In de weer met waterverf

Wat een lekker weertje vandaag! Super om dan vakantie te krijgen! In de tuin staat een waterbak met bootjes, ze zijn heerlijk aan het spelen met water en vermaken zich best. Buurkinderen lopen in en uit, gezellig zo'n volle tuin!

Naast spelen wordt er ook hard gewerkt, de buitenboel krijgt een beurt. Met een emmertje 'waterverf' wordt alles onderhanden genomen...



...en ook 't vogelhuisje maar...



En tegen de tijd dat je rond bent met je klus, kun je alles gelijk voor de tweede keer doen. Dat het handige met deze verf ;-) Deze leuke (en portemonnee vriendelijke) buitenspeelactiviteit zag ik bij vriendjes van de jongens thuis. Vandaag een paar goedkope kwasten gehaald (onze eigen kwasten zijn me wat te duur voor dit soort dingen) en wat water in 'n emmertje gedaan.

Terwijl ik bezig ben met het avondeten (lekker vakantie eten!)


kunnen de kinderen mooi aan de slag...


ze zijn inmiddels zo handig geworden met kwasten...

Drukke dametjes

Helemaal druk waren ze ermee vanmiddag, dochter en 't buurmeisje! Eerst op zoek in de tuin en tussen het gemeentegroen. Kijk ... daar staat er weer eentje!


Een heel emmertje vol stelen verzamelen...


dan alle steeltjes volgens 'n speciale procedure behandelen
("Hoe ik het doe mag je er niet bij vertellen hoor mama, dat is mijn geheim")


Nauwkeurig onderzoek of al de verschillende exemplaren voldoen aan de verwachtingen...


en toen kreeg ik een vaasje vol met... tja... hoe noem je dat?


Paardekrullen?

Het ziet er in ieder geval erg kunstig uit!
Heerlijk om zo druk te kunnen zijn met wat (on)kruid en water.

Aan de slag...

Het afgelopen weekend is er hard gewerkt, nou ja... vrijdagavond en zaterdag dan. Planten en buxus eruit en met een verzorgingsinstructie overgeven aan de volgende bezitters. Spitten, heen en weer kruien om kleigrond gedeeltelijk omwisselen met zanderige grond, harken, grond vlak maken en dan eindelijk de rollen gras erin leggen (een stukje duurder dan zelf zaaien, maar het is wel gelijk klaar. Weken lang kinderen, katten en vogels wegjagen zag ik niet zo zitten).


Een hele metamorfose! Op de foto kun je het oude gras nog zien, een ovaal midden in de tuin. Vorig jaar stond de droogmolen hier ook nog! De rest was allemaal tuin, waarbij de linkerkant van het paadje ook nog helemaal voorzien was van een buxushaagje. Eindelijk kunnen de kinderen lekker spelen, rennen en springen, zonder gelijk in (of door :-) de buxushaag te vallen. Een tuin waar iemand op een kleedje in de zon kan liggen om Duckjes te lezen en waar dan ook nog iemand anders met de waterbak kan spelen, zonder dat ze elkaar in het vaarwater zitten.

De appelboom staat nu in het gras. Het lijkt net een kleine boomgaard. De jongste ging op zoek en vond de mand waar we de appels altijd in leggen na het plukken. Hij zette hem vast klaar....


Leuk bedacht en het staat idyllisch! Maar ik ben bang dat hij nog even geduld moet hebben...


Blijft over nog veel oud materiaal om af te voeren en een tijdelijke 'border' die nog een bestemming moet krijgen in onze tuin. Dat wil ik deze week stap voor stap gaan doen. Oude, verwilderde planten eruit, grond omspitten (zuchtje... 't is dichtgeslagen kleigrond) en dan nette pollen met planten er weer in.


Terwijl man en zwager zaterdag buiten bezig waren liep ik dan weer binnen, dan weer buiten, dan weer dit te doen, dan weer dat te denken. Ineens kreeg ik een helder momentje... geeft dàt de onrust in mijn hoofd en dat opgejaagde gevoel? Ik loop elke keer vanalles tegelijk te doen, zelfs mijn koffie drink ik niet rustig op. Die drink ik tijdens het schoonmaken, opruimen, strijken, tuinieren. Heb ik daarom zo'n hinder van die dingen die ik nog 'moet', de dingen die blijven liggen, die me soms zo dwars zitten? Druk zijn is geen probleem, me druk voelen is een teken dat ik iets niet goed aanpak.

Deze week is mijn agenda aardig leeg en dat ga ik 'uitbuiten' door die klusjes aan te pakken waar ik het meest 'last' van heb. Ik ben vanochtend gelijk begonnen en heb een bestelling afgemaakt, waarschijnlijk de laatste voorlopig :-( 'k stop een tijdje met mijn werk voor 't V.liegertje vanwege de onrust en extra drukte die het geeft. M'n aandacht is nu meer nodig voor één van de jongens.


Verder heb ik de pictogrammen voor het kinderwerk in onze kerk afgemaakt, dit klusje bleef me ook al een tijdje achtervolgen. Nu kunnen we ze gebruiken om de structuur van de bijeenkomsten aan te geven. Daarmee heb ik alle klussen gedaan die nog lagen te wachten toen ik coördinator werd een paar maanden geleden. Mijn voorgangster had door omstandigheden veel laten liggen en er moest veel worden gedaan en geregeld om alles weer goed op de rit te krijgen. Nu ben ik bij, lekker!

