Uhm... , zei vriendin, ik heb jouw naam doorgegeven op mijn werk. Ze krijgen veel extra cliënten en hebben snel iemand nodig...het waren allemaal echt van die 'Jente' dingen, die ze vroegen. Dus ik heb maar gezegd dat ik wel iemand wist...
(pff, het hoge woord was eruit :-) Vanmiddag een telefonisch gesprekje gehad en volgende week mag ik langskomen voor een sollicitatiegesprek! Het lijkt helemaal mijn 'ding' en ik fleur er helemaal van op. Want hoewel het goed is dat ik thuis was een tijdje, ik heb het werken gemist. En dan nu deze kans, een kleine baan in de ambulante hulpverlening met een doelgroep waar ik graag mee werk. Ik ben erg benieuwd hoe dit balletje verder gaat rollen!
Verder heb ik afgelopen week een kinderrekening geopend voor dochter. Haar spaarpot zit altijd vrij vol, ze weet nooit wat ze moet kopen omdat ze alles al heeft. En nu wil ze sparen, voor een boerderij (eventueel in Frankrijk) en ezeltjes om met de spulletjes die ze in haar moestuintje wil verbouwen naar de markt te rijden (Ja, mama, voor jullie gaat dat misschien te langzaam, maar ik heb geen haast! :-). Mocht alles doorgaan, dan mogen wij komen logeren op haar mini camping, met 50% korting. Geweldig toch?
En...mocht het met die boerderij niet helemaal lukken, dan kan ze altijd nog kippen kopen als ze achttien is ;-) Want met die kippen gaat het denk ik voorlopig toch niet goed komen. Erg leuk om al jullie reacties te lezen! Wij willen het nu nog liever, maar manlief is nog niet zo ver. De aanhouder wint, dus we gaan gewoon door met ons offensief...
Het opening van de kinderrekening voor de oudste stond al een tijdje op ons actielijstje. Onze kinderen krijgen vanaf groep drie een beetje zakgeld, 0,50 cent per week en onze dochter in groep 5 krijgt een euro. Dit sparen ze voor dingen die ze graag willen hebben, voor kleine kringloop of rommelmarkt aankopen en ze kopen samen een klein cadeautje als er binnen ons gezin iemand jarig is en voor opa & oma. Snoep of onzin dingen willen ze er eigenlijk nooit van kopen, 't scheelt misschien dat we weinig naar de stad gaan en geen folders krijgen.
Als ze iets willen kopen, dan moeten ook altijd een bepaald bedrag overhouden, ongeveer een derde van het aankoopbedrag. Zo leren ze dat je altijd meer moet sparen, dan dat je op dat moment nodig hebt om het te kunnen kopen. Hoe duurder het artikel dat ze willen kopen, hoe meer ze ook moeten overhouden. Dit bespreken we altijd van te voren, voor we naar de winkel gaan. En ze weten ook dat als er iets duurs gekocht is dat het dan voorlopig eerst weer flink sparen is. Meestal hebben ze dat er voor over, zoals de middelste die een poosje geleden een grote legodoos heeft gekocht (met flinke korting). Hij mag nu in principe niets meer kopen tot de zomervakantie van zijn spaargeld (behalve bv. met de kleedjesmarkt op Koninginnedag of iets kleins in de kringloop). Soms vindt hij dat lastig maar als we dan nog even praten over zijn super aankoop en hoeveel plezier hij daarvan heeft, dan kan hij er prima mee leven. En wij ook, want hij gaat nog net niet slapen met die lego onder zijn arm... zo mooi vindt hij het na twee maanden nog steeds.
Zo hopen we een goede basis te leggen voor het omgaan met geld: sparen voor je koopt, nadenken over wat je koopt, een deel van je geld gebruiken voor anderen (cadeautjes) en het op = op principe: je kunt het maar één keer uitgeven en wil je dan ècht graag dat ene?
