Aan 't haken geslagen

Een tijdje geleden kreeg ik van iemand een leuk cadeautje:

een bol zpagetti garen met haaknaald en een boekje.

Vorige week besloot ik eens wat te proberen en prutste wat aan
en haalde het weer uit, begon weer opnieuw, haalde het weer uit, etc. etc... 

Mijn man vond dat ik zo wel een erg voordelige hobby had gevonden ;-)

 Uiteindelijk was ik tevreden over de breedte van mijn sjaal in wording

en haakte al het garen in twee avondjes weg 

met een 'losse' steek voor een wat speelse uitstraling

Het haken beviel me zo goed dat ik besloot om me te wagen aan een groter project:
 een omslagdoek, voor als het 's avonds weer wat killer wordt.
Het lijkt me zo lekker warm over je schouders, als je op de bank zit.

 

Ik ben benieuwd hoelang het duurt voor de omslagdoek klaar is,
want ik merk dat haken -naast dat het je hoofd lekker leeg maakt-
behoorlijk verslavend werkt. Elke keer denk ik: nog even een paar stokjes... :-)

Mijn haaknaalden bewaar ik in een mooi oud doosje dat ik eens van een kennis kreeg

Ze vertelde dat het een griffeldoos is, haar man bewaarde er vroeger zijn schrijfgerei in
er zit zelfs een vakje in om de losse kroontjes in te bewaren.

En nu krijgt het dus een 'tweede leven' als haaknaaldendoos,

zelfs de dikke bamboenaald past er in. Fijn alles bij elkaar, lekker praktisch.
Maar met een nostalgisch tintje, daar hou ik wel van.


** een paar uurtjes later **


Het haken blijkt aanstekelijk, want toen ze me bezig zagen
wilden de jongens het ook leren.
Waarom niet?

En nu zitten ze genoeglijk samen op de bank te vingerhaken.
Een uniek moment, kan ik wel zeggen :-)

"Mama, ik word hier zo lekker rustig van in mijn hoofd!"
hoor ik ineens de jongste zeggen en de middelste beaamt het van harte.

Ik geloof dat ik maar eens flink wat bolletjes garen ga klaarleggen ;-)

Een bijpraat blogje

En ineens zie ik dat al bijna een maand niet heb geblogd...
De weken gingen snel voorbij, met allerlei leuke en minder leuke dingen. Ik zal jullie in het kort wat bijpraten en dan hoop ik de draad weer op te pakken en vaker een berichtje te plaatsen.

 

Er was van alles te doen op school, zoals een super leuke musical bij de jongste in de klas.
Over een prins die zijn sprookje kwijt was en die via allerlei sprookjes op zoek ging naar zijn prinses... Geweldig hoe die kinderen het deden, hun liedjes zongen en hun rollen speelden!
Die lieve dwerg met die grijze muts hoort bij ons :-)

Er liep er eentje mee met de avondvierdaagse, ze genoot er met volle teugen van!
Voor het eerst de tien kilometer, maar daar draaide ze haar hand niet voor om.
Kon ze mooi vast oefenen voor de tocht die ze straks met scoutingkamp moet gaan lopen...

We gingen regelmatig lekkers halen uit de moestuin: aardbeien, aalbessen en wat frambozen en we aten de eerste sla 'uit eigen krat'. Verder ziet het er ook goed uit, de eerste courgette hoop ik volgende week te kunnen oosten en met de eerste bietjes duurt het ook niet meer lang meer. Vandaag had ik geluk, van de moestuinbuurman kreeg ik zomaar een krop andijvie, een krop sla, een dik pond aardbeien en wat plantjes... zo aardig. Het scheelde me een ritje naar de markt, waar ik eigenlijk wel blij mee was want ik moet erg zuinig zijn op mijn energie. Ik heb de afgelopen maand in korte tijd twee keer een weekje in de lappenmand gezeten en heb heel wat moeten inleveren van wat ik net weer een beetje had opgebouwd na de operatie.

