Herfstwandeling en knutselen

We maakten gisteren een klein wandelingetje

gewoon een ommetje in de buurt, in een rustig zondagmiddag tempo.

De kinderen die lekker vooruit renden, of juist een heel eind achter bleven

op zoek naar eikels, takjes, blaadjes (en plassen regenwater...)
Wij waren wat aan het praten en aan het genieten van de rust, van de kinderen

"Kijk eens", zei onze dochter, en ze wees naar een tak

"de oude, dorre blaadjes vallen er bijna af,

maar er zitten al nieuwe knoppen aan voor volgend jaar!"

Voor haar was het een losse opmerking, maar ik bleef er over nadenken.
Wat mooi is dat eigenlijk, dacht ik, het oude blad verdort, binnenkort is alles kaal,

en toch is er al de belofte van het nieuwe voorjaar, pril en kwetsbaar in de knop.
Het voelde als een soort bemoediging van Boven, in een periode waarin er veel op ons afkomt,
waarin moeilijke berichten een plek moeten krijgen in ons leven.
Al is het herfst, het wordt weer lente. Kijk maar naar de knoppen,
Ik beloof het!

We liepen ons rondje, de kinderen verzamelden van alles en nog wat
 knutselden er lekker mee, zoals klassieke spinnenwebben

maar ook een vrolijke danseres, die naast de laatste zonnebloemen uit de moestuin
haar dansje maakt

En ik maakte met wat appeltjes, takjes en besjes een herfsthoekje

samen met oude spulletjes zoals het Bijbeltje
het handgemaakte portemonneetje, een gezellig lantaarntje
en een moederdagcadeautje van de jongste
  

Een sfeervol plekje op de tafel is het geworden.
Ik heb nog een heel voorraadje herfstvondsten liggen,
vooral veel appeltjes en allerlei soorten dennenappels.
Leuk voor een krans, het mos in de tuin groeit namelijk erg goed,
hebben we daar ook mooi een bestemming voor :-)

En deze keer laat het het berichtje wel staan...   

ik kon vandaag mijn draai niet zo vinden en bleef het eerste bericht maar veranderen.

Maar nu dus alsnog...

Over een nieuwe hobby en een ribje minder

Na het enthousiaste verhaal op 't blog van Good Old Household kon ik het niet laten... Toen ik een winterjas op de kop had getikt voor m'n dochter bij een tweedehands winkeltje in de stad besloot ik er zelf een sjaal bij te breien. Ik voelde mezelf wel een beetje bij de kassa staan, met m'n bolletjes garen en breinaalden. Ik ga dus breien... eens kijken of ik genoeg geduld kan opbrengen :-) Mijn crea projecten zijn vaak van die klussen die binnen een uurtje of twee gepiept zijn (en liever nog binnen een uur).

De jas bleek net te klein en is inmiddels doorverkocht aan 't buurmeisje. De bolletjes wol gaan niet op de pennen voor een sjaal maar voor een plaid, voor op de bank. Dat lijkt me wel gezellig. En mocht dat teveel van mijn geduld vergen, dan kan ik altijd nog kussenhoesjes maken van de afzonderlijke lappen, had ik bedacht.

Ik had bij het tweedehands winkeltje nog meer gekocht. Voor zo'n achttien euro kocht ik een bijna nieuwe broek voor de jongste, regenlaarzen en snowboots voor de middelste en een mooie blouse voor de oudste. Ik was erg blij dat ik er geslaagd was, want ik voel de rib die ik vorige week kwijt was bij de schoenenzaak nog steeds nazeuren... :-( Ik had al twee zaterdagochtenden met dochter door de stad gelopen. Gewapend met goede moed, een boel dropjes en allerlei tegoedbonnen. Maar we konden niets vinden wat ze leuk vond, er nog was in haar maat en wat dan ook nog goed zat. Het bedrag dat ik bereid was uit te geven werd steeds een tientje hoger. We moesten wat vinden, want haar zomerschoenen vielen uit elkaar, er zat een gat in de zool en als het weer zou omslaan had ze niets anders om aan te trekken. Tot slot was ik het zo zat dat ik besloot naar de laatste schoenenwinkel te gaan die ik kon bedenken en daar gewoon te kopen wat leuk was en paste. Ik zag het niet zitten om nog een keer allerlei winkels langs te gaan, we hebben al genoeg andere dingen aan ons hoofd. Het voelde helemaal niet consuminderachtig, ik vond ze zo duur dat ik -bij wijze van spreken- bijna niet durfde te kijken toen in pinde. Maar goed... ze heeft nu mooie, goede laarzen, die fijn zitten, die mooi staan. En verder ben ik blij dat de jongens hun schoenen nog passen :-) en ga ik maar regelmatig naar dat leuke winkeltje, waar ik vandaag zo goed geslaagd was.

Ik ben wel een beetje benieuwd naar hoe anderen dit doen. Koop jij wel eens iets duurders dan je wilde, gewoon omdat je het winkelen uiteindelijk zat bent (en je je eigen tijd ook geld 'waard' vindt)? Of hou je vast aan de prijs die je in je hoofd hebt en zoek je verder?

