Blogstilte

Onze computer loopt wat in de soep, zelfs na een flinke opschoon actie doet hij het niet goed. Waarschijnlijk een grimmig virusje onder de leden. We zijn met allerlei dingen handig, maar niet met computers... Daarom gaat hij een paar dagen weg voor onderhoud.

In die periode ga ik ook nadenken hoe ik verder ga met m'n blog, òf ik verder ga. Ik heb er veel plezier in, geniet van jullie reacties en meeleven. 'k Lees ook bij anderen met plezier. Maar het voelt steeds vaker als 'moeten': even een berichtje 'moeten' plaatsen, de blogs van anderen in de gaten 'moeten' houden, een reactie 'moeten' geven. Natuurlijk weet ik dat het geen moeten is en de ontspanning die het geeft is er ook nog wel, maar ik wil er even wat afstand van nemen en kijken hoe ik verder ga.

Daarom... even blogstilte...

Groetjes en tot over een poosje! Jente

De nuance tussen groot en heel erg groot

Een super gezellige dag gehad zaterdag. Het feestvarkentje zelf genoot van alle aandacht, het lekkers, de kadootjes. Hij kreeg eindelijk (na veel smeekwerk) Thomas de Trein rails van plastic. Omdat we al houten rails en duplo rails hebben vonden we nog meer nieuwe rails wat overdreven. Maar onze jongens spelen bijna dag en nacht met treinen en toen we een super aanbieding zagen hebben we het toch gekocht. En prachtig dat hij het vindt!

En nu is hij dus groot.

Stapt gewoon op een fiets zonder zijwielen,

omdat hij groot is (en het lukte hem ook nog ;-)

Smeert zelf zijn brood,

omdat hij groot is.

Roept tegen zijn zus: Je bent mijn moeder niet!!

omdat hij groot is.

Maar ik mag zijn billen blijven vegen

omdat hij nog niet hèèl erg groot is,

maar gewoon groot...

tja...

Zwemles, afscheid en opnieuw beginnen

Wat een volle week hebben we achter de rug. Allerlei gewone dingen, maar ook bv. gesprekjes op school, één van de kinderen ziek thuis, een vergadering voorzitten, kadootjes kopen op momenten dat de jongste net even niet in de buurt was, een afstudeerpresentatie van een vriendin op een hogeschool in onze stad (ik ben hier zelf ruim drie jaar geleden afgestudeerd aan dezelfde opleiding, het was dus leuk om even terug te zijn), vriendjes en vriendinnetjes die kwamen spelen. Tussendoor het huis een beetje toonbaar houden en de wasmanden leeg :-)

Verder begon onze oudste zoon met zwemles, van half zes tot zes. Moet me toch maar eens verder verdiepen in 'dekbedmaaltijden', want hoe krijg je anders zo snel het eten op tafel als je thuis bent? Ik kookte het eten en m'n man die net wat eerder thuis was, viste de pan uit bed en maakte het eten verder klaar. Toch wordt het dan laat. En deze week had hij toevallig drie keer les (het wisselt af: de ene week twee keer, de andere week drie). Het hele ritme wat we hadden ligt even op zijn gat, eens kijken wat handig is. Voor de tijd eten wordt wel erg vroeg en zwemmen met een bergje boerenkool in je maag lijkt me ook niet fijn.

En dan nog het afscheid van de peuterspeelzaal. Het was leuk en eigenlijk niet emotioneel. Hij ging er nog niet lang heen vanwege de verhuizing vorig jaar. En er was veel wisseling in de leidsters geweest, dus een erg persoonlijke band hadden hij en ik er niet mee. Vanochtend is hij wezen wennen op school, erg leuk maar ook apart: dat die kleine vent dus ècht al zo groot is! 'k Had gisteren een tasje voor hem gemaakt, super trots liep hij ermee rond te stappen :-) 'k Heb er een stuk van mijn lievelings spijkerbroek in verwerkt, die was laatst helemaal doorgesleten (baal, baal), maar zo komt het toch nog van pas...

