Van alles wat

Het is hoog tijd om hier weer eens wat van me te laten horen... het is al zo lang geleden zie ik ineens! Het gaat allemaal redelijk goed hier. Ik loop nog steeds rond en wacht op de oproep voor de operatie, waarschijnlijk zal dat over een week of twee zijn. En tot die tijd probeer ik hier thuis alles zo veel mogelijk te regelen en op orde te brengen.  'k Heb al heel wat rommelhoekjes en laatjes aangepakt, de stapel broeken-met-kapotte-knieën is verdwenen, te kleine kleren zijn uit de kasten gehaald, heerlijk die ruimte en dat overzicht... Ik dacht.. het wordt nog wel eens wat met mij, als huisvrouw ;-) De voorraadkasten hebben we geleidelijk aan bijgevuld, net als de vriezers. Gisteren heb ik een reuze pan erwtensoep gekookt, het was er echt weer voor! We hebben er gisteren van gegeten en er zitten twee porties in de vriezer. Ik ga de komende week nog een paar keer dubbel koken. Dan kan m'n man straks een snelle hap uit de vriezer pakken als dat een keer zo uitkomt, voor hem wel zo makkelijk. Verder heb ik wat versneld begeleiding voor één van de kinderen kunnen regelen, dat voelt ook wel rustig dat dat nu rond is. Het gaat nu goed met hem, maar als ik straks een tijdje niet thuis ben en alles anders loopt dan normaal kan dat ook zo maar veranderen. Het is fijn om te merken hoe mensen meedenken, zo wilde die mevrouw straks een paar keer naar school komen om met onze zoon aan de slag te gaan, zodat wij geen mensen hoefden te regelen om hem te komen brengen. Dat doet je echt goed.

Afgelopen zaterdag hebben we een hele periode van heen en weer fietsen op de meest onhandige tijd van de week afgesloten in een propvol zwembad. Onze oudste zoon mocht afzwemmen! 

Hij helemaal blij, want hij "was er helemaal klaar mee" zoals hij vaak verzuchtte. Wij ook helemaal blij! Voor hem, maar ook voor onszelf :-). We waren al bezig om een overplaatsing naar een andere groep te regelen, want ik kan straks weken niet rijden en om half zes kun je ook de buurvrouw niet vragen om bij te springen. Nu is dat niet meer nodig en staat er een diploma te pronken in de boekenkast!
 
Vorige week heb ik trouwens zelf ook wat meegemaakt... als ik er aan terugdenk zit ik zo maar weer te glimlachen. We hadden heel wat aan ons hoofd, ineens allerlei extra zorgen. Na een dag vol afspraken en telefoontjes stond er rond etenstijd ineens een vriendin A. voor de deur om een pyjama te brengen. Die had ze me al beloofd, ze maakte er een heel verhaal van en bleef kletsen. En ze vroeg: "Is K. er nog niet? We hadden vanavond toch een activiteit van de wijk (van de kerk)?" Ik zei, "Nee hoor, er is niets. Ik heb geen mailtjes gezien, niets gehoord.... Misschien heb je het verkeerd begrepen?" (en dacht stiekem... en ik wil eigenlijk ook he-le-maal niks van de wijk vanavond, ik wil gewoon rust...) En zo ging het even verder  "... En ik moet nu eten want ik moet zo naar de kapper met de jongste en -wat mopperig- F. is ook nog niet thuis, die zou een half uur geleden al thuis zijn." Nou ja.. ze hield het kletsen dapper vol :-) Eindelijk kwam m'n man binnen, ging aan tafel zitten en deed heel verbaasd dat A. er was. Vriendin bleef maar plakken, schepte het eten van de kinderen op en ging erbij zitten... Even later kwam K. en die zei vrolijk: "Nou, dan gaan we maar hè?"
"We gaan??" Ik snapte er nog steeds niet zoveel van... Wat een verrassing! We gingen samen uit eten! Ze hadden achter mijn rug om samen met m'n man een heel complot gesmeed en kwamen me min of meer ontvoeren! :-))  Toen het kwartje gevallen was en ik was bijgekomen van de schrik ging ik snel naar boven om me wat op te frissen. Kort daarna fietste ik achter de dames aan naar de stad, naar een leuk klein restaurantje. We hebben genoten van een heerlijk, gezellig avondje! Zo super en hartverwarmend!! Dan kun je er daarna echt weer helemaal tegen!

Zo.. en nu ga ik snel aan de slag. Ik heb even het rijk alleen, had gisteren en vanochtend een zieke thuis en dan ga je toch niet zoveel boven aan de slag, dat vind ik niks gezellig. Maar nu kan ik mooi de badkamer doen, kan ik dat ook weer afstrepen van mijn lijstje.