Appels plukken

Wat een heerlijk zonnig weekend hebben we achter de rug!

Een mooi moment om de appelboom eens leeg te plukken

Met drie paar helpende handen ging dat lekker vlot

De weegschaal werd van zolder gehaald 

want iedereen was erg benieuwd naar de opbrengst...

22 kilo mooie rode appels van dat ene boompje! Wat een super oogst.

Hebben we mooi een appeltje voor de dorst :-)

   - Komt goed uit ook, zaterdag is er helemaal niemand geweest bij de open huizen dag.
Behoorlijk balen... want daar doe je het niet natuurlijk voor.
F. had nu wel de tijd om buiten wat onderhoudswerk te doen,
heel wat snoeiwerk, dakramen lappen en meer van dat soort klusjes.

Een fijn gevoel dat het er een stuk netter uitziet,

voor het geval dat er toch nog 's iemand komt kijken...-

Nog meer hergebruik

Ineens is het alweer bijna twee weken verder... Nog bedankt voor de leuke reacties op de onderzetters. We gebruiken ze nog steeds met plezier. Leuk is dat, om dingen een nieuwe bestemming te geven, restjes die iets leuks worden, 'afval' dat een nieuwe functie krijgt. Zo dacht ik ineens aan de ruimte waar onze wasmachine staat, 't washok. We hebben dit grotendeels ingericht met restanten. Een oude stofzuigerstang werd een kledingrek

een oude aanrechtplaat die mijn schoonouders overhadden na de verbouwing van de keuken werd een werkplank en een gekrompen tafelkleed werd een gordijn voor een stellingkast

En dan ziet het er ineens een stuk gezelliger en georganiseerder uit, in plaats van dat je tegen dozen in een rommelige stellingkast aankijkt. Het washok, het trappenhuis en de hal moeten hoognodig geschilderd worden, dat staat voor dit najaar op de planning. Eerst zijn we nu bezig met de buitenboel. Met deze prachtige nazomerdagen zijn veel mensen alsnog aan het schilderen geslagen, het is gewoon gezellig om buiten te werken ;-)

Alle schilderspullen handig gesorteerd in dit oude vaatwassermandje. Straks wil ik ook nog een kozijn onder handen nemen, als de kinderen zich tenminste vermaken. Ik ben alleen thuis, F. is vanochtend richting D. vertrokken om tijdens de open huizen dag ons oude huis te laten zien. Om de boel wat op te fleuren heeft hij wat buitenpotten met mooie bloeiers en leuke plantjes van binnen meegenomen. En ook het mooie boeketje bloemen, dat ik afgelopen week heel lief van een vriendin kreeg, ging mee. Hopelijk komen er wat mensen langs, anders is het voor hem niet echt leuk om daar zo te zitten... Het valt ontzettend tegen hoelang het allemaal al duurt om dat huis te verkopen. We zijn blij met onze nieuwe woonplek en hebben er ook geen spijt van, maar het blijft toch steeds in je achterhoofd hangen dat het nog verkocht moet worden. Gelukkig hebben we huurders waardoor alles 'rond te breien' is, want anders waren we al lang failliet geweest...

Ik ga nu snel stoppen... Er komen ineens allerlei geluiden uit de keuken... De jongste is al bijna begonnen met muffins bakken, hij heeft alles op het aanrecht gezet en trekt de zakjes al open :-) Maar even een handje helpen, anders komt dat niet goed.

Het bakklusje kan weer afgestreept worden  van de lijst, alles staat in de oven, ´t Is gelukt met hulp van z´n zus en het buurmeisje. Een deel choco muffins uit pak (dat was flink in de aanbieding, leuk om eens te proberen) en een deel de schoolmuffins van Teunie, met zelfgemaakte jam. Op naar de volgende klusjes op de lijst.. Vanavond hopen we gezellig samen rond de bbq te zitten en te buiten eten. En dan verder genieten van ´n rustig weekend en van het heerlijke nazomer weer!

Aan de slag met restjes zeil

Bij de kerk kreeg ik van iemand een tasje met restjes zeil in mijn handen gedrukt.

Ze had het over en dacht dat ik er misschien nog wel iets mee kon

want ze had in m'n webwinkel wel eens dingen van tafelzeil gezien.

Toen ik het thuis uit het zakje haalde kreeg ik gelijk een idee,
ik knipte wat rondjes uit dun karton en van het zeil

pakte mijn bakje met biaisband en naaimachine en was even lekker bezig.

Het regende toch flink buiten en dan is het net zo gezellig om samen aan de keukentafel te zitten 

en wat te kletsen, te knutselen, een krantje te lezen.

Even later was ik een stapeltje vrolijke onderzetters rijker...

Helemaal in mijn kleurtjes! Helemaal blij!

En leuk dat andermans "restjes" nu bij ons voor extra gezelligheid zorgen.