inmiddels is het al een goede gewoonte geworden
de eerste of tweede woensdagochtend van de maand
dan zit er een groepje vrouwen aan mijn keukentafel
sommige vrouwen kende ik al een tijdje...
collega-moeders van school waarmee ik bevriend ben geraakt
anderen nog niet, zij kwamen me via Facebook op het spoor en zochten contact
bleken we uiteindelijk bij elkaar 'om de hoek' te wonen... :)
gaaf om hen te ontmoeten en tijd met elkaar door te brengen
gaaf om hen te ontmoeten en tijd met elkaar door te brengen
even tijd voor jezelf, ontmoeting, elkaar leren inspireren & van elkaar leren
dat had ik in mijn achterhoofd toen ik de ochtenden begon
en wat ik zo mooi vind, is dat in het ontmoeten en het doen
er soms ineens dingen worden gedeeld - alledaagse en mooie dingen
maar ook de minder fijne dingen, waar je in je leven mee moet leren omgaan
en wat ik zo mooi vind, is dat in het ontmoeten en het doen
er soms ineens dingen worden gedeeld - alledaagse en mooie dingen
maar ook de minder fijne dingen, waar je in je leven mee moet leren omgaan
bijzonder en waardevol dat je elkaar dan kunt bemoedigen!
'k ga mijn huiskamer nog snel een sopje geven vandaag
(want je kunt je naam schrijven op de piano, zag ik ineens :)
(want je kunt je naam schrijven op de piano, zag ik ineens :)
maar ik leg de lat inmiddels een stuk lager dan een paar jaar geleden
want dat heb ik inmiddels geleerd, ook door deze mooie groep vrouwen
want dat heb ik inmiddels geleerd, ook door deze mooie groep vrouwen
mijn huis is een huis waar geleefd mag worden
het hoeft niet perfect te zijn voor het plaatje
want de werkelijkheid van m'n leven is niet perfect
net zo min als de werkelijkheid van hun leven
in alle imperfectie ontmoeten we elkaar
haken we, breien we... praten we, delen we...
'k kijk er naar uit!
net zo min als de werkelijkheid van hun leven
in alle imperfectie ontmoeten we elkaar
haken we, breien we... praten we, delen we...
'k kijk er naar uit!