Knutselplezier met oude kranten

Na twee weken vakantie is het overdag weer lekker rustig in huis. De kinderen zijn weer naar school, m'n man weer aan het werk en alle afspraken en onderzoeken in het ziekenhuis zijn gelukkig achter de rug. Gelukkig vielen de extra dingen die op de scan gevonden waren mee. Al met al hebben we er heel wat uurtjes gezeten op allerlei afdelingen en veel te horen gekregen. Er staan alleen nog een paar bel afspraken en dan is het wachten tot ik geopereerd word. Het liep allemaal erg door elkaar heen, de leuke en gezellige dingen die we met elkaar deden en de moeilijke en spannende zaken. Toch was er wel een soort balans en was het een goede tijd volgens ons en een leuke vakantie volgens de kinderen. We waren blij dat zij de afgelopen weken toch zo hebben beleefd.

In de vakantie hebben de kinderen zich tijden vermaakt met oude kranten, dikke lol hadden ze samen met de buurkinderen. Ze lagen allemaal op de grond met een krant en gingen "krantje verpesten", dat is: woorden doorstrepen en zo gekke zinnen maken, poppetjes tekenen, advertenties nog mooier maken.

Verder werden er collages gemaakt, eentje maakte er zelfs een lange boekrol met allerlei berichten. Een hele klus, die eigenlijk nooit af is (want hoe langer, hoe leuker). Toen we 's morgens een artikeltje uit een nieuwe krant misten, rende hij naar zijn boekrol en ging driftig op zoek naar ons ontbrekende nieuws ... oeps... iets te gretig geknipt ;-).

Maar verder was het leuk om te zien hoe ze uren druk waren met oud papier, scharen, plakband en stiften. Hoe simpel kan het soms zijn.

Het is me al veel vaker opgevallen, dat ze zoveel plezier hebben met oude verpakkingen, lege dozen, takken en bamboestengels, bladeren of dennenappels, dopjes en lege flesjes, oude t shirts. Eigenlijk doen ze dit veel liever, dan met kant en klare spullen of knutseldozen. Ze maken er echt van alles mee, iets waar ze mee kunnen spelen zoals tunnels of vliegtuigjes, maar ook uitvindingen en grappige apparaten. Ik vind het erg leuk dat ze zo druk kunnen zijn met 'afval' en oude spullen en hun fantasie gebruiken om dingen te bedenken. En een voordeel vind ik ook dat ze zo al spelend nadenken over hoe je iets kunt hergebruiken. Jong geleerd is oud gedaan, denk ik dan maar...

Kerstvakantie klusjes

Deze vakantie hebben we voor ons doen al heel wat eurootjes laten rollen en onze jongste deed vrolijk mee. Hij had een handeltje op MP en kocht, nadat hij twee 'kinderachtige' treinensets had verkocht, afgelopen week een echte lego trein, die toevallig in de aanbieding was. Een mooie aankoop, waar hij jarenlang plezier van kan hebben. Wat een blij koppie heeft ie als hij er mee speelt en hij lijkt ook ineens zo groot, hij lijkt van trots wel tien centimeter gegroeid :-). "Ik ben nu de enige in huis met elektrische lego, en ik ben nog wel de jongste!" (voegt hij er altijd nog even met een brede smile aan toe). Aangestoken door onze opruimwoede (en de lucratieve verkopen van de jongste) ruimen de andere twee ineens ook op en worden er verschillende dingen klaargezet om te verkopen. Hopelijk houdt die opruimdrang een tijdje aan...  dat zou me een hoop tijd schelen...

Opruimen, dingen wegdoen, klussen in huis -eindelijk- doen, dingen regelen en afhandelen.. dat zijn bij ons echt van die kerstvakantieklusjes. Nog net even in het oude jaar wat dingen doen of afronden, zodat je redelijk opgeruimd en met een korte to-do lijst het nieuwe jaar begint. Dat voelt altijd goed. Vandaag deed ik zo'n klusje in de moestuin. We brachten alle spullen van mijn oude tuin naar de nieuwe tuin. Mijn contract loopt morgen af en alles moet dan netjes zijn voor een volgende tuinier. Er staat alleen nog wat boerenkool, maar die mag vast wel blijven staan tot volgende week. Dan haal ik het op en maken we het in, ik denk wel een maaltje of zeven. Lekker! En dan moeten we weer een tijdje geduld hebben tot we weer wat kunnen oogsten, want de nieuwe tuin is vrijwel leeg.

Morgen gaan we niet veel bijzonders meer doen. Wat rommelen in huis, naar een verjaardag en ik ben van plan appelbeignets te bakken, dat doe ik ieder jaar, een lekkere traditie. Aan oliebollen durf ik me niet goed te wagen, die bestellen we daarom altijd bij de kerk. Ze zullen beide vast goed smaken. 's Avonds gaan we naar de kerk en zijn we verder gezellig samen thuis. Misschien gaat de vuurkorf nog even aan. Dat hebben we deze week vaker gedaan, de kinderen vinden dat echt super gezellig.

 

En dan is dit jaar alweer voorbij. Iedereen een gezellige jaarwisseling gewenst 

en ik wens jullie een goed en liefdevol 2012,

samen met de mensen die je dierbaar zijn!

'n Grote dochter

Te midden van alle sintkriebels, pepernoten en pietenmutsen

hadden we afgelopen week een jarige Jet in huis,
onze oudste werd alweer 10 jaar!

