6 oktober 2016

werken en bloggen...




Het is hier alweer een tijdje stil geweest. Ik merk dat het bloggen er niet zo van komt, vaak zet ik even een foto op Instagram en ga dan weer verder met andere dingen. Met mijn werk bijvoorbeeld :-) Ik geniet er erg van dat ik na jaren vooral thuis bezig te zijn geweest weer een baantje heb, waar ik plezier en voldoening uit kan halen. Bijzonder hoe dit op mijn pad gekomen is, het past zo goed bij wat op dit moment mogelijk is in ons gezin. Het is ook fijn het kan doordat er thuis meer rust is, na een paar toch wat turbulente jaren. We weten dat je met autisme zomaar weer in een achtbaan kunt zitten... dus zolang het goed gaat is het erg fijn en genieten we er erg van!


Verder was ik druk bezig geweest met een cadeau. Een lieve vriendin ging trouwen en ik wilde haar een zelfgemaakt "iets" geven. We geven elkaar wel vaker dit soort persoonlijke cadeautjes. Het werd een dekentje... We stemden de kleuren af en ik ging aan de slag. In een - voor mij :-) - recordtijd van twee maanden haakte ik een knus tweepersoons-op-de-bank-zit dekentje.  Zo leuk om te maken en te geven.



Ondertussen was ik ook gevraagd of ik bij de vrijgezellenmiddag iets wilde organiseren. Natuurlijk! We gingen aan de slag om een vlaggetjesslinger te maken. Iedereen was lekker bezig, of ze nu creatief was - of "helemaal niet"... (wat vaak meer een idee van iemand is, dan de werkelijkheid... iedereen bleek namelijk creatief :-)  Het was een gezellige boel, iedereen een vlaggetje - of twee-  en na afloop maakte ik er een feestelijke slinger van. Het werd een kleurig, persoonlijk cadeau waar het bruidspaar hopelijk nog lang samen van mag genieten.


Na de vakantie begon in de kerk ook weer een nieuw seizoen en met veel plezier pakte ik daar de draad weer op. Het prikkelarme kinder- en tienerwerk groeit steeds maar door, bijzonder om te zien. We draaien dit seizoen met verschillende groepen, clubs, Bijbelklassen en een tienergroep. Heel mooi en gaaf om te zien hoe al die kinderen en tieners weer mee doen en hoe ze hun plekje in de kerk weer hebben gevonden. Omdat wij vast niet de enige zijn die hier in de kerk en in het jeugdwerk mee te maken hebben, heb ik besloten om een blog aan te maken. Om informatie te delen, om ervaringen uit te wisselen en van elkaar te leren. Neem gerust 's een kijkje op op de blog of Facebook pagina.

En dan hoop ik hier binnenkort weer af en toe een berichtje te posten...
'n beginnetje is in ieder geval weer gemaakt :-)

3 opmerkingen:

Jedidja zei

Gewoon af en toe een berichtje schrijven is leuk. Hoeft niet lang te zijn toch? Mooie foto en ik had je al op Insta hè :-)

Jente zei

@ Jedidja, dat klopt hoor, het kan ook gewoon kort. Al is de drempel om weer te starten na een aantal weken soms wat hoog...

Clarien Cornelisse zei

Heb je andere blog gelezen ... mooi werk wat je doet. Als je een keer een dagje buitenwerk wilt doen met die doelgroep ben je van harte welkom op de boerderij.