We moesten een papierhandeltje invullen voor een nieuwe doorverwijzing voor onderzoek van één van onze kinderen. We staan achter deze stap en hopen dat er duidelijkheid komt. Maar het raakt je wel hoor -diep van binnen- dat het nodig is en dat het soms zo lastig is om hem te begrijpen en te helpen, in wat hij nodig heeft.

  We bakten heel wat lekkers in de weekenden. Jarenlang dacht ik dat geen cake kon bakken. Geen idee waarom ik dat dacht, maar ik geloofde het echt en bakte gewoon andere dingen, waar ik wel vertrouwen in had. Toen één van de kinderen op cakejes wilde trakteren - echt super graag, alsjeblieft mama...- besloot ik het er op te wagen en het lukte zomaar :-) Met een heerlijke botercrème, ook zelfgemaakt. Nu ben ik helemaal om en bak ik regelmatig een lekkere cake, vaak met stukjes appel erin. Heerlijk!

Nou.. dit waren zo wat dingen van de afgelopen tijd en voor vandaag houd ik het hierbij.
'k Wens jullie een goede zondag!

T-shirt wordt vestje

Afgelopen weekend zag ik een leuk recycle project op haar blog

bij verdere bestudering van het gebeuren op dit blog  zag ik het eigenlijk wel zitten

en zette me over mijn koud water vrees om zelf kleding te naaien heen.

Ik zocht vanmiddag een oud shirt uit de poetslappenzak,

maakte een probeersel, dat eigenlijk best goed lukte
en waar dochter ook wel over te spreken was, niet onbelangrijk :-)

 zocht daarna een ander oud T-shirt - geen poetslap, maar wel te klein -
begon te knippen, te rimpelen en te naaien...

en kijk... het werd een leuk zomers vestje!

'k Ben niet zo snel trots, maar nu eigenlijk wel een beetje :-)

 

want ik dacht toch echt dat ik geen kleding kon naaien,

durfde er ook niet zo goed aan te beginnen...

Nu is dit natuurlijk niet echt helemaal zelf genaaid, maar dat mag de pret niet drukken :-)

Het is leuk, makkelijk, snel klaar en het kost eigenlijk niets,
dat vraagt naar meer... 'k ga snel zoeken naar een ander shirtje.

 

Zelfgemaakt lekkers

Ik weet het... snoepen is niet nodig, maar het is wel erg lekker :-)
en ook gezellig, als je samen op de bank zit
of als de kinderen een filmpje kijken

 

Op zulke momenten komt er bij ons regelmatig een bak popcorn op tafel.

Makkelijk om te maken, het voelt redelijk gezond en het kost bijna niets.

Gewoon wat olie, een handje mais en wat vanillesuiker...
meer heb je niet nodig om een hele schaal vol lekkers te maken.

De vanillesuiker is ook zelfgemaakt, hier geen gedoe meer met kleine zakjes.

Je stopt gewoon een vanillestokje in een potje met fijne kristalsuiker,
laat het een poosje staan en je hebt een hele pot vol geurige suiker.

En als het potje leeg is, dan vul je het gewoon weer bij, en nog een keer...

Ook lekker in de appeltaart!
Deze heb ik op speciaal verzoek van 't feestvarken gebakken.

We hebben een erg gezellige verjaardag gehad! Bedankt voor jullie felicitaties!
Ze zijn allebei flink verwend en ze genoten van alle bezoek,
het samen spelen met hun neefje en vriendjes.
Ik werd ook verrast... kreeg zomaar een Zpagetti haakpakketje!

 De slinger was op tijd klaar en maakte het gezellig in huis.
Het vergde wel wat geduld, want mijn naaimachine deed ongeveer twee seconden over een steek
 en ik had zes meter slinger te gaan... :-)
maar de jongens waren er blij mee en daar ging het om.