Naast de lijst met klussen aanpakken heb ik ook het voornemen om gewoon eens lekker te gaan zitten, gewoon met mijn kop koffie, krantje erbij of een mooi boek om de balans tussen 'zijn' en 'doen' weer terug vinden. En wat lees ik dan zoal? Deze boeken liggen nu onder handbereik...

Hiaat, hiaten... snel aan de slag

Ik zat vandaag nog wat na te peinzen over mijn blogje van gisteren. In de reacties werden een paar blinde vlekken van mij genoemd: de luxaflex en de auto leiden ook hier een stoffig bestaan. Eén hiaat, twee hiaten, een heel stuwmeer aan hiaten op mijn sop lijst kwam in mijn gedachten...


Het hiaat zit 'm trouwens niet in het er-niet-aan-denken, het zit hem er meer in dat ik er niet aan denk om iets met mijn gedachten te doen, of er niet de tijd voor heb (of denk te hebben). In mijn smoesjesboek allerlei redenen: "Het kost zoveel tijd om extra klusjes aan te pakken, want ik wil nog... voor de kinderen uit school komen" of: "Ik ben al blij dat ik gewoon rond kom met dat gekke, weerbarstige velletje van me..." of: "De auto, dat is mijn terrein niet, dat moet mijn man maar opknappen".

Ondanks de kern van waarheid in sommige excuses, blijven het voor m'n gevoel smoesjes. Want als je iedere week (of twee weken) een extra klus onderhanden neemt, dan valt het werk best mee. De bovenkant van de keukenkastjes zijn altijd snel schoon, omdat ik het regelmatig doe. De garage blijft netjes, omdat ik alles gelijk opruim (een nieuwe gewoonte waar ik erg blij mee ben :-) Het geeft me rust en ruimte in mijn hoofd om 'bij' te zijn en toch mislukt het vaak. Vaak heb ik het gevoel dat ik achter de feiten aanloop en vooral aan het 'puinruimen' ben. Het oogt aardig netjes, maar ècht schoon...?

Ooit in een grijs, maar druk verleden heb ik een lijstje gemaakt met vaste klussen en extra klussen. De frequentie erbij, zodat ik tussen de studieboeken & stapels verslagen, borstvoeding & luiers en een flinke verbouwing nog wat grip op het huishouden kon houden. Misschien toch dat lijstje nog eens opzoeken en in mijn keukenkastje hangen. Of op zoek gaan naar die mail-service waar ik een blauwe maandag lid van ben geweest. Dan kreeg je wekelijks een lijstje toegestuurd waarin een planning stond met huishoudelijke klussen (èn hoeveel tijd je eraan te besteden zou hebben). Zo'n extern geheugen kan soms net dat duwtje in de rug geven om de handen uit de mouwen te steken, om ouderwets voorjaarsschoonmaak houden.

Veel langer dan het voorjaar houdt ik het niet vol, ben ik bang... daarvoor ken ik mezelf goed genoeg. De alledaagse drukte, snel klaar willen zijn om andere dingen (in mijn ogen meer relevante dingen) te kunnen doen, mijn vel dat aan alle kanten openspringt... Mijn voorjaarskriebels ga ik de komende tijd flink uitbuiten, dan kan het huis er weer een tijdje tegen.

Hiaat in mijn sop lijstje

Dof uitgeslagen lak, zwarte velgen, smurrie bij de kettingkast. Mijn fiets zag er niet uit na deze winter vol sneeuw en strooizout. Ook de kinderfietsen zagen er allesbehalve fraai uit. Tijd een voor sopbeurt. Alle spullen bij elkaar gezocht. Wat pak je eigenlijk als je een fiets schoonmaakt? Wanneer heb eigenlijk voor het laatst een fiets schoongemaakt? Ik kreeg flashbacks naar mijn enige nieuwe fiets, die ik kreeg toen ik een jaar of 10 was. Met van die ouderwetse velgen die je moest poetsen tot ze glommen en daarna moest invetten met vaseline. Een tijdlang heb ik dit trouw gedaan.

Tussen mijn kinderjaren en nu zit een groot gat. Het ligt denk ik niet aan mijn geheugen, ik ben bang dat er geen herinnering is aan dat moment omdat er geen moment was. Ik denk er gewoon niet aan om een fiets schoonmaken. Allerlei dingen maak ik schoon, behalve mijn fiets. Dat klusje staat nergens opgeslagen in het welke-nuttige-dingen-doe-je met-een-emmer-sop-segment in mijn hersenen, moet ik (met enige schaamte) toegeven. Terwijl goed onderhoud van je spullen juist heel consuminderig is en past duurzaam willen leven.

Tijd voor actie dus en er werden drie fietsen achter het huis gereden. Na flink wat sopwerk, stevig boenwerk op de velgen met een oude afwaskwast, poetswerk met een oude doek, een spuitje vaseline hier en wat oliespray daar kan hij er weer tegen. Blinkend en glimmend fiets ik weer rond, kwam zelfs bijna in de verleiding het ding op te leuken met Hema-fiets-pimpbloemen die in de aanbieding waren :-)

En nu kijk af en toe naar andere tweewielers, even checken of ik nou de enige was die de fiets niet op haar sop lijst heeft staan. Nou, ik haalde opgelucht adem... er zijn er meer, veel meer...
Wat is het hiaat in jouw sop lijst? Iets wat wel moet gebeuren, maar je denkt er gewoon simpelweg niet aan?