Oude tas met nieuwe bestemming

Vanmiddag had ik zin om even wat voor mezelf te doen, om iets te naaien. Niet te ingewikkeld, want veel tijd was er niet. Boven op zolder werd druk behangen door man en zwager (het wordt echt mooi daar) en ik moest de kinderen in de gaten houden en nog wat sop- en poetswerk doen.

Tijd voor een klusje dat ik al en tijdje in gedachten had. Nieuwe zitjes maken voor de fietsstoeljes. Ik had nog een oude Kitsch Kitchen tas liggen, helemaal stuk gebruikt maar het zeil aan de zijkanten was nog zo mooi dat ik het nog niet over mijn hart had kunnen krijgen om hem weg te gooien. Bij anderen had ik al wel eens erg leuke zitjes gezien van dit zeil, maar ik vond het te duur om het gewoon te kopen voor dit doel (en zag ook simpelweg 'de' kleurencombinatie niet). Met een beetje passen en meten kon het precies uit die oude tas geknipt worden...

Ik heb de oude zitjes als patroon en vulling gebruikt. Zo kunnen we weer voor de dag komen ;-) Alleen vallen mijn oude fietstassen wel erg uit de toon...  die zet ik op m'n verlanglijstje.

Aan het eind van de middag belden twee buurmeisjes aan, ze hadden voor alle kinderen in de straat een griezel-speurtocht bedacht en ze brachten iedereen een uitnodiging. Om 7 uur werden ze opgehaald, ze stonden al tijden te popelen om te gaan. Hadden in het donker al rondjes gelopen in de tuin (mèt zaklamp) om te oefenen. Ook werden er andere dingen geoefend zoals eng kijken (foto is gemaakt door grote zus)

Eindelijk werden ze op opgehaald en konden ze op stap! Een hele belevenis om in het zonder zonder ons en mèt zaklamp op straat te lopen. Van de 'griezel'effecten werden met name de oudere kinderen bang bleek achteraf, de jongsten moesten er juist om lachen vertelden ze helemaal hyperdepieper van plezier. Hoe simpel kan plezier hebben zijn: een kwartiertje in het donker lopen (en mèt zaklamp natuurlijk). En super van die meiden natuurlijk dat ze dit bedenken voor de 'kleine' kinderen in de straat.

Klussen

De afgelopen tijd zijn we druk op zolder bezig geweest om daar een kamer te maken. Het schiet al mooi op, alle electra en waterleidingen en -afvoer zitten er in. De muren zijn gestucadoord en mooi glad geschuurd. De stofwolken zijn allemaal neergedaald en weggesopt :-) Vanwege het krappe budget heeft mijn man alle klussen alleen gedaan, af en toe met hulp van z'n broertje. Sommige dingen had hij al wel eens in het 'klein' gedaan, maar zo'n hele kamer is wel iets anders. De wastafel (van de kringloop) ziet er opgepoetst en met een nieuwe kraan heel mooi uit. De deur die we via marktplaats kochten staat ook prima. Hij kijkt er tevreden rond, blij dat alles gelukt is zoals hij dat in zijn hoofd had. Nu komt de afwerking nog. Gelukkig hadden we tijdens diverse akties al verf ingekocht, glasvezel hebben we nog liggen. En we maken dankbaar gebruik van de mogelijkheid bij Praxis om ons stuwmeer aan airmailes in te ruilen voor korting. Alleen de vloerbekleding moeten we nog kopen, gezien de oppervlakte wordt dat nog een leuke rekening ben ik bang.

Op 'mijn' terrein heb ik ook wat klussen gevonden die ik aangepakt heb in 't kader van onze denk-voor-je-rent uitdaging. Zo waren er een paar schoenzolen los gegaan. Normaal bracht ik de schoenen dan naar de schoenmaker, maar nu heb ik een tube lijm gekocht. M'n laarzen zien er weer een stuk netter uit :-) en de sandalen van m'n dochter liggen nu weer heel in de doos zomerspullen.

Broeken van de jongens waar de sluiting van stuk was bleken makkelijk gerepareerd te kunnen worden door wat losse onderdelen te halen bij de knopenwinkel. Jammergenoeg ligt er nog steeds een bergje verstelgoed, waar ik bij sommige dingen nog eens diep moet denken hoe ik dat aan ga pakken. Proberen wil ik het wel, niet geschoten is altijd mis.

