voor een doordeweekse dag) eens flink uitgepakt met bieflapjes met zelfgemaakte Stroganoffsaus...


Het is erg lekker en erg makkelijk, een combinatie waar ik een groot voorstander van ben :-) De pannen waren in mum van tijd leeg.

Vanochtend zijn we samen nog even de stad in geweest en heb ik eindelijk een mooie tas en winterjas gevonden. De oude waren echt op en ik ben er superblij mee. Nu nog laarzen en dan ben ik van de versleten spullen af :-) Een heerlijk gevoel. Na het winkelen nog even aan de slag geweest om de moestuin winterklaar te maken, dat was hard nodig ook. Wat een onkruid... oei... Daarna kwamen de kinderen weer thuis zijn van hun logeerpartijtje. Ze hebben het erg leuk gehad, zijn zelfs met oma en opa naar speelstad Oranje geweest, een super uitstapje! Maar hoe lekker het ook is om eens rustig je gang te kunnen gaan, het is altijd zo stil in huis als ze er niet zijn... nu is er weer leven in de brouwerij.

Ik zie ze trouwens maar kort, want ik vertrek na het avondeten naar mijn vriendin in Den Haag. Twee keer per jaar ga ik er eventjes tussenuit, een nachtje logeren en een dagje op stap en dan ben ik aan het eind van de middag weer thuis. Al met al is het nog geen dag, maar het voelt alsof ik een heel weekend weg ben. Ik noem het voor de grap altijd een dagje 'moeder verlof'. Even de tijd om helemaal alleen te zijn met mijn gedachten (het is een flinke autorit) en om lang en gezellig bij te praten met vriendin. Nog snel even wat dingetjes doen, de tas inpakken, eten en dan op pad!

26 oktober 2010

Even showen :-)

Zagen, schuren, scheuren,
heel veel stukjes papier vastplakken
wat gaatjes boren, ijzerdraadjes buigen & kralen rijgen
en toen was m'n eerste décopatch maaksel klaar...


Het saaie hoekje bij het bureau ziet er ineens een stuk gezelliger uit!

24 oktober 2010

En dan... herfstvakantie!

Vakantie! Een weekje vrij, niets moeten (nou ja, bijna dan...)
En op die eerste vrije zaterdag ging iedereen lekker aan de slag

Vilt, lintjes, garen, alles kwam op tafel
E.lise wilde een vingerpopje maken


buurmeisjes schoven aan en gingen voor een hartjeshanger


Ik was die ochtend in een tof hobbywinkeltje voor de bijl gegaan
en had wat inkopen gedaan...


thuisgekomen gelijk een bijna vergeten figuurzaag opgezocht
gaf ondertussen manlief de opdracht om in zijn onuitputtelijke houtvoorraad 
te speuren naar een geschikt plankje


Nou, dat wilde E.lise ook wel eens proberen

 

en zo zaten we allebei te knippen, te scheuren, te plakken...



Hadden we dat maar eerder ontdekt! Ontzettend leuk spul dat décopatch.
 We hebben nu een aanrecht vol UFO's (unfinished objects)
veel plannen én een hele week om alles af te maken ;-)

Ondertussen waren de mannenbroeders druk in de weer met hun vakantieproject


de oude spoorbaan van papa uitleggen, 
bouwtekeningen opzoeken op internet om treintjes te bouwen
liggend op de buik rondjes rijden, ladingen lossen...

Dat is nu echt ons vakantiegevoel!
Gezellig met zijn allen thuis, de kinderen lopen lang in hun pyama
met zijn allen wat aanrommelen en kleine klusjes doen
of samen er op uit gaan...

 

Wat zijn de bossen mooi met al die herfstkleuren
en overal ruik je de herfst


 

prachtig hoe de zon schijnt in deze tijd van het jaar
zo zacht tussen de blaadjes door en tegelijk zo helder
heerlijk om van te genieten, om bij te ontspannen.

Vakantie!

21 oktober 2010

De rust is weer teruggekeerd

De afgelopen dagen lekker veel thuis geweest, een verademing na vorige week. Toen was de hele week zo ongeveer één passend schema en als er iets anders verliep dan gepland dan was het gelijk wat stressen en haasten (en dat gebeurde nog wel eens).
Ik heb lekker op lopen ruimen, schoonmaken en heb allerlei rommeldozen en stapelhoekjes aangepakt. En met het opruimen en schoonmaken kwam ook de rust in mijn hoofd en hart wat terug.