In de ban van 't opruimvirus

In de meivakantie sloeg het opruimvirus hier toe. En het was flink nodig ook! Kasten en laden zaten vol, elke keer kwam er een opruimdoos bij in de garage (als ik even snel wilde 'opruimen' vlak voor er bezoek kwam) of op zolder (als de aanhangwagen in de garage te vol werd :-). De slaapkamers van de kinderen waren ook net pakhuizen, het speelgoed door elkaar, allerlei kratjes en dozen, boekjes, stapeltjes Duckjes... Ik kon er nog wel zuigen hoor en je kon er ook nog prima lopen ;-), maar langs de muren en in de hoeken... Op verschillende blogs zag ik dat anderen daar ook last van hebben (gelukkig, ik ben niet de enige...) en dat zij aangestoken waren door het initiatief van een kastje per dag. Het lijkt een open deur: elke dag een beetje... Maar het voelde als een opluchting: ik hoef niet gelijk alles te doen. Natuurlijk hoeft dat niet. Waarom denk ik dat nou altijd?

Inmiddels heb ik heb de smaak te pakken, deze manier werkt echt - voor mij in ieder geval. Afgelopen week ging ik aan de slag op de kinderkamers, elke dag een kast, een doos of een la. De kinderkamers zijn weer gezellige en schone speel- en slaapkamers geworden. Heerlijk! En het is nu ook weer makkelijk bij te houden.

Bij de middelste was het al aardig netjes trouwens, hij houdt wel van orde en overzicht. Zet ook rustig de dingen die hij niet meer nodig heeft op de overloop, voor iemand die er wel wat mee kan. En met twee verzamelaars als 'buren' heeft het spul vaak ook zo een nieuwe plek :-) Hij vond het fijn om op zijn kamertje ook een planbord te hebben. Die zijn normaal vrij duur, maar we zagen er toevallig één met Koninginnedag op de rommelmarkt voor één euro, met allerlei picto's erbij. Hij was helemaal blij! Net als met de etiketten die ik in zijn kast plakte. Per stapeltje schreef ik welke kleren het waren, t-shirts, speelkleren, nette kleren!, gewone broeken etc. "Nu weet ik tenminste wat ik moet pakken." Het verbaast me elke keer bij hem hoe kleine dingen een groot verschil kunnen maken.

En we maakten zijn kamertje gelijk wat gezelliger. We hingen een paar posters op, die hij ook op de rommelmarkt had gekocht. En we verfden een paar wijnkistjes, leuk om verzamelingen in uit te stallen of om mooie spulletjes te bewaren.

Onder het afdakje liggen nu nog kistjes voor de andere twee, zij wilden ook wel zo'n verzamelkastje. En in het toilet leek het me ook wel leuk, om kleine dingetjes in te zetten. Maar dat klusje moet nog even wachten, eerst ligt er een stapeltje vlaggetjes klaar voor een nieuwe slinger, voor de verjaardag van de middelste. De andere slinger is een tikje meisjesachtig en die wilde hij ècht niet meer opgehangen hebben :-) Gelukkig had ik nog allerlei stofjes en biaisband in huis en kon ik gelijk aan de slag, zonder 'n ritje naar de stad te hoeven maken. Vrijdag moet 'ie klaar zijn, want dat hoopt de jarige acht te worden. Dat moet dus wel lukken, als mijn naaimachine tenminste meewerkt. Gisteren naaide hij alleen heel langzaam, dat doet hij vaker. Ben bang dat er iets met de printplaat is :-(

We vieren tegelijk de verjaardag van de jongste dunnetjes over. Hij was jarig toen ik in het ziekenhuis lag, net na het weekend dat het vrij slecht met me ging. We hebben het toen wel een beetje gevierd met ons gezin en opa en oma. Zij thuis en ook bij mij in het ziekenhuis.. ze hadden heel lief drinken, lekkers en cadeautjes meegenomen en een gezellig hoekje gemaakt... maar het was toch een verjaardag met een verdrietig randje, je wilt gewoon bij elkaar zijn. Nu alsnog het grote mensen feestje, kinderfeestje en 't trakteren. Hij heeft er reuze zin in, en wij ook! 'k Hik er nog wel wat tegenaan vanwege alle drukte, maar ben tegelijk ook zo blij dat we samen zijn en feest kunnen vieren.