Een dochter van tien, dat klinkt toch wel even anders dan eentje van negen.

Niet alleen onze dochter, maar ook wij voelden ons een heel stuk ouder ;-)
Want waar is de tijd gebleven, zo lang geleden leek het nou ook weer niet
dat ze thuis werd geboren, op die regenachtige middag in november.

Het is een lieve, tevreden en een tikje 'n stoere meid, altijd lekker bezig.

Ze wist niet zoveel te vragen, ze had toch alles al?

Nou ja.. scouting of survivalspullen wilde ze wel, 'n experimentendoos of een Donald Duckje ofzo...

Ze is uiteindelijk lekker verwend met allerlei leuke en lekkere dingen.
Ze begint iedere keer helemaal te stralen als ze met haar junior zakmes mèt zaag op pad gaat,

als echte scout de rimboe in, haar weg banend in de ´rietvelden´ achter ons huis :-)

We gaan ook nog een keertje samen op pad...

Ik gaf haar een 'bon' voor een moeder-dochter uitje, omdat ze tien is geworden.

Gewoon gezellig weg, lekker wat eten, ondertussen wat babbelen over van alles.

We hopen dit vaker te doen, als ze naar de brugklas gaat en zestien wordt.

Ook met de jongens als die zo ver zijn, maar dat duurt gelukkig nog even ;-)
Dat leek ons allebei een mooi extra cadeau, samen iets ondernemen,
als vader of moeder tijd en aandacht hebben voor hem of haar alleen
en de speciale momenten en leeftijden markeren voor nu, voor later.

Dat hebben we dus nog te goed!
Nu ga ik snel aan de slag met de laatste dingen voor het volgende feest...

...want morgen komt deze beste man al bij ons op bezoek.

Bedankje, ontmoetingen en hulp in de keuken

Tjonge... wat een boel hartverwarmende reacties en mailtjes kreeg ik de afgelopen dagen van jullie! Zoveel lieve woorden en het meeleven, zelfs dat mensen voor ons willen bidden. Bijzonder dat je ook digitaal zo bij elkaar betrokken kunt raken en je je gesteund kunt voelen. Het heeft ons erg goed gedaan (voor deze keer heb ik heb m'n man een keer laten meelezen...). Dank jullie wel!

Wat op een heel andere manier bijzonder voelde, was dat een paar bloglezeressen zich hadden opgegeven voor een workshop. Afgelopen maandag was het dan zo ver. Het was erg leuk om deze vrouwen in het echt te ontmoeten. A. had als verrassing lekkere zelfgebakken cakejes voor ons meegenomen. Wat over was mochten de kinderen de dag er na opeten.... en dat vonden ze uiteraard helemaal niet erg :-) L. had ik al eens eerder ontmoet en het was leuk om elkaar weer te zien. Jammer genoeg hadden twee mensen zoveel last van de mist, dat ze onderweg niet verder konden. Gelukkig is er nog een ronde, hopelijk lukt het om er dan bij te zijn, E. Verder waren er nog een paar moeders van school en er werd gezellig over en weer gepraat en ook hard doorgewerkt. De tijd vloog voorbij en al weer veel te snel ging iedereen met mooie windlichtjes naar huis. 

Verder verliep alles rustig de afgelopen week, waren er gelukkig ook allerlei gewone en leuke dingen. Zoals een gezellig feestje... ik was jarig vorige week en ben flink verwend door iedereen. Ook door m´n man en kinderen, van hen kreeg ik o.a. een keukenmachine (en natuurlijk dropjes.. een gezinstraditie). Ik wilde al jaren een goede keukenmachine, vooral om wat kneedwerk van me over te nemen omdat ik vaak last heb van mijn handen. Na heel wat vergelijk- en nadenkwerk (want het is een hele aanschaf) werd het de K.enwood KM262. De meeste machines vielen af, omdat ze snel stuk bleken te draaien op het kneden van deeg maar deze leek er geschikt voor. En nu staat dus dit hulpje op het aanrecht te pronken...

Ik heb er een heerlijk suikerbroodje mee gemaakt. Zo wordt het een stuk makkelijker om zelf brood te bakken, ik wil het echt weer vaker gaan doen.

Appeltaartdeeg maken ging lastiger, maar daar zit ook niet zoveel vocht in. Binnenkort wil ik er ook eens gehakt mee kneden, want dat is normaal een erg vervelende klus en dat wordt nu vast een eitje :-) En er zaten ook veel andere handige hulpstukken bij: een garde, een klopper (voor bv. kruidkoek), een blender, diverse raspen, een citruspers... en die valt erg goed in de smaak...

Ze staan nu in de rij om een handje te helpen :-). Erg gezellig om zo samen bezig te zijn en ook lekker gezond. We hebben ook verschillende smoothies geprobeerd, ik wist niet dat dat zo lekker was. Ik ga binnenkort maar eens op zoek naar wat recepten, want een extra vitamineshotje kan geen kwaad in deze tijd van het jaar.