Gisteravond had ik een tafel vol dames die samen aan de knutsel gingen, erg gezellig. Er gingen heel wat sleutelhangers in de tassen mee (sommige dochters hadden zelfs al een bestelling opgegeven bij hun moeder ;-) en iedereen wilde een volgende avond weer aanschuiven. Leuk om te horen, want het organiseren van zo'n crea avondje voelt vlak van te voren soms wat spannend, zo 'wat heb ik me nu weer op de hals gehaald'-achtig ;-) Volgende week hoop ik weer zo'n avondje te hebben met een andere groep. Leuk om weer tijd te hebben en om voor 't V.liegertje aan de slag te gaan!

Vandaag had ik de smaak nog te pakken en ben even verder gegaan met wat bestellingen, heb sleutelhangers op de post gedaan, een paar labeldoekjes gemaakt. Ik merk dat het naaien van dingen al snel een soort sluitpost is. En nu er al weken veel moeilijke situaties om ons heen zijn, merk ik dat ik op moet letten dat ik de tijd voor de dingen die ik zelf belangrijk vind (of nodig heb) niet teveel weg 'bezuinig' door van alles voor anderen te doen, te luisteren, te praten, op te passen of wat dan ook. Ik vind het vaak lastig om nee te zeggen als ik geen 'echte' afspraak heb staan en er blijft dan niet zoveel tijd over voor de dingen die ik zelf wil doen. Niet dat dat erg is, ik vind het ook fijn om tijd te hebben voor anderen. Maar je merkt op een gegeven moment wel dat de boog niet altijd gespannen kan zijn en je soms je grenzen aan moet geven. De dagen zonder bloggen waren wat dat betreft ook wel goed. Zo heb ik, toen ik 's avonds geen afspraken had, eindelijk weer eens lekker op de bank zitten lezen  ;-) Dat wil ik vaker gaan doen en ondertussen balans zoeken tussen tijd voor anderen, tijd voor ons gezin en tijd voor mezelf.


Onder de labeldoekjes mijn impulsaankoop van vorige week: een nieuw tafelzeil! Ik ging de winkel in om een schoolbeker te kopen (de vorige had ik in een vlaag van onnozelheid uitgekookt en toen pasten de verschillende stukjes niet meer op elkaar...) en stond even later buiten met een beker, tafelzeil en een stoomstrijkijzer. Ik wilde al wel een jaar ander zeil, maar vond Het Zeil niet (of vond het te duur, of niet nodig genoeg, of... altijd wel een reden) en nu liep ik er tegenaan en heb het gewoon gekocht. Net als het strijkijzer, vorig jaar was het stoomstrijkijzer stuk gevallen en heb ik me lang gered met een relikwie uit onze studententijd met een te kort snoertje. Nu had de winkel een mooie aanbieding en heb ik toegehapt. Ik geniet flink van deze onverwachte aankopen. Niet dat dingen kunnen 'troosten', maar op de een of andere manier is het toch fijn om iets moois te kopen en ervan te genieten.

16 oktober 2010

Een weekje wel...

Een weekje wel hebben we hier achter de rug
een week die leek op een wandeltocht in bergachtig gebied.
 Met verschillende mensen op pad geweest.
Samen een stukje oplopen en ontspannen praten,
genieten van elkaars gezelschap.

Tegelijk waren er afdalingen die moeilijk waren
om samen met vrienden te lopen in een voor hen donker dal.
Gelukkig niet alleen, ze kennen de Herder uit psalm 23,
Die er is, ook als het duister om je heen is.
Maar toch ook zo verdrietig omdat ze afscheid moesten nemen
de een van haar vader, de ander van haar moeder 
(terwijl haar vader nog maar kort geleden was overleden)
Twee begrafenissen in drie dagen tijd
dat valt niet mee, 't gebeurt gelukkig ook niet vaak.

Onzekere stukken waren er ook,
zouden de zware chemo behandelingen kunnen starten
bij dat jonge ventje, bij die 'beer van een' oom (die al zoveel minder 'beer' is geworden)?
Komt er terugslag? Slaat het aan?
Maar niet teveel naar beneden kijken naar de rotsen, de kloven,
maar naar boven, alleen maar naar Boven.
Gelukkig gaan ook deze mensen met de Herder
op dat grillige pad, met alle zorgen die er natuurlijk zijn.

Een flinke wandeltocht deze week, met zoveel mensen opgelopen
onderweg het mooie gedeeld en plannen gemaakt 
- allemaal Deo Volente, dat besef je ineens weer extra goed -
verdriet gedeeld en herinneringen opgehaald.
Tijdens het lopen draaide het gewone leventje op volle toeren door,
verjaardagen, zwemlessen, vergaderingen en veel meer.

'k Ben best moe van geworden van al dat wandelen
om maar niet te spreken van de 'spierpijn' die zo'n afwisselende tocht je oplevert.
Daarom neem ik een klein weekje blog-verlof,
even rustig aan doen en bijtanken
meer tijd hebben voor elkaar
en voor de mensen om ons heen.