Zijn beker en fruitbakje passen er precies in. Hij mocht een nieuwe beker, maar hij wilde er gewoon eentje uit het kastje. De oudere kinderen nemen tegenwoordig vaak flesjes mee, hij kan hem dus mooi gebruiken. Scheelt alweer, want goede bekers zijn best duur.

Het consuminderen stond deze week op een wat lager pitje. Door de volle agenda en het ritme dat helemaal om moest vanwege de zwemles moest er soms even snel wat eten geregeld worden. Tussendoor boodschappen doen maakt het bedrag op de kassabon wel wat hoger, zeker met verjaardagsboodschappen erbij. Nou ja... straks heb ik zeeën van tijd om weer rustig na te denken ;-) Gek hoor, dat hij straks iedere ochtend op school zal zitten, 's middags is hij voorlopig nog vrij (gelukkig). Maar het lijkt me ook wel lekker om de handen wat meer vrij te hebben om alles in huis en buitenshuis (zoals 't moestuintje) te doen. Hij heeft er erg veel zin in, dus ik gun het hem helemaal. Maar het zal wel stilletjes zijn in het begin, hij kletst en zingt de hele dag.

Nou, ik ga nog even wat kleine dingetjes doen,
de kamer en stoel versieren,
want morgen is het feest! Een kleuterfeest!

Een hengeltje met een visje

Vanochtend een mijlpaal in het leven van onze jongste

hij heeft afscheid genomen op de peuterspeelzaal

het was een afscheid zonder tranen

want hij kijkt al maanden uit naar de basisschool.

De traktatie was een klassieker in huize Jente

hengels met een visje eraan!

(een gezond visje, met een pakje rozijntjes eraan vast)

Dat moest en zou hij aan de kindjes geven!

En voor de juffen een versgebakken appelflapje

Niet alleen voor zoon was het een mijlpaal

voor mij ook...

alle kids gaan straks naar de basisschool

 en ben ik officieel peutermoeder-af

Wie wat bewaart..

.. en nog gaat zoeken ook, die vindt nog eens wat terug!

Ik kreeg, nadat ik de foto's achter de schotten op zolder vandaan had gehaald, helemaal de kriebels. Wat een dozen stonden daar nog! Smoesjes zijn: we waren nog lang bezig met de zolderkamer en konden de spullen nergens anders kwijt. Of: we waren druk met andere klusjes in huis die ook moesten gebeuren. Feit is dat we hier nu een jaar wonen en bepaalde dingen dus echt wel eens gevonden moesten gaan worden (of zoals later bleek: die we tot onze verrassing juist vonden :-)

Zoals die doos met goede winterkleding van m'n man met allemaal mooie overhemden. Hij miste wel wat, maar wat...? Of een herfstdeel van een dekbed. We hadden ons de hele winter al wat beholpen door af en toe (na een ongelukje hier of daar) met slaapzakken in de weer te gaan. Nu hebben we een reserve dekbed, wel zo handig. Ik vond een goede maat laarzen terug, die één van de kinderen goed kan gebruiken. En ook stapels lege fotoalbums en tubetjes lijm, van vorige inplak-intentie-rondes :-) Scheelt heel wat aanschafkosten deze keer. Ook handig was dat ik de andere helft van een aantal duetten terugvond, dat maakt het samenspelen een stuk boeiender ('k heb een andere violiste ontmoet en we gaan binnenkort eens samen spelen).

Al met al heb ik al minstens acht lege dozen op kunnen vouwen en de inhoud opgeruimd, weggegooid, naar de kringloop gebracht of in de rommelmarktdoos of weggeefdoos gezet. Wat een ruimte geeft dat!

Tot slot nog een fotootje, van onze huisclown ;-)

Zo kwam hij vandaag ineens naar beneden... met een zwembroek op z'n hoofd... Hij bedenkt iedere dag wel wat en we lachen wat af met hem. Hij heeft helemaal niets van carnaval meegekregen, dus daar kan het niet aan liggen... over de erfelijke kant van dit soort acties geven we aan buitenstaanders liever geen uitsluitsel.