Het creatieve denken moet nog even blijven. Het kasboek dat ik vandaag bijgewerkt heb liet deze maand een meer dan flink bedrag zien aan de uitgaven kant (mede door de OV-jaar trajektkaart van m'n man, scheelt de overige maanden natuurlijk weer). De kijker heeft nog niets laten horen, dus we blijven nog even zitten met ons oude huis. Ondanks dat het besparen 'moet' merken we dat we er ook door aangestoken worden. Er waren al veel dingen die we zelf deden. We merken dat we steeds meer dingen die we 'om de besparing' deden nu met plezier doen. Zelf dingen doen levert ons naast het financiële voordeel ook een tevreden gevoel op, we merken dat we veel meer kunnen dan we eerst gedacht hadden.

M'n eerste workshop :-)

Toch even snel een berichtje... De workshop was enorm gezellig! Iedereen was erg enthousiast, allemaal met heel eigen ideeën, een hele hoop stofjes, vilt, velours en lintjes op tafel. Aan het eind van de avond ging iedereen tevreden met super leuk t-shirtje naar huis.

En ik vond het ook erg leuk om te doen, dus voor herhaling vatbaar (binnenkort te boeken bij 't Vliegertje ;-)

Dropjes eten

Nu ik gebiecht heb dat dropjes niet veilig zijn, kan ik het rustig zeggen dat er vandaag wel heel wat dropjes doorheen gaan. Wel wat kriebels hier en daar... Vanavond hoop ik mijn eerste workhop te geven aan een stel vriendinnen en kennissen. Ze nemen zelf een t-shirtje mee en ik zorg verder voor alle materiaal (en loop het iedere keer weer na: heb ik alles, heb ik genoeg?). Ik heb er zin in, maar ben ook reuze benieuwd hoe het zal lopen.

Verder wachten we op een telefoontje van de makelaar, of de kijker van afgelopen week verder wil met ons huis. Niet dat ik er veel van verwacht, het viel al vaker tegen. Maar we hopen natuurlijk dat we er eindelijk vanaf zijn. Gaat dit niet door dan halen we het huis even uit de verkoop, het staat al zo lang te koop. In het voorjaar zetten het dan opnieuw in de verkoop. Hopelijk is dan ook de actie van onze twee-onder-een-kap ex-buurman wat weggezakt, hij heeft onlangs het huis voor een spotprijsje gedumpt omdat hij ook al een tijd met dubbele lasten zat! De huidige (erg nette) huurders blijven erin en dat geeft even rust, want zij waren op zoek naar iets anders vanwege de onzekerheid of ze konden blijven wonen.

Het klinkt samengevat niet zo ingewikkeld, maar het heeft heel wat als, dan, maar gesprekjes tot in de late uurtjes en dropjes en koppen koffie overdag gekost om deze keus te maken.

Patroon schoudertas

Vorige week plaatste ik een berichtje over m'n nieuwe schoudertas. Iemand vroeg: 'Komt die ook in je winkeltje?' Nee... jammergenoeg heb ik te weinig stof gekocht, als ik geweten had dat ik deze tas zou bedenken dan had ik meer ingeslagen en wij wonen erg ver van de dichtsbijzijnde Ikea's af... Ik moet dus even geduld hebben tot we er weer een keertje komen.

Iemand anders wilde de tas graag namaken, daarom heb ik een patroon op papier gezet (niet op schaal) zodat je kunt zien hoe de tas in elkaar zit. De afmetingen zijn zonder naden, dus iets ruimer knippen. Of het patroon 'naaitechnisch' klopt weet ik niet ( ik heb geen naailes gehad).

De buitenkant van de tas bestaat uit een bovenstuk met een aangerimpeld onderstuk. Dit naai je eerst aan elkaar. De binnenvoering heb ik vervolgens gewoon uitgeknipt aan de hand van de vorm van de buitenkant, dit naai je aan elkaar (eventueel met een zakje voor mobiel en sleutels).

Naai de schouderbanden. De binnenvoering leg je in tas, vouw de bovenkanten naar binnen voor een nette afwerking. De schouderbanden en de sluiting speld je vast op de gewenste plek en je naait de bovenkant netjes dicht.

Ik hoop dat dit duidelijk is, anders hoor ik